خط‌خطی طبیعت ایران توسط آفرودبازها

آفرودسوارها این روزها همچنان که تکه به تکه محیط‌زیست را نابود می‌کنند شعار حفاظت را فریاد می‌زنند‌. فعالان محیط‌زیست معتقدند آفرودسوارها حفاظت از محیط‌زیست را رعایت نمی‌کنند‌. نکته مهم این است که با توجه به نقد فعالان محیط‌زیستی از فضای آفرودسواری در ایران، واکنش مناسبی از مسوولان در این خصوص دیده نمی‌شود و کافی است راهی سفر جاده شوید تا شاهد حضور پررنگ خودروهای آفرودی در همه مناطق کشور از کوهستانی گرفته تا دریا و دشت و جنگل باشید‌.
به گزارش برنا عباس محمدی، فعال محیط‌زیست، در خصوص تبعات ناشی از حضور آفرودسواران در طبیعت می‌گوید: متاسفانه در تمامی بخش‌های محیط‌زیست مانند، کوهستان، بیابان و جنگل شاهد تخریب‌هایی هستیم که خودروهای آفرویدی ایجاد می‌کنند‌. در حالی که باید گردشگری کمک‌حال محیط‌زیست باشد و در کنار آن قرار گیرد تا روی اقتصاد و معیشت مردم محلی نواحی ایران اثر مثبت داشته باشد اما اینطور نیست و برعکس شاهد اعمالی از سوی این افراد هستیم که تخریب‌های جبران‌ناپذیری به محیط‌زیست وارد می‌کنند‌.
وی با تاکید بر اینکه حتی وجود اینگونه خودروها برای اقتصاد ملی نیز حاصلی را در پی ندارد افزود: وقتی تمامی این خودروها در خارج از کشور تولید می‌شوند و لوازم جانبی آنها نیز وارداتی است شاهد تحمیل ضربه‌های بزرگ به اقتصاد ملی کشور هستیم‌. متاسفانه برای توجیه این حرکت آن را در قالب ورزش می‌گنجانند و تبعات ناشی از آن را به هیچ وجهی در نظر نمی‌گیرند‌. وقتی از آن به عنوان ورزش یاد می‌کنیم باید بدانیم یکسری قوانین ضابطه‌مند در این راستا باید وجود داشته باشد؛ همکاری‌هایی باید مابین سازمان محیط‌زیست و فدراسیون اتومبیلرانی ایجاد شود و قراردادهایی منعقد شود؛ محدوده فعالیت تیم‌های آفرودی، محدود به مکان‌هایی خاص باشد تا از تخریب بیش از حد محیط‌زیست جلوگیری شود‌.
محمدی در ادامه به تشریح تخریب‌هایی خودروهای آفرودی و آفرودبازها در محیط‌زیست پرداخت و گفت: برای مثال می‌توان به وارد شدن خودروهای آفرودی به رودخانه‌ها اشاره کرد که یکی از اصلی‌ترین مراحل آفرودسواری است، در این مرحله رودخانه به صورت کامل زیر و رو می‌شود و گیاهان حاشیه رودخانه را از بین می‌برند و گاهی با ریخته شدن بنزین و روغن اتومبیل در رودخانه، گونه‌های جانوری رودخانه را در معرض آسیب قرار می‌دهند و به همین سادگی یکی از حساس‌ترین اکوسیستم‌های موجود در محیط‌زیست را به ورطه نابودی می‌کشانند‌. در باقی مناطق جنگلی و بیابانی نیز به همین صورت است و به صورت عامیانه می‌توان گفت طبیعت ایران را خط‌خطی کرده‌اند‌.
وی افزود: بر اساس اصول محیط‌زیستی وقتی در مکان زیست‌محیطی قدم می‌گذاریم نباید ردپایی از خود به جا بگذاریم، طبق دستورالعمل‌هایی که در این رابطه وجود دارد حتی برای پوشیدن کفش‌های مناسب با طبیعت‌گردی دستوراتی وجود دارد تا گل و لای به آن نچسبد تا خاکی که زاینده است از آن منطقه خارج نشود و جابه‌جا نشود، با این وجود حال باید حساب کرد خودرویی با چند تن وزن و عاج‌هایی به مراتب بزرگ‌تر از عاج‌های کف کفش چه مقدار گل و لای و خاک را جابه‌جا می‌کند و چه اثر مخربی روی محیط‌زیست دارد‌.
این فعال محیط‌زیست در رابط با اینکه چرا نظارتی بر فضای فعالیت آفرودبازان وجود ندارد؟ گفت: اصولا مساله محیط‌زیست برای دولتمردان و عوامل اجرایی در اولویت وجود ندارد و در سیاستگذاری‌های کلان کشور قسمتی کم و حتی حاشیه‌ای را به خود اختصاص داده است و فقط گاهی اوقات برای اینکه نشان دهند، محیط‌زیست از یادهایشان نرفته است آن را در صدر اخبار خود قرار می‌دهند و اظهارنظرهایی را در رابطه با آن انجام می‌دهند، در خصوص خودروهای آفرودی نیز متاسفانه قانون مدونی برای آن وجود ندارد تا بتوان آن را اجرایی کرد و در نتیجه برخورد و مقابله‌ای با آن نیز صورت نمی‌گیرد‌. هرچه سریع‌تر باید در این راستا قوانینی تصویب شود و به مرحله اجرا برسد تا از تخریب هرچه بیشتر محیط‌زیست جلوگیری شود و اگر از این‌گونه فعالیت‌ها جلوگیری نشود به خواست خودمان خاکی که زاینده است را به سمت نابودی می‌کشانیم و به فرسایش هرچه بیشتر آن کمک مضاعف کرده‌ایم‌. وی در رابطه با قوانینی که در دیگر کشورها برای آفرودسواران تعیین شده است و باید آن را رعایت کنند چنین توضیح داد: در کشورهایی که سیاست‌های محیط‌زیستی قوی و مستحکم دارند مانند کشورهای اروپایی، افرادی که علاقه‌مند به این‌گونه فعالیت‌ها هستند در محدوده‌ای خاص که توسط مسوولان برای آنها در نظر گرفته شده است فعالیت خود را انجام می‌دهند که از تخریب محیط‌زیست جلوگیری می‌کند‌. البته نمی‌توان تمامی قوانین مربوط به این حوزه را در کشورهای دیگر نیز تماما نظام‌مند دانست و گفت به صورت کامل به آن عمل می‌شود بلکه بی‌اعتنایی در مبحث محیط‌زیست در تمامی کشورها وجود دارد و مختص به کشور ما نیست، البته در هیچ کشوری این بی‌توجهی به اندازه کشور ما نیست‌.