روز ملی واژگونی اتوبوس و مینی‌بوس!

محمدرضا ستوده- گویا دیروز، روز ملی واژگونی اتوبوس و مینی‌بوس بود. البته در کشور عزیزمون ایران، هر روز، روز ملی واژگونی اتوبوس و مینی‌بوس و سواری و قطار و هواپیما و موتورسواره. منتها هر روز نوبت یه دونه‌شونه! البته واژگونی به وسایل نقلیه فقط محدود نمیشه. جوونا واژگون میشن، ازدواج‌ها واژگون میشه، شغل‌ها واژگون میشن، کاسبی‌ها، کارخونه‌ها، پل‌ها… الحمدلله ما تبعیض نداریم. واژگونی به همه می‌رسه. همین چند روز پیش سیل اومد چندتا پل واژگون شد. چیزایی که صاف و سرپا مونده تعدادشون روز به روز کم میشه. می‌دونید که… دلیل همه‌ این واژگونی‌ها هم خطای انسانیه. اتوبوس واژگون بشه مقصر راننده‌س. قطار واژگون بشه تقصیر لوکوموتیورانه. واژگونی هواپیما به خاطر خلبانه… قطارها و هواپیماها و اتوبوس‌ها و ماشین‌ها و جاده‌ها و همه اینا نقص نداره. اونی که نقص داره خود مردمن که نشستن پشت اینا. البته استثنائاتی هم هست. مثلا پل وقتی می‌ریزه مقصرش فرماندار یا شهردار نیست که ساخت اون پل رو داده به یه شرکت پیمانکاری که دو ماهه ثبت‌شده و واسه فاملی‌شونه. مقصرش اون مهندسیه که شُل ساخته. در واقع همواره مقصر خطای انسان‌هاییه که جزو مردمن نه مسوولان. درسته که مسوولان هم انسانن ولی انسانیت اونها تقصیرپذیر نیست. به عبارتی در این فرمول منظور از انسان و خطای انسانی، مردم و خطای مردمیه. این مبحث ریشه‌های فلسفی داره که در اسفار اربعه مرحوم ملاصدرا مفصل به اون پرداخته شده. من اگه بخوام خیلی تخصصی بگم، این ستون کشش نداره و می‌ریزه!