خیزش «رستم روزافزون» علیه شاه اسماعیل صفوی

«رستم روزافزون» از معاریف مازندران که با استفاده از لشکرکشی شاه اسماعیل صفوی به بغداد، بر ضد او به پاخاسته بود دهم دسامبر سال ۱۵۰۹ میلادی بر همه مازندران استیلا یافت و ادعا کرد که از نسل ساسانیان است و حکومت بر ایران حق اوست. وی شاه اسماعیل را یک خارجی خوانده و گفته بود شاه اسماعیل خودش را از تبار رومیان، ترکمانان، عرب‌ها و …! معرفی کرده و هم شاه و هم درویش اعلام داشته که شاهی و درویشی همخوانی ندارند. او یک جاه‌طلب است.
شاه اسماعیل که پس از تصرف بغداد از طریق اهواز عازم شیراز بود برای وی اخطاریه فرستاد که پس از بیرون راندن ازبکان از شمال شرقی خراسان، برای برانداختن او به مازندران خواهد رفت.
رستم پس از دریافت این اخطاریه با شیبک خان رییس ازبکان باب دوستی را باز کرد. شاه اسماعیل که از شیراز عازم کاشان شده بود در نامه دیگری خطاب به رستم، او را به خاطر متحد شدن با شیبک خان، سزاوار مُردن دانسته بود.
شاه اسماعیل سال بعد بر ازبکان پیروز شد و آنان را به آن سوی آمودریا عقب راند. شیبک خان در جنگ کشته شد ولی پیش از آنکه شاه اسماعیل رهسپار مازندران شود، شنید که رستم درگذشته و یارانش آماده اعلام وفاداری نسبت به شاه اسماعیل هستند.
درباره مرگ رستم، افسانه‌های متعددی وجود دارد از جمله اینکه پس از شنیدن خبر کشته شدن شیبک خان، سکته کرده بود.