شناسه خبر : 149736
4 - 02 - 2021
4 - 02 - 2021
حسرت روی حسرت
«جهانصنعت»- علی انصاریان بازیکن سابق تیمهای پرسپولیس و استقلال درگذشت. انصاریان در روزهای گذشته به چهرهای ملی برای ایرانیان بدل شده بود. مبارزه او با کرونا به صورت لحظهای در تمام شبکههای اجتماعی و صدا و سیما پیگیری میشد و بسیاری امید داشتند این بازیکن سابق فوتبال و بازیگر فعلی سینما و تلویزیون بتواند این بیماری را شکست دهد.
انصاریان عمده محبوبیت خود را بعد از اتمام دوران ورزشی خود کسب کرد. او با حضور در سریالهای شبکه نمایش خانگی و فیلمهای سینمایی و برنامههای تلویزیونی چهرهای تازه از خود به یادگار گذاشت. شوخیهای او در برنامههای ورزشی و صمیمیت او در مقابل دوربین باعث شد شهروندان به دور از تعصبات رنگی دنیای فوتبال انصاریان را دوست داشته باشند.
درگذشت علی انصاریان تنها چند روز پس از فوت مهرداد میناوند ضربه سنگینی به جامعه ورزشی و هنری ایران وارد کرد. از طرف دیگر بر حسرت ملتی افزود که ماهها است با بیماری کرونا درگیر است و هر روز عزیزی را از دست میدهد؛ ملتی که در هفتههای اخیر در شبکههای اجتماعی با تکرار هشتگ واکسن- بخرید سعی داشته و دارد که صدای خود را به گوش مسوولان کشور برساند.
برخورد ایدئولوژیک و معیارهای غیرپزشکی در برخورد با بیماری کرونا در ماههای گذشته ضربات جبرانناپذیری را به ایرانیان وارد کرده. بر اساس گفته مسوولان بهداشتی پیک چهارم کرونا در روزهای آینده سهمگینتر از گذشته در کشور جولان میدهد و هنوز هیچ واکسنی به کشور وارد نشده.
این در حالی است که بسیاری از کشورهای جنگزده منطقه واکسیناسیون کرونا را آغاز کردهاند.
بیوگرافی انصاریان
علی انصاریان در سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. علی انصاریان فوتبال خود را به صورت حرفهای در سال ۱۳۷۵ از تیم فوتبال فجرسپاسی شروع کرد و بعد از آن در سال ۱۳۷۷به تیم پرسپولیس رفت. در سال ۱۳۸۵ در اقدامی پرحاشیه برای فوتبالدوستان، از تیم پرسپولیس تهران به تیم استقلال تهران رفت که البته یک فصل بیشتر در این تیم بازی نکرد. وی سابقه بازی در تیمهای دیگر چون باشگاه فوتبال شهرداری تبریز، سایپا، استقلال اهواز، شاهین بوشهر، استیلآذین و گسترش فولاد را نیز داراست. علی انصاریان در سال ۱۳۹۰ و در ۳۴ سالگی در تیم شاهین بوشهر از دنیای حرفهای فوتبال در قامت بازیکن خداحافظی کرد.
عاشق سینما بودم
انصاریان پس از اتمام دوران ورزشی خود چهرهای تازه به نمایش گذاشت. او سعی کرد به علاقه دوران کودکی خود یعنی سینما نزدیک شود. در سالهای گذشته انصاریان در کنار پژمان جمشیدی از جمله فوتبالیستهایی بودند که به عنوان بازیگر از طرف مردم و جامعه هنری پذیرفته شدند.
او در مصاحبهای در رابطه با علاقهاش به سینما اینطور گفته بود:
«به دلیل علاقه پدرم به سینما، من هم به سینما علاقه بسیاری داشتم. روزهای جمعه من اول در سینماهای میدان خراسان و میدان شهدا و لالهزار میگذشت و بعد در ورزشگاه آزادی برای دیدن بازیهای پرسپولیس. پولی که از فوتبال به دست میآوردم در خدمت علاقهام به سینما بود! از پول اولین قراردادم ۲۸ هزار تومان را دادم یک دستگاه ویدئو خریدم. خیلی دوست داشتم فیلم ببینم. دوستان همتیمی همه در خانه ما جمع میشدند تا فیلم ببینیم. فوتبال را خیلی دوست داشتم؛ اما در همه این سالها، سینما بخشی از ذهن و وجودم بود.
