خبر

تحلیل سایت امریکن کانسروتیو از مذاکره واشنگتن و پیونگ‌یانگ
ترامپ هرگز به توافقی بهتر از برجام نمی‌رسد
دونالد ترامپ با رهبر کره‌شمالی وارد مذاکره شده اما هرگونه توافقی با پیونگ‌یانگ احتمالا مشابه برجام خواهد بود، همان توافقی که او تحقیرش می‌کند.
به گزارش سایت جامعه ایرانی به نقل از امریکن کانسروتیو، ظرف حدود پنج ماه کره‌شمالی و ایالات‌متحده از تبادل توهین‌های لفظی و بسیج شدن برای جنگ به مشارکت در دیپلماسی پرجنب و جوش رسیدند. پیونگ‌یانگ حال مایل به برچیدن تسلیحات هسته‌ای خود و پایان دادن به شرایط جنگی است که از سال ۱۹۵۰ در شبه‌جزیره کره وجود داشته است.
همزمان با این فرآیند به‌ظاهر خیره‌کننده، دونالد ترامپ به دنبال تغییر قوانین بازی در قبال ایران است و از توافق هسته‌ای چندجانبه‌ای که همه (ازجمله آمریکا) موافق بودند که تهران به آن پایبند است، خارج شد. در این اقدام به نظر می‌رسد ترامپ در تلاش برای بازسازی فرمولی است که در مورد کره‌شمالی به‌خوبی جواب داد؛ اعمال شدیدترین تحریم‌های اقتصادی در عین تهدید به اقدام نظامی.
اما درحالی‌که ترامپ و کیم در حال به آغوش کشیدن صلح و خلع سلاح هسته‌ای هستند، مشکل همیشه در جزییات است. زمانی که ترامپ و تیمش به کره‌شمالی به‌عنوان کشوری شکست‌خورده که در مقابل اراده آمریکا تعظیم کرده، نزدیک شدند، مذاکرات نابود شد. زمانی که باعزت و احترام با کره‌شمالی برخورد شد، مذاکرات جان دوباره گرفت. اینکه این شرایط چطور تبدیل به یک توافق خلع سلاح قابل تایید و قابل مدیریت که موردپذیرش همه باشد، خواهد شد مشخص نیست.
مدل‌های تاریخی که تیم ترامپ بتواند برای چارچوب‌بندی توافق از آنها استفاده کند هم وجود دارند. هرگونه توافقی که نهایتا با کره‌شمالی به دست آید و تسلیحات هسته‌ای آن را برچیند و نیروی موشک‌های کوتاه و میان‌برد آن را محدود کند، می‌تواند مدلی تازه باشد.
یکی از مدل‌هایی که ترامپ و مشاورانش به آن به‌عنوان الگویی موفق روی نخواهد کرد، برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام- توافق هسته‌ای ایران که در سال ۲۰۱۵ نهایی شد و ترامپ ماه گذشته از آن خارج شد- است. این توافق محصول سال‌ها مذاکرات سخت و پیچیده بود که در میانه فشارهای هماهنگ اقتصادی، سیاسی و (تا حد کمتری) نظامی بر ایران به دست آمد. با وجود این فشارها درنهایت توافقی که به دست آمد یک مصالحه بود تا راه‌حلی مکتوب. غرب حق ایران برای برخورداری از برنامه غنی‌سازی اورانیوم را پذیرفت و ایران دسترسی بی‌سابقه بازرسان بین‌المللی به ساختار هسته‌ای و غیرهسته‌ای خود را فراهم کرد.
این واقعیت که برجام محصول سازش بود نه تسلیم، باعث اکراه دولت ترامپ شده است. زمانی که در نیمه دهه ۲۰۰۰ میلادی فشار جهانی علیه ایران آغاز شد تا برنامه هسته‌ای آن محدود شود، این کشور کمتر از ۱۰۰ سانتریفوژ داشت؛ زمانی که برجام در سال ۲۰۱۵ نهایی شد، این تعداد به حدود ۲۰ هزار سانتریفوژ رسیده بود. این ایده که «فشار حداکثری» کلید موفقیت است، بی‌اساس است. ترامپ ریاست جمهوری خود را با اعلام جسورانه این مساله آغاز کرد که کره‌شمالی هرگز اجازه برخورداری از یک سلاح هسته‌ای یا ابزاری برای انتقال آن به سواحل آمریکا را نخواهد داشت. اوایل سال ۲۰۱۸ کره‌شمالی به یک موشک بالستیک قاره‌پیمای قادر به حمل کلاهک هسته‌ای دست‌یافت که قابلیت دسترسی به سراسر ایالات‌متحده را دارد. ترامپ با واقعیت ظرفیت هسته‌ای کره‌شمالی وارد مذاکرات شد، همان‌طور که اوباما با واقعیت افزایش ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم ایران با این کشور وارد مذاکره شد. اوباما و سایر کشورهای جهان متقاعد شدند که حین مذاکره برای یافتن راه‌حلی برای مشکل هسته‌ای ایران، با واقعیت یک ایران مقتدر و شکست‌ناپذیر روبه‌رو هستند. نتیجه برجامی شد که ترامپ آن را تحقیر می‌کند.
