دلار گران در تقابل با تولید ملی

غلامرضا کیامهر حمایت از تولید ملی علاوه بر شعار، تبلیغ و سخنرانی به ابزارهای عملی نیاز دارد که … یکی از این ابزارهای بسیار مهم دسترسی صنعتگران و تولیدکنندگان به دلار با نرخ مناسب و متعارف است در حدی که هزینه و قیمت تمام شده تولید ملی برای تولیدکننده و مصرف‌کننده قابل قبول و تحمل باشد و تولیدات ملی بتواند با قدرت رقابت بالا به بازارهای صادراتی هم راه پیدا کند. دلیل آن هم کاملا روشن است و نیازی به تئوری‌بافی‌های اقتصادی ندارد. چون اقتصاد، تولید و صنعت ما کاملا ارزمحور است و بدون مصرف ارز و به‌طور اخص دلار نمی‌توانیم چیزی به نام تولید از نوع ملی داشته باشیم. مطابق برخی آمارها بعضی از صنایع تولیدی ما برای ادامه فعالیت تا حدود ۸۰ درصد به واردات مواد اولیه، محصولات نیمه‌ساخت، تجهیزات و ماشین‌آلات و نیز تکنولوژی وابسته هستند و چون چنین است هرچه دلار گران‌تر به دست تولیدکنندگان و صنعتگران ما برسد به همان میزان و حتی بیشتر قیمت تمام شده محصولی که یک عامل تعیین‌کننده در تولید رقابتی است افزایش می‌یابد و به تبع آن قدرت رقابت تولیدات ملی در مقایسه با محصولات مشابه خارجی کاهش پیدا می‌کند و این یعنی خداحافظی با تولید ملی مشکل کار، بی‌پناه ماندن تولید ملی ماست که بعضی از اقتصاد خوانده‌های بی‌خبر از واقعیت‌های تولید در کشور یا کسانی که در لباس دلسوزی برای صادرات با زدن مثال‌هایی از شیوه کار برخی قدرت‌های اقتصادی و صنعتی جهان مانند چین، ژاپن، کره‌جنوبی و انگلیس که هرازگاهی با هدف افزایش صادرات و به دست آوردن سهم بیشتری از بازارهای صادراتی جهان دست به کاهش نرخ برابری پول ملی خود در برابر دلار آمریکا می‌زنند در قیاسی کاملا مع‌الفارق نتیجه می‌گیرند که ما هم باید برای افزایش صادرات خود، صادراتی که بخش عمده آن مواد خام، محصولات فرآوری‌شده پتروشیمی و میوه و تره‌بار و محصولات کشاورزی است به تقلید از آن قدرت‌های اقتصادی ارزش پول ملی خود را در برابر دلار و سایر ارزهای معتبر جهانی کاهش دهیم. آنها برای منحرف کردن افکار عمومی از عبارات ظاهرفریبی مانند واقعی کردن یا تک‌نرخی کردن ارز برای پیشبرد نقطه‌نظرات خود در ارتباط با سرکوب ارزش پول ملی و افزایش‌های نجومی نرخ دلار استفاده می‌کنند و متاسفانه دولت هم که با مشکل مزمن و ریشه‌داری به نام کسر بودجه سنگین دست و پنجه نرم می‌کند و در ضمیر ناخودآگاه آن میل همیشگی برای افزودن بر نرخ دلار و کسب درآمد ریالی بیشتر برای جبران کسر بودجه با استفاده از مکانیسم بسیار ساده اما بسیار مخاطره‌آمیز و تورم‌زا و ضدتولید، بانک مرکزی را به کاهش عرضه دلار می‌آورد که نتیجه آن همین اوج‌گیری بی‌وقفه نرخ دلار می‌شود که امروز در بازار معاملات ارز کشور شاهدش هستیم. افزایش بی‌محابای نرخ دلار علاوه بر کیش و مات کردن صنعتگران و تولیدکنندگان و بر لبه پرتگاه قرار دادن تولید ملی به دلیل ارتباط تنگاتنگی که افزایش‌های پی در پی نرخ دلار بر افزایش هزینه تولید تمامی محصولات موردنیاز مردم حتی محصولات کشاورزی و دامی دارد، زمینه‌های گسترش هرچه بیشتر دامنه فقر، کاهش قدرت خرید مردم، افزایش نرخ بیکاری، افزایش باز هم بیشتر فشارهای معیشتی بر خانوارها، خارج شدن بسیاری از صنایع از چرخه تولید و فعالیت و در بعد اجتماعی افزایش آمار جرم و جنایت، گسترش مفاسد اخلاقی و اجتماعی، افزایش آمار طلاق و تلاش خانواده‌ها را در جامعه و کشور فراهم می‌کند و برخلاف نظر کسانی که دایما دم از افزایش و به اصطلاح واقعی شدن نرخ ارز به منظور افزایش صادرات غیرنفتی می‌زنند به کاهش شدید صادرات غیرنفتی و افزایش روزافزون نیاز کشور به واردات منجر خواهد شد یعنی واقعه‌ای در تقابل و تضاد کامل با منافع تولید ملی و مصالح اقتصاد مقاومتی. با این توضیحات آیا زمان پایان دادن به دور باطل افزایش نرخ دلار و سرکوب ارزش پول ملی فرانرسیده است.
Kiamehr_gh@yahoo.com