خودم دوست دارم دیگر از قالب علی انصاریان فوتبالیست بیرون بیایم. من یک دوره فوتبالی داشتم که خیلی هم آن را دوست دارم. هر چیزی هم که دارم مدیون آن دوره هستم. یاغی بودن و شر بودنی که الان در بازیها و فیلمهایم وجود دارد، هم به دوران بازی در فوتبال برمیگردد. البته خیلیها میگویند انصاریان سینما نسبت به انصاریان فوتبالیست، آرامتر شده است.
بزرگترین آدمی که از ورزش به سینما آمد و در آن موفق بود، فردین است. او زمانی نایبقهرمان کشتی آزاد دنیا بود و بعد از ورود به سینما هم به یادماندنیترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران را بازی کرد و اسطوره شد. بین خارجیها هم چهرههای موفقی بودند. سیلوستر استالونه، بروس لی، جکی چان، ژان کلود وندام و آرنولد. اینها همه سابقه ورزشی داشتند و فیلمهایشان هم خوب و بفروش شد.»
سعید راد بازیگر مورد علاقه انصاریان بود: «من از «خروس» و «تنگنا» فیلمهای او را دیدم و دنبال کردم تا «سفر سنگ»، «مرز»، «فرمان»، «دادشاه» «عقابها» و فیلمهای بعدی. عاشق فیلمهای مسعود کیمیایی هم بودم، بهویژه «قیصر» و «گوزنها». در پایین شهر همه عشق کفش تخممرغی و کفش قیصری بودند دیگر. دیدن فیلم «عروس» هم خاطرهانگیز بود. این فیلم را در سینمای میدان امام حسین دیدم که جای سوزن انداختن نبود. «آواز تهران»، «سناتور»، «نرگس»، «دو روی سکه» و… هم از فیلمهایی بودند که در آن سالها دیدم.
هیچ وقت فکر نمیکردم، بازیگر شوم. حتی الان هم در صفحه اینستاگرامم ننوشتهام بازیگر. البته این اتفاق را دوست دارم که بتوانم آدمهای دیگری را بازی کنم. بازیگری برای من بیشتر یادآور خاطرات گذشته زندگیام و قهرمانهایی است که دیدهام. به نظرم الان دیگر در سینمای ما، چیزی به عنوان قهرمان نمیبینیم.»
سریالهای تلویزیونی و نمایش خانگی
علی انصاریان برای اولین بار در سریال «زیر آسمان شهر» ساخته مهران غفوریان جلوی دوربین رفت. قسمت ویژهای که برای شب قبل از بازی دربی آماده شده بود و قرار بود باعث شود طرفداران و بازیکنان مسابقهای به دور از جنجالهای معمول برگزار کنند. نکته جالب اما فردای پخش این سریال و در زمین مسابقه، دو بازیکنی که به عنوان مهمان در این سریال حضور داشتند، یعنی علی انصاریان و نیکبخت واحدی توی زمین مسابقه از خجالت هم درآمدند و در چند صحنه درگیر شدند!
از دیگر تجربههای بازیگری انصاریان میتوان به سریالهای چارخونه، خانه اجارهای، غنچههای سحر، نقطهچین، محکومین، کیمیا، سرزده، هدیه و آسپرین اشاره کرد.
فیلمهای سینمایی
علی انصاریان در کارنامه بازیگری خود فیلمهایی مانند اژدر، کلوب همسران، حس خوب زندگی، دو روز تا ماندن، حکم تیر، شروع یک پایان، پاداش سکوت و رمانتیسم عماد و طوبی را دارد.
رمانتیسم عماد و طوبی فیلمی از کاوه صباغزاده است که این روزها در جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمده است. این تجربه میتواند دومین حضور انصاریان در جشنواره فیلم فجر را رقم بزند؛ اتفاقی که هیچگاه نیفتاد. انصاریان که در یکی از آخرین مصاحبههایش از دلتنگی برای دیدن فیلم روی پرده سینما سخن گفته بود در ساعت ۱۶:۱۵ دقیقه سهشنبه ۱۵ بهمن از دنیا رفت.