ترامپ هم یاد می‌گیرد که هرچقدر بخواهد می‌تواند در مورد «فشار حداکثری» سروصدا کند اما کره‌شمالی یک کشور مقتدر و شکست‌ناپذیر است و هر توافقی هم که از مذاکرات سنگاپور ناشی شود، بر مبنای همین اصل خواهد بود.

خیز اوباما برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰
باراک اوباما برای دور آینده انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۰ آماده می‌شود. او در همین راستا دیدارهایی با ۹ نامزد احتمالی دموکرات در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا داشته است.
به نوشته روزنامه اکسپرس، رییس‌جمهور‌ پیشین آمریکا برای شرکت در دور بعدی انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا آماده می‌شود. او با ۹ رقیب انتخاباتی علیه دونالد ترامپ، رییس‌جمهور‌ آمریکا از جمله برنی سندرز، الیزابت ورن، جو بایدن و دیوال پاتریک، اعضای حزب دموکرات آمریکا دیدارهای جداگانه‌ای داشته است.
گفته می‌شود، این دیدارها در دفتر شخصی باراک اوباما، رییس‌جمهور‌ پیشین آمریکا برگزار شده و شامل گفت‌وگوهایی در خصوص آینده حزب دموکرات بوده است. منابع آگاه به پایگاه خبری پلیتیکو گفته‌اند که برنی سندرز از حدی که تصور می‌شد احترام بیشتری برای دولت پیشین آمریکا قائل است. همچنین گفته می‌شود که این سناتور دموکرات در اواسط ماه مارس دیدار با اوباما را خواستار شده بود.
الیزابت ورن نیز از زمان پایان کار دولت اوباما، دوبار با او دیدار کرده است. نخستین دیدار میان این دو مقام آمریکایی در بهار سال ۲۰۱۷ و پس از آن بود که ورن اظهار کرد، ۴۰۰ هزار دلاری که اوباما پس از سخنرانی در شرکت سرمایه‌گذاری وال‌استریت دریافت کرده، برای او دردسرساز شده است.
علاوه بر این دیدار، او در ماه آوریل و پس از آن که در شبکه CNN اظهار کرد: در انتخابات ۲۰۲۰ شرکت نمی‌کند، گفت‌وگویی ۹۰ دقیقه‌ای با رییس‌جمهور‌ سابق آمریکا داشت. دیوال پاتریک، فرماندار سابق ماساچوست که دوست خانوادگی نزدیک اوباما نیز است، دیگر مقام دموکراتی است که برای انتخابات ۲۰۲۰ نامزد خواهد بود.
گفته می‌شود که دوید اکسلرود، نظریه‌پرداز اوباما در چندین گفت‌وگو با پاتریک درباره شرکت در انتخابات صحبت کرده و در آستانه این انتخابات استراتژی‌های احتمالی‌ای را برای اولویت‌های حزب دموکرات در اختیار او قرار داده است.
تا به امروز پاتریک شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را رد نکرده است. او سال گذشته اظهار کرد: به این می‌اندیشم که چگونه می‌توانم سودمند باشم زیرا به کشور اهمیت می‌دهم و در وهله اول یک میهن‌پرست هستم. الان خیلی زود است که برای انتخابات ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی کنیم پس فعلا صبر می‌کنم تا زمانش برسد. یکی از منابع مرتبط با این دیدارها گفته است: اوباما سخاوتمندانه زمان توصیه‌های خود را در اختیار آنان می‌گذاشت و بسیار علاقه‌مند به صحبت درباره آینده بود.
متحدان اوباما همچنین بر این باورند که پاتریک مناسب‌ترین گزینه برای پیشبرد رویه حزب دموکرات است. جو بایدن، معاون سابق ریاست جمهوری آمریکا نیز روابط نزدیکش را با او حفظ کرده و او نیز در ماه ژانویه دیداری با اوباما داشته است.
برخی منابع اظهار کرده‌اند که بایدن منتظر آن است که دوره ریاست جمهوری فعلی از نیمه بگذرد و پس از آن درباره شرکت در انتخابات پیش‌رو تصمیم‌گیری کند، با این حال بسیاری حضور او در انتخابات را محتمل می‌دانند. دونالد ترامپ پیش از آنکه به طور رسمی فعالیت دولت خود را آغاز کند، شرکت در انتخابات ۲۰۲۰ را تایید کرد.
رییس‌جمهور‌ آمریکا اظهار کرد، تصمیم ‌گرفته است که در کمپین انتخاباتی خود برای انتخابات ۲۰۲۰، شعار آمریکا را بزرگ نگه دار را به کار گیرد و در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ فرمی را در کمیسیون انتخابات فدرال به ثبت رساند که نامزدی او را برای انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا اعلام می‌کرد.