درباره جنگ ۶ روزه اسراییل با اعراب

۱۳ژوئن ۱۹۶۷ پیشنهاد مسکو به شورای امنیت سازمان ملل که اسراییل را مجازات و آن را وادار به تخلیه اراضی متصرفه کند رد شد. ارتش اسراییل پنجم ژوئن ۱۹۶۷ دست به یک حمله غافلگیرانه به پایگاه‌های هوایی مصر زده بود که مقدمه جنگ شش‌روزه اسراییل با اعراب به‌شمار می‌آید. این جنگ دهم ژوئن عملا پایان یافته بود. در این جنگ بود که اسراییل اورشلیم شرقی (بیت‌المقدس) را تصرف و اردن را از منطقه غرب رود اردن بیرون راند و ارتفاعات جولان، نوار غزه و صحرای سینا را اشغال کرد. جنگ شش‌روزه با شبیخون ۱۹۷ هواپیمای اسراییلی به پایگاه‌های هوایی مصر آغاز شده بود. مصر با این که ۴۵۰ هواپیمای نظامی از جمله ۳۰ بمب‌افکن متوسط «تی یو ـ ۱۶» داشت، دارای آشیانه فلزی و زیرزمینی نبود؛ بنابراین بیشتر این هواپیماها در همان نخستین حمله، روی زمین نابود شدند و صدهزار نظامی، ۴۵۰ تانک و هزار توپ مصری در صحرای سینا پوشش هوایی خود را از دست دادند و شکست خوردند. هواپیماهای اسراییلی از طریق مدیترانه که انتظار نمی‌رفت به پایگاه‌های هوایی مصر حمله غافلگیرانه کرده بودند. در پی این حمله جبهه‌های زمینی صحرای سینا، جولان و غرب رود اردن با حملات ۲۶۴ هزار سرباز اسراییلی گشوده شد. در حمله به سوریه و اردن نیز نیروی هوایی اسراییل نخست پایگاه‌های هوایی این دو کشور را هدف قرار داده بود.
این ارقام برآورد جمع تلفات دو طرف در این جنگ شش‌روزه را نشان می‌دهد:
– تلفات اعراب ۲۱ کشته، ۴۵ هزار مجروح و شش هزار اسیر
– تلفات اسراییل ۷۷۹ کشته و دو هزار و ۶۰۰ مجروح
ضمنا در این جنگ ۴۰۰ هواپیما از اعراب و ۱۹ هواپیما از اسراییل منهدم شدند.
این جنگ بر شمار آوارگان فلسطینی افزود. صحرای سینا دو دهه بعد پس از سازش کمپ دیوید، تخلیه شد ولی جولان همچنان در اشغال نظامی اسراییل باقی مانده است.
منابع اسراییلی در ژوئن سال ۲۰۰۶ به مناسبت ۴۰‌ساله شدن جنگ شش‌روزه گفته بودند که اگر شبیخون هوایی پنجم ژوئن ۱۹۶۷ صورت نگرفته بود بقای اسراییل تا به امروز دشوار بود.