22 - 01 - 2017
خبر
بهرهبرداری از ۵ پروژه ریلی تا پایان سال
فارس- معاون ساخت و توسعه راههای کشور گفت: پنج پروژه راهآهن در همدان، کرمانشاه، رشت، تبریز و ارومیه در حال ساخت است که تا پایان دولت از این پروژهها بهرهبرداری میشود. خیرالله خادمی در خصوص وضعیت حملونقل ریلی کشور اظهار کرد: به زودی دو هزار کیلومتر ریل وارد کشور میشود تا در پروژههای راهآهن مورد استفاده قرار گیرد. وی با اشاره به اینکه در حملونقل ریلها دچار مشکل هستیم، بیان کرد: ترخیص این میزان ریل نیازمند اعتبار ویژهای است اما با این وجود تا پایان دولت ۵۰۰ کیلومتر ریلگذاری انجام میشود. معاون ساخت و توسعه راههای کشور خاطرنشان کرد: پنج پروژه راهآهن در همدان، کرمانشاه، رشت، تبریز و ارومیه در حال ساخت است که تا پایان دولت از این پروژهها بهرهبرداری میشود. وی تامین اعتبار در مساله ریلگذاری را مهم دانست و یادآور شد: در حال حاضر پیمانکاران در تنگنای مالی و تجهیزاتی قرار دارند زیرا برای انتقال تجهیزات ریلی نیازمند اعتبار هستند.
خروج توپولف ۱۵۴، ۱۳۴ و ایلوشین ۶۲
از ناوگان هوایی روسیه
ایسنا- وزارت دفاع روسیه در نظر دارد هواپیماهای توپولف ۱۵۴، توپولف ۱۳۴ و ایلوشین ۶۲ را از ناوگان هوایی خود خارج کند. روزنامه کومرسانت، اعلام کرد: کارشناسان وزارت دفاع روسیه در حال بررسی این موضوع هستند و پیشبینی میشود هواپیماهای جدید سوخوی سوپر جت ۱۰۰ و توپولف ۲۱۴ جایگزین این هواپیماهی فرسوده و قدیمی شوند. هواپیمای توپولف ۱۵۴ یکی از پرحادثهترین پرندهها در سالهای اخیر بوده که آخرین مورد آن سقوط این هواپیما ۲۵ دسامبر در دریای سیاه است که منجر به کشته شدن تمامی ۹۲ سرنشین آن شد. وزارت دفاع روسیه هماکنون دارای ۲۱ فروند هواپیمای توپولف ۱۵۴، ۳۶ فروند توپولف ۱۳۴ و ۹ فروند ایلوشین ۶۲ است که از آن برای جابهجایی ادوات نظامی و همچنین نیروی انسانی استفاده میکند.
المانیتور گزارش داد؛
احیای صنعت هوانوردی ایران امکانپذیر است؟
تسنیم- در حالی که ایرانایر شروع به تحویل هواپیماهای خریداری شده از شرکتهای غربی کرده، به نظر میرسد احیای صنعتی که طی چند دهه به شدت آسیب دیده صرفا با خرید هواپیمای جدید امکانپذیر نیست. به گزارش المانیتور، به نظر میرسد تلاشهای حسن روحانی، رییس جمهور ایران برای لغو تحریمها به ثمر نشسته است اما احیای صنعتی که طی چند دهه گذشته به شدت آسیب دیده، صرفا با خرید هواپیماهای جدید امکان پذیر نیست. طی دهههای گذشته هیچ چیز به اندازه صنعت هوانوردی، سمبل تاثیرات ناشی از تحریمهای غرب نبوده است. ایرلاینهای ایرانی ناگزیر بودند با هواپیماهای کهنهای که دسترسی به سرمایهگذاری و قطعات یدکی خارجی نداشتند، پرواز کنند. استفاده از هواپیماهای روسی نظیر توپولوف و ایلیوشین این خلا را پر میکرد. سوانج هوایی هر از چندی در ایران رخ میداد و منجر به نارضایتی از هواپیماهای روسی میشد. تنها در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵، ایرلاینهای ایرانی شاهد ۱۶ سانحه مرگبار هوایی بودند که منجر به کشته شدن ۵۸۶ مسافر و خدمه پروازی شد. با انعقاد توافق هستهای و لغو تحریمها، خرید هواپیماهای نو از شرکتهای غربی و به ویژه ایرباس و بوئینگ در دستور کار قرار گرفته است. برخی معتقدند ایران میتواند به یک دوبی دیگر در ترانزیت هوایی جهان تبدیل شود و در این زمینه با امارات و ترکیه به رقابت بپردازد. اما رفته رفته مشخص میشود که حتی خرید هواپیماهای جدید آنگونه که مقامات هوانوردی و سیاستگذاران ایرانی تصور میکردند آسان نیست. تلاشهای فراوان برای یافتن بانکی که بتواند پول هواپیماهای سفارش داده شده را بپردازد و عرضه قطعات هواپیما را تضمین کند به شکست انجامیده است. در عین حال، بسیاری از قالب اجاره به شرط تملیک مورد استفاده ایرانایر انتقاد کرده و از آن به عنوان نشانهای از عدم شفافیت دولت ایران در زمینه قراردادهای خرید هواپیما یاد میکنند. خوشبینی حاکم بر بحثهای مربوط به پتانسیل صنعت هوانوردی ایران تحتالشعاع چالشهای مالی و مدیریتی این صنعت قرار دارد. به نوشته رسانههای ایرانی، ایرلاینهای این کشور بیش از ۲۰۰ میلیون دلار به شرکت فرودگاههای ایران بدهی دارند. شرکت فرودگاهها تنها طلبکار عمده ایرلاینهای ایرانی نیست. این ایرلاینها ۵۰۰ میلیون دلار دیگر بابت سوخت و سایر فرآوردههای خریداری شده به شرکت ملی نفت ایران بدهی دارند. هم شرکت ملی نفت ایران و هم شرکت فرودگاهها تلاشهایی را برای گرفتن بدهیهایشان انجام دادهاند. تلاشهای آنها شامل شکایت به دادگاههای داخلی و قطع ارائه خدمات به ایرلاینها بوده است اما ایرلاینها پولی برای پرداخت بدهی یا حتی تضمین اجرای برنامه زمانبندی شده بازپرداخت بدهیها ندارند. در عین حال، شبکه فرودگاههای ایران نیازمند حدود چهار میلیارد دلار سرمایهگذاری برای توسعه، تعمیرات و نگهداری است. این در حالی است که درآمد فرودگاهها در بهترین سناریو به ۴۵۰ میلیون دلار خواهد رسید که به هیچ وجه کفاف هزینهها را نمیکند. در حقیقت، به گفته مقامات ایرانی، تنها دو فرودگاه از ۵۵ فرودگاه کشور یعنی مهرآباد تهران و فرودگاه بینالمللی مشهد، میزان درآمدی بیش از هزینههای نگهداری و عملیاتیشان دارند. به نظر میرسد، صنعت هوانوردی که قصد دارد ناوگان حملونقل خود را نوسازی کند، تلاش چندانی برای بهروز رسانی و ارتقای استراتژیهای قیمتگذاری و سیستمهای رزرویشن خود انجام نداده است.

لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد