دست تورم بر سر بورس

یک کارشناس بازار سرمایه گفت: بعضی سیاستگذاران به اشتباه بر این باورند که بازارهایی که تابلوی مشخص و رسمی دارند، مانند بازار سرمایه می‌توانند در ایجاد یا کاهش هیجانات در بازارهای دیگر تاثیرگذار باشند.
به گزارش صدای بورس، بهرنگ شادرو ادامه داد: به بیان دیگر آنها با یادآوری بازار حبابی سال ۹۹، تصور می‌کنند در صورت افزایش شاخص بورس تهران، بازارهای دیگر سیگنال افزایش انتظارات تورمی را گرفته و به تورم دامن می‌زنند. از طرفی برخی می‌گویند بازار ثانویه نقشی در تولید ناخالص داخلی ندارد و آن را صرفا محلی برای نوسان‌گیری و سفته‌بازی می‌پندارند. از نظر این افراد این موضوع که ارزش کل شرکت‌ها و کارخانه‌های بورسی کشور اعم از معدنی، فلزی، خودرویی، پتروشیمی، پالایشی، بانکی و … با تمام دارایی‌ها، املاک و ارزش جایگزین آن‌ها فقط ۱۰ درصد ارزش بازار یک شرکت عربستانی است، اهمیتی ندارد.
او افزود: سال‌هاست دولت‌های مختلف کسری بودجه خود را از طریق خلق نقدینگی تامین کرده و با سیاست‌های انقباضی، سرکوب بازارها و قیمت‌گذاری دستوری، برای کنترل تورم عملا گردش پول را به حداقل می‌رسانند. روشی که بارها و بارها آزمایش شده و نتیجه آن ۵۰ برابر شدن قیمت دلار در بیست سال اخیر، فرار سرمایه به خارج یا سوپر حبابی شدن قیمت ملک در کشور بوده است.
این کارشناس بازار سرمایه گفت: در شرایط تورمی، سرمایه به دنبال جایی «امن» برای ورود است و به نظر می‌رسد تا زمانی که شاهد بازار سرمایه‌ای با قوانین ثابت و بلند‌مدت، بدون ریسک دخالت دولت، بدون قیمت‌گذاری دستوری و بدون هرآنچه باعث احساس ترس و ناامنی در سرمایه‌گذار شود نباشیم، همچنان باید شاهد فرار پول به مامن همیشگی خود یعنی ارز و سکه و مسکن و خودرو و جدیدا رمزارزها باشیم؛ بازارهایی که سروکار مستقیم با معیشت مردم داشته و مستقیما کیفیت زندگی مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
او افزود: ازطرفی، فراهم کردن بازار سرمایه به عنوان بستری برای سرمایه‌گذاری عموم، (البته نه از نوع ۹۹ آن بلکه با ایجاد محیطی پایدار، باثبات و بلند‌مدت برای سرمایه‌گذاری) باعث افزایش نقدشوندگی و افزایش ارزش وثیقه بنگاه‌های بورسی شده و رونق بازار ثانویه و اقبال عمومی به بورس و افزایش انگیزه برای مشارکت مردم در طرح‌ها و پروژه‌ها، باعث افزایش توان شرکت‌ها در راه‌اندازی و اجرای پروژه‌های طرح توسعه و افزایش سرمایه و نهایتا منجر به افزایش توان تولید خواهد شد. به عبارت دیگر به ‌جای سرکوب و بستن بازارها برای کنترل تورم، هدایت نقدینگی عظیم موجود در کشور به سمت بازار سرمایه (با ایجاد بستر مناسب، قوانین ثابت و مشخص، ایجاد اطمینان در سرمایه‌گذار و‌…‌) می‌تواند از التهاب و هیجانات بازارهای موازی کاسته و بدون آسیب به معیشت مردم، محل مناسب و مولدی برای سرمایه‌های سرگردان در جامعه باشد.
نتیجه آنکه پس از سال ۹۹ و ریزش سه‌ونیم ساله بورس تا امروز، نه‌تنها قیمت‌ها در بازارهای دیگر کاهشی نشده‌اند، بلکه افزایشی انفجار‌گونه داشته‌اند. به‌طوری که حتی طبقه متوسط جامعه امروز در تامین حداقل‌های زندگی با مشکل بسیاری مواجه هستند. بورس (اگر نگاه درست به آن شود و اعتماد عمومی را جلب کند) نه‌تنها باعث افزایش تورم نیست، بلکه با هدایت نقدینگی به مسیر درست سپر تورمی بسیار محکمی در جامعه ایجاد خواهد کرد.