روحانی مات شد

نعمت احمدی*- متاسفانه نسبت به اخباری که در خصوص ویروس کرونا و میزان مبتلایان در ایران منتشر می‌شود برداشت مثبتی نمی‌توان داشت. اکنون تعداد قابل توجهی از مسوولان گرفتار بیماری کرونا شده‌اند که در این رابطه دو حالت وجود دارد؛ اول اینکه تفاوتی بین مقامات و مردم عادی هست که در ظاهر هم این موضوع دیده و تایید می‌شود. مسوولی کرونا گرفته و اعلام هم می‌کند. اما مردم عادی نمی‌دانند بعدش چه اتفاقی می‌افتد و روند درمانی‌اش چگونه است. تنها آقای حریرچی را دیدیم که اعلام ویدئویی کرده است. برداشت عامه را که نسبت به بیماری مسوولان می‌بینیم این است که می‌گویند مقامات تافته جدابافته هستند اما برداشت دیگر این است که اینها ازخودگذشتگی نشان دادند و در بین مردم بیمار حضور یافتند و رعایت نکردند یا اینکه قبل از اینکه ویروس گسترش یابد و در کشور برملا شود این افراد به علت اینکه شیوع بیماری را نمی‌دانستند به مناطق حساس کشور رفتند و مبتلا شدند. در هر حال این دو اتفاق خبر خوبی نیست. در صورت اول اذعان به تفاوتی است که بین مردم و مسوولان در مساله درمان کرونا وجود دارد. اما اگر مورد دوم صحت داشته باشد بدا به حال ما یعنی پنهانکاری در خصوص اعلام کرونا در کشور صورت گرفته و مسوولان متوجه بیماری نبودند. مقامات در مجامع حضور یافتند و در نهایت هم بیمار شدند‌.
اما موضوع دیگر مخالفت روحانی با قرنطینه کردن و عدم تعطیلی مدارس و برگشت کشور به روال عادی است. آقای روحانی می‌گوید همه چیز به صورت عادی درمی‌آید اما باید اذعان داشت که برخی چیزها با امیال، آرزو، دستور و خواسته فراهم نمی‌شود بلکه مواجهه با آنها باید علمی باشد. ممکن است آرزوی رییس‌جمهور این باشد که کشور تعطیل نشود. خب آخر سال است و اقتصاد کشور هم گرفتار اما واقعیت چیزی دیگر است. واقعیت آمار بستری شده‌ها و تلافات ناشی از کروناست که باید آن را ببینیم. در این هفته شیوع این بیماری سیر صعودی داشته. چطور رییس‌جمهوری که ۲۴میلیون رای آورده و مسوول اجرای قانون اساسی است و منشور حقوق شهروندی نوشته با خنده می‌گوید از شنبه همه چیز عادی می‌شود؟ چه اتفاقی افتاد که همه چیز روال عادی به خود می‌گیرد؟ چین شهر ۱۱ میلیون نفری را برای چندین روز قرنطینه کرد. نمی‌گویم تهران را قرنطینه کنیم اما اجتماعات را کم کنیم. آیا آثار و تبعات و هزینه ویروسی که ممکن است از اجتماعات یا اداره شلوغ یا وسایل نقلیه عمومی شیوع پیدا کند بیشتر است یا هزینه تعطیلی موقتی مدارس و دانشگاه‌ها؟
باید هزینه‌ها را کنار هم گذاشت. آقای روحانی با این حرف خود باعث شد مردم متوجه شوند که ایشان سوار کار نیست یا حداقل در این حوزه توان تصمیم‌گیری ندارد. کمااینکه در همان سخنانش گفت کمیته‌ای تشکیل می‌شود که اداره‌اش با وزیر بهداشت است.
