حیات دوباره یک گالری ۵۷ ساله با یادی از منصور قندریز

گالری فضای تالار در مکان قدیمی تالار قندریز چندی پیش با نمایش چند اثر از هنرمندان پیشکسوت کار خود را آغاز کرد.
این گالری کوچک نخستین نمایشگاهش را صرفا به نمایش آثار هنرمندان اختصاص داده است تا هم یاد منصور قندریز را زنده نگه دارد و هم شاید حال و هوای نمایشگاه‌های سال‌های نسبتا دور را زنده نگه دارد.
«کارنمای تالار پنجاه و چند سال بعد» عنوان نمایشگاهی است که این روزها در گالری فضای تالار در حال برگزاری است.
در این نمایشگاه دو مجسمه از سعید شهلاپور به نمایش گذاشته شده و در کنار آن نیز آثاری از منصور قندریز، پروانه اعتمادی، فرشید ملکی، روئین پاکباز، محمدرضا جودت و گارنیک درهاکوبیان دیده می‌شود. همچنین دو کپی از پوسترهای مرتضی ممیز نیز در این گالری به نمایش گذاشته شده است.
مسوول نمایشگاه می‌گوید که هیچ کدام از این آثار برای فروش ارائه نشده‌ و از مجموعه‌های شخصی افراد جمع‌آوری شده‌اند. به گفته او با توجه به اینکه این گالری در فضای تالار قندریز کار خود را آغاز کرده، نمایشگاه نخست خود را نیز به یاد فضای آن تالار برگزار کرده است.
این مسوول توضیح می‌دهد که فضای این گالری تا سال ۵۶ به عنوان تالار قندریز فعال بوده و پس از آن در سال‌های بعدی تغییر کاربری داد و تحت عناوین دیگری همچون چاپخانه فعال بوده است. این فضا هم‌اکنون بار دیگر با کاربری فرهنگی و هنری و با عنوان گالری «فضای آزاد» کار خود را آغاز کرده است.
در توضیح پیشینه فضای این گالری در ابتدا با عنوان «تالار ایران» شناخته می‌شد و پس از درگذشت منصور قندریز، به گالری قندریز تغییر نام داد، نیز اینگونه عنوان شده است که «فضای تالار به لحظه‌ای در تاریخ معاصر ایران برمی‌گردد که در آن گروهی از هنرمندان مدرن ایرانی فضایی را به نام تالار ایران/ قندریز» بنا نهادند.
کتاب‌های تاریخ هنر این لحظه را مشخصا چهارم تیرماه ۱۳۴۳ ثبت کرده‌اند.
اما بدیهی است که خود این لحظه دارای پیش‌زمینه‌ای تاریخی بود. پیش‌زمینه‌ای که مدت‌ها قبل‌تر از آن شروع شده بود. و نهایتا در این روز مشخص، عینیت یافته و پیش‌روی مخاطبان قرار گرفت.
آن فضا در پاسخ به پرسش‌هایی شکل گرفت که در ذهن هر یک از هنرمندان تالار ایران/ قندریز طنین افکنده بود. پاسخ این هنرمندان به آن پرسش‌ها در قالب فعالیت ۱۴ ساله آن فضا متجلی شد که امروز برگی از تاریخ هنر ایران است.»
قطعا دهه ۴۰، از مهم‌ترین سال‌های شکوفایی هنر مدرن در ایران محسوب می‌شود. فارغ از ظهور هنرمندانی که هر کدام ردپای محکمی در دنیای هنر معاصر ایران به جا گذاشتند، یکی از مهمترینِ این تحولات، راه‌اندازی گالری‌ها و تالارهای هنری همانند تالار ایران بود؛ تالاری که نه تنها در دوره خود تاثیرگذار بود بلکه هنوز هم در دنیای هنر با نیکی از آن یاد می‌شود و حتی بسیاری از آن الگوبرداری می‌کنند.
تالار ایران فعالیت خود را از سال۱۳۴۳ آغاز کرد و در آغاز سال ۱۳۴۵ مدتی پس از درگذشت منصور قندریز که یکی از بنیانگذاران و هنرمندان اصلی تالار بود به «تالار قندریز» تغییر نام یافت و تا اواخر سال ۵۶ به فعالیت خود ادامه داد.
این تالار در تمام مدت فعالیت خود میزبان و همراه هنرمندان بسیاری بود که سودای شهرت و پیشرفت را در سر می‌پروراندند. هنرمندانی همچون رویین پاکباز، سعید شهلاپور، پروانه اعتمادی، حسین مجابی، مرتضی ممیز، بهمن جلالی، کامبیز درم‌بخش، گارنیک درهاکوپیان، مسعود عربشاهی، فرامرز پیلارام و … .