چهرهای مردمی که این روزها نماد شهروندانی شده بود که در پایین شهر آرزوهای خود را میان دروازههای گل کوچیک و پوسترهای رنگ و رورفته بازیگرهای هالیودی جست و جو میکنند.
حسرت درگذشت انصاریان برای علاقهمندان او داغی همیشگی است که به این زودیها از خاطرهها نمیرود.
انصاریان عمده محبوبیت خود را بعد از اتمام دوران ورزشی خود کسب کرد. او با حضور در سریالهای شبکه نمایش خانگی و فیلمهای سینمایی و برنامههای تلویزیونی چهرهای تازه از خود به یادگار گذاشت. شوخیهای او در برنامههای ورزشی و صمیمیت او در مقابل دوربین باعث شد شهروندان به دور از تعصبات رنگی دنیای فوتبال انصاریان را دوست داشته باشند.
درگذشت علی انصاریان تنها چند روز پس از فوت مهرداد میناوند ضربه سنگینی به جامعه ورزشی و هنری ایران وارد کرد. از طرف دیگر بر حسرت ملتی افزود که ماهها است با بیماری کرونا درگیر است و هر روز عزیزی را از دست میدهد؛ ملتی که در هفتههای اخیر در شبکههای اجتماعی با تکرار هشتگ واکسن- بخرید سعی داشته و دارد که صدای خود را به گوش مسوولان کشور برساند.
برخورد ایدئولوژیک و معیارهای غیرپزشکی در برخورد با بیماری کرونا در ماههای گذشته ضربات جبرانناپذیری را به ایرانیان وارد کرده. بر اساس گفته مسوولان بهداشتی پیک چهارم کرونا در روزهای آینده سهمگینتر از گذشته در کشور جولان میدهد و هنوز هیچ واکسنی به کشور وارد نشده.
این در حالی است که بسیاری از کشورهای جنگزده منطقه واکسیناسیون کرونا را آغاز کردهاند.
بیوگرافی انصاریان
علی انصاریان در سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. علی انصاریان فوتبال خود را به صورت حرفهای در سال ۱۳۷۵ از تیم فوتبال فجرسپاسی شروع کرد و بعد از آن در سال ۱۳۷۷به تیم پرسپولیس رفت. در سال ۱۳۸۵ در اقدامی پرحاشیه برای فوتبالدوستان، از تیم پرسپولیس تهران به تیم استقلال تهران رفت که البته یک فصل بیشتر در این تیم بازی نکرد. وی سابقه بازی در تیمهای دیگر چون باشگاه فوتبال شهرداری تبریز، سایپا، استقلال اهواز، شاهین بوشهر، استیلآذین و گسترش فولاد را نیز داراست. علی انصاریان در سال ۱۳۹۰ و در ۳۴ سالگی در تیم شاهین بوشهر از دنیای حرفهای فوتبال در قامت بازیکن خداحافظی کرد.
عاشق سینما بودم
انصاریان پس از اتمام دوران ورزشی خود چهرهای تازه به نمایش گذاشت. او سعی کرد به علاقه دوران کودکی خود یعنی سینما نزدیک شود. در سالهای گذشته انصاریان در کنار پژمان جمشیدی از جمله فوتبالیستهایی بودند که به عنوان بازیگر از طرف مردم و جامعه هنری پذیرفته شدند.
او در مصاحبهای در رابطه با علاقهاش به سینما اینطور گفته بود:
«به دلیل علاقه پدرم به سینما، من هم به سینما علاقه بسیاری داشتم. روزهای جمعه من اول در سینماهای میدان خراسان و میدان شهدا و لالهزار میگذشت و بعد در ورزشگاه آزادی برای دیدن بازیهای پرسپولیس. پولی که از فوتبال به دست میآوردم در خدمت علاقهام به سینما بود! از پول اولین قراردادم ۲۸ هزار تومان را دادم یک دستگاه ویدئو خریدم. خیلی دوست داشتم فیلم ببینم. دوستان همتیمی همه در خانه ما جمع میشدند تا فیلم ببینیم. فوتبال را خیلی دوست داشتم؛ اما در همه این سالها، سینما بخشی از ذهن و وجودم بود.