۱۲ ساعت نشد که وزیر بهداشت برخلاف نظر روحانی نظر داد و گفت مدارس و دانشگاه‌ها تعطیل شود. اگر قرار بود حرف آقای روحانی عملیاتی شود از امروز باید مدارس و دانشگاه‌ها باز می‌شدند. اما شاهدیم که برخلاف نظر ایشان عمل شد. نه تنها دانشگاه‌ها و مدارس را تعطیل کردند بلکه نمازجمعه که از سال ۵۸ در اوج جنگ یک روز هم تعطیل نشده بود برگزار نشد. شهرهای متبرک و زیارتگاه‌ها به دستور وزیر بهداشت تعطیل شد. مضاف بر اینها رهبری هم آمدند از وزیر بهداشت و پرسنل تشکر کردند. این نشان می‌دهد روحانی خیلی از واقعیت‌های موجود جامعه فاصله گرفته. شاید عملکرد شورای نگهبان، ردصلاحیت‌های گسترده در انتخابات مجلس، عملکرد فعلی مجلس با لایحه بودجه، عدم تصویب کلیات بودجه و نگرانی دولت از اینکه اگر با این روال پیش رود دولت سال آینده دخل و خرجی ندارد، همه اینها دست به دست هم داده و آقای روحانی را در این بازی شطرنج مات کرده. اگر مات نشده بود حرف‌هایی نمی‌زد که وزیرش عکس‌العمل نشان دهد.
اما وضعیتی که الان داریم عدم توزیع مناسب ماسک و مواد ضدعفونی است. اگر سری به داروخانه‌ها و جاهایی که قرار است وسایل و لوازم مربوطه برای جلوگیری از عدم شیوع بیماری کرونا توزیع کنند بزنیم می‌بینیم که در این رابطه کم‌کاری‌هایی صورت گرفته. قیمت‌ها متفاوت از گذشته شدند. باورکردنی نیست ماسک و دستکشی که قیمت معمولی داشت و تلنبار شده بود یکباره نایاب می‌شود. این به دو عامل برمی‌گردد؛ یکی کسانی که توزیع‌کننده هستند و از این موقعیت سوء‌استفاده می‌کنند و دوم حرص و ولع مردم است. چرا باید چند بسته توسط برخی مردم خریده شود و عده‌ای بدون امکانات بمانند؟
در نهایت بیماری کرونا تجربه خیلی خوبی شده. بلیت هواپیما به جاهای مختلف چندین درصد کاهش قیمت پیدا کرده چون سفر صورت نمی‌گیرد. بنابراین بین این همه خبرهای تلخ و خانه‌نشینی مردم، باید نکات مثبت را برجسته کرد. اگر خیلی از اقلام را نخریم طبیعتا با کاهش قیمت مواجه خواهیم شد. باید از همه موضوعات درس عبرت بگیریم به علت اینکه مسافرت‌ها کنسل شده، قیمت بلیت هواپیماها و اتوبوس‌ها پایین آمده، از طرفی سودجویانی هم در مورد وسایل رعایت بهداشت قیمت‌ها را چند برابر کردند. مردم هم به اجبار خریدند و قیمت‌ها بالاتر هم رفت. در مقابل بقیه خدماتی که قبلا عرضه می‌شد و مردم اکنون الزاما نمی‌توانند از آن استفاده کنند چندین برابر پایین آمده است .
نمونه دیگر این موضوع پراید است که من نام آن را کرونای وطنی می‌گذارم که سال‌هاست بیش از کرونا کشته می‌دهد. ظرف دو سال گذشته قیمت پراید چندبرابر شده و این دور از تصور است. این در حالی بود که چند سال پیش پراید را مردم نمی‌خریدند اما مافیای ماشین آمد و سیستم بانکی دولت را درگیر کرد. وام پنج ساله دادند و در نهایت حالتی را که مردم در مقابل این ماشین ایستادگی کرده بودند شکستند. بهتر است از این وضع تجربه بیاموزیم. زندگی تجربه است؛ تجربه‌های تلخ و شیرین. تجربه تلخ کرونا را متاسفانه با به موقع اعلام نشدن ورود این ویروس به کشور و قطع نکردن روابط با چین و ارتباط زمینی و هوایی با این کشور چشیدیم اما از دیگر مواردش می‌توانیم تجربه‌اندروزی کنیم مثلا از اقلامی که قیمت ناصوابی برایش می‌دهند استفاده نکنیم. در مورد ابتلای مسوولان به کرونا هم قانع نمی‌شوم؛ یا نوع درمان آنها با افراد دیگر متفاوت است یا اینکه این بندگان خدا هم بی‌اطلاع بودند. برخی که شروع شیوع بیماری در کشور را می‌دانستند به موقع اعلام نکردند و مردم و دیگر مسوولان درگیر آن شدند .
* حقوقدان