در نکوهش رفتن زالی وآمدن مفتح

«جهان‌صنعت»- فلسفه انتخاب همکاران از سوی هر وزیری بر اساس بینش و دانش و نیز تشخیص ضرورت‌ها و شرایط حاکم بر فعالیت‌های درون وزارتخانه و سطح کلان تفاوت‌های اساسی با هم دارند. برخی از وزرا باور دارند می‌توانند از هر نیروی شاغل در مناصب گوناگون به شرط خواست و اراده خودشان استفاده کارآمد داشته باشند چون برنامه‌های کاری‌شان سازگاری، کارآمدی و نیز عمومیت در سطوح گوناگون دارد. این دست از مدیران که اعتماد به نفس دارند و قرار نیست کاری خارج از عرف و عادت و قانون انجام دهند تنها به این شرط که نیرویی ناکارآمدی‌اش اثبات شده باشد و این را فعالان بیرون از وزارتخانه به وزیر گزارش دهند در ترکیب مدیران تغییرات ناگهانی و بهت‌انگیز انجام نمی‌دهند. برعکس آما آن دسته از وزرا که برنامه‌ای سازگار و اعتماد به نفس لازم برای همکاری با نیروهای موجود ندارند و می‌خواهند شاید راهبردهای غیرمتعارف انجام دهند ترکیب مدیران را دگرگون می‌کنند. شوربختانه علیرضا رزم‌حسینی بنا بر رفتارهای چند ماه تازه‌سپری‌شده نشان داده از مدیرانی است که به هر دلیل و در حالی که تنها چند ماه به فعالیت کاری‌اش باقی مانده است مدیران را بدون توضیح به افکار عمومی برمی‌دارد و مدیرانی تازه می‌آورد. تازه‌ترین عزل و نصب وزیر صمت یعنی کنار گذاشتن میثم زالی دبیر باانگیزه و پرکار ستاد تسهیلات تولیدی و نیز نصب محمدصادق مفتح معاون وزیر بازرگانی وقت در دوره محمود احمدی‌نژاد در این روزها موجب شگفتی فعالان اقتصادی و صنعتی شده است. کارنامه میثم زالی به ویژه داوری‌های فعالان صنعت و تولید بخش خصوصی نشان از کارآمدی وی در حوزه مسوولیت مربوط به ستاد تسهیلات تولیدی بوده و گزارشی از ناکارآمدی یا تبعیض و کاری برخلاف عادت و قانون از سوی هیچ صنعتگری گزارش نشده است. در حالی که مدت قابل توجهی به پایان فعالیت دولت فعلی نمانده است، جای نکوهش دارد که یک مدیر دلسوز به تولید را برکنار کرده و هیچ توضیح و اقناعی نیز صورت نگیرد. این جابه‌جا کردن شبهه دارد و این را به ذهن می‌آورد که نفر تازه که اگر از بیرون بیاید، باید به کار آشنا شده و زمان می‌برد تا به کار مسلط شود، مگر چه می‌خواهد بکند که زالی نکرده و یا نمی‌توانست بکند جز اینکه از او کاری برخلاف مقررات خواسته باشند.
واقعیت این است که آقای مفتح در دوره‌ای که معاون وزیر بازرگانی بود رفتارهای شگفت‌انگیزی نسبت به تولید داخلی نشان می‌داد و با توجه به وفور درآمد دلاری به دست آمده از صادرات نفت‌، واردات را بر تولید داخل ترجیح می‌داد. آنهایی که رخدادهای دهه ۱۳۸۰ را یادشان می‌آید این عبارات مفتح یادشان هست که می‌گفت تولید داخل ضعیف است و چرا باید شهروندان جریمه شوند که نتیجه آن سیل واردات کالاهایی مثل برنج و روغن و شکر بود که در مجلس وقت نسبت به کارنامه شرکت بازرگانی وقت تحقیق و تفحص انجام شد. به نظر می‌رسد شاید وزیر صمت با جابه‌جا کردن دبیر باانگیزه ستاد تسهیلات تولید راهبردی تازه و نشانه‌گیری نویی در چگونگی تخصیص منابع دارد.