خط و نشان ترکیه برای صادرکنندگان گاز

با ارائه نتایج چاه اکتشافی ۱-Asmara از میدان گازی ساکاریا، ذخیره این میدان ۱۳۵ میلیارد مترمکعب افزایش یافت و به ۵۴۰ میلیارد مترمکعب رسید. این ذخیره گازی در عمق ۱۹۳۸ متری دریا و عمق ۳۸۵۹ زمین قرار داشته که به خاطر نیاز به تجهیزات خاص حفاری در آب‌های عمیق و کم‌تجربگی شرکت‌های ترکیه‌ای در فعالیت‌های تولید نفت، توسعه این میدان طولانی‌تر از زمان مدنظر دولت ترکیه که سال ۲۰۲۳ است، پیش‌بینی می‌شود.
مطابق برنامه‌ریزی دولت ترکیه، این کشور در گام اول ۱۵- ۱۰ میلیارد مترمکعب در سال تولید از این میدان را با ذخیره فعلی در نظر داشته و انتظار دارد که به سطح تولید ۲۰ میلیارد مترمکعب در سال از این میدان برسد.
هرچند احتمالا در صورت افزایش اکتشافات گازی ترکیه در دریای سیاه می‌توان امیدوار بود که تولید داخلی گاز این کشور از این میدان، چشم‌انداز مناسب‌تری نیز داشته باشد.
از نظر زمان بهره‌برداری از این میدان، به نظر می‌رسد که زمان واقع‌بینانه تولید از این میدان بین سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ باشد که با برنامه‌ریزی ۵/۲ ساله دولت ترکیه (۲۰۲۳) اختلاف دارد.
از نظر راهبردی، همان‌گونه که رییس انجمن شرکت‌های توزیع گاز طبیعی ترکیه (GAZBIR) بیان کرده است، تولید داخلی گاز ترکیه از این میدان می‌تواند سالانه شش میلیارد دلار از هزینه واردات گاز این کشور کاسته و با کاهش تقاضای وارداتی هم به دلیل افزایش تولید داخلی و هم به دلیل کاهش تقاضای گاز این کشور برای تولید برق دست این کشور را برای چانه‌زنی با عرضه‌کنندگان فعلی گاز به ترکیه یعنی روسیه، آذربایجان و ایران را بازتر کند.
دولت ترکیه تلاش می‌کند که با اهرم افزایش تولید داخلی و نیز کاهش تقاضای گاز این کشور که نهایتا منجر به کاهش وابستگی به واردات آن می‌شود، قراردادهای بلند‌مدت وارداتی خود را از نظر مدت زمان قرارداد بازنگری کرده، قیمت‌های واردات گاز را از وابستگی به قیمت نفت جدا کرده و آن را متناسب با قیمت بازارهایی نظیر‌ هاب گازی اروپا و یا قیمت بازار گازی داخلی خود در صورتی که شکل بگیرد تنظیم کند. حتی به دنبال حذف بند مقصد نهایی مصرف گاز وارداتی در قراردادهای خود باشد تا بتواند آنها را مجددا صادر کند. به نظر می‌رسد که اکتشافات داخلی ترکیه و مهم‌تر از آن بهره‌برداری از این منابع می‌تواند در آینده سبب چالش جدی با صادرکنندگان گاز فعلی به بازار ترکیه از جمله شود.