خودم دوست دارم دیگر از قالب علی انصاریان فوتبالیست بیرون بیایم. من یک دوره فوتبالی داشتم که خیلی هم آن را دوست دارم. هر چیزی هم که دارم مدیون آن دوره هستم. یاغی بودن و شر بودنی که الان در بازیها و فیلمهایم وجود دارد، هم به دوران بازی در فوتبال برمیگردد. البته خیلیها میگویند انصاریان سینما نسبت به انصاریان فوتبالیست، آرامتر شده است.
بزرگترین آدمی که از ورزش به سینما آمد و در آن موفق بود، فردین است. او زمانی نایبقهرمان کشتی آزاد دنیا بود و بعد از ورود به سینما هم به یادماندنیترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران را بازی کرد و اسطوره شد. بین خارجیها هم چهرههای موفقی بودند. سیلوستر استالونه، بروس لی، جکی چان، ژان کلود وندام و آرنولد. اینها همه سابقه ورزشی داشتند و فیلمهایشان هم خوب و بفروش شد.»
سعید راد بازیگر مورد علاقه انصاریان بود: «من از «خروس» و «تنگنا» فیلمهای او را دیدم و دنبال کردم تا «سفر سنگ»، «مرز»، «فرمان»، «دادشاه» «عقابها» و فیلمهای بعدی. عاشق فیلمهای مسعود کیمیایی هم بودم، بهویژه «قیصر» و «گوزنها». در پایین شهر همه عشق کفش تخممرغی و کفش قیصری بودند دیگر. دیدن فیلم «عروس» هم خاطرهانگیز بود. این فیلم را در سینمای میدان امام حسین دیدم که جای سوزن انداختن نبود. «آواز تهران»، «سناتور»، «نرگس»، «دو روی سکه» و… هم از فیلمهایی بودند که در آن سالها دیدم.
هیچ وقت فکر نمیکردم، بازیگر شوم. حتی الان هم در صفحه اینستاگرامم ننوشتهام بازیگر. البته این اتفاق را دوست دارم که بتوانم آدمهای دیگری را بازی کنم. بازیگری برای من بیشتر یادآور خاطرات گذشته زندگیام و قهرمانهایی است که دیدهام. به نظرم الان دیگر در سینمای ما، چیزی به عنوان قهرمان نمیبینیم.»
سریالهای تلویزیونی و نمایش خانگی
علی انصاریان برای اولین بار در سریال «زیر آسمان شهر» ساخته مهران غفوریان جلوی دوربین رفت. قسمت ویژهای که برای شب قبل از بازی دربی آماده شده بود و قرار بود باعث شود طرفداران و بازیکنان مسابقهای به دور از جنجالهای معمول برگزار کنند. نکته جالب اما فردای پخش این سریال و در زمین مسابقه، دو بازیکنی که به عنوان مهمان در این سریال حضور داشتند، یعنی علی انصاریان و نیکبخت واحدی توی زمین مسابقه از خجالت هم درآمدند و در چند صحنه درگیر شدند!
از دیگر تجربههای بازیگری انصاریان میتوان به سریالهای چارخونه، خانه اجارهای، غنچههای سحر، نقطهچین، محکومین، کیمیا، سرزده، هدیه و آسپرین اشاره کرد.
فیلمهای سینمایی
علی انصاریان در کارنامه بازیگری خود فیلمهایی مانند اژدر، کلوب همسران، حس خوب زندگی، دو روز تا ماندن، حکم تیر، شروع یک پایان، پاداش سکوت و رمانتیسم عماد و طوبی را دارد.
رمانتیسم عماد و طوبی فیلمی از کاوه صباغزاده است که این روزها در جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمده است. این تجربه میتواند دومین حضور انصاریان در جشنواره فیلم فجر را رقم بزند؛ اتفاقی که هیچگاه نیفتاد. انصاریان که در یکی از آخرین مصاحبههایش از دلتنگی برای دیدن فیلم روی پرده سینما سخن گفته بود در ساعت ۱۶:۱۵ دقیقه سهشنبه ۱۵ بهمن از دنیا رفت.
چهرهای مردمی که این روزها نماد شهروندانی شده بود که در پایین شهر آرزوهای خود را میان دروازههای گل کوچیک و پوسترهای رنگ و رورفته بازیگرهای هالیودی جست و جو میکنند.
حسرت درگذشت انصاریان برای علاقهمندان او داغی همیشگی است که به این زودیها از خاطرهها نمیرود.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد