رویای مودی برای آینده هند

گروه بین‌الملل- انتخابات پارلمانی هند به عنوان بزرگ‌ترین انتخابات جهان که جمعیتی بالغ بر ۹۰۰میلیون نفر در آن شرکت دارند در حالی آغاز شده که ناندرا مودی نخست‌وزیر این کشور در طول دوران حکمرانی‌اش، تغییرات زیادی را در سنت حکمرانی هند انجام داده است.
به عنوان مثال همزمان با اینکه غرب به صورت گسترده‌ای از میراث مشترک یونان و روم باستان الهام می‌گیرد، مودی نیز به طور مشابه به دنبال اندیشه و فلسفه باستان هند جهت شکل دادن به تحولات و سیاست‌های حال و آینده کشورش است. او هنگام اشاره به شبه‌قاره، نام سانسکریت بهارات را بر نام یونانی هند ترجیح می‌دهد؛ واژه‌ای که هم در سبک و هم از نظر ماهیت، ریشه‌های باستانی هند را به منصه ظهور می‌رساند و روایت آینده آن را تغییر می‌دهد.
در چنین شرایطی انتخابات بزرگ هند در حالی به مدت ۶ روز جریان دارد که اگر مودی بتواند برای بار سوم پیروز این انتخابات شود به طور کلی حال و آینده هند را دستخوش تغییراتی دیگر خواهد کرد.
به گفته کارشناسان پافشاری مودی به ادبیات و اندیشه هند باستان به عنوان شالوده فکری و معنوی یک هند جدید به خودی خود نشان‌دهنده گسست یا واگرایی منافع و ارزش‌های مشترک هندی‌ها با ایالات متحده یا اروپا نیست، برعکس این کشور می‌تواند پایه‌های تاریخی عمیق‌تری برای همسویی استراتژیک ایجاد کند. طبق گزارشی که در این خصوص نشریه نشنال اینترست منتشر کرده، وزیر امور خارجه هند اخیرا دو کتاب با اشاره به مهابهارات و رامایان به ‌عنوان الهام‌بخش فکری برای سیاست خارجی هند نوشته است. هند به عنوان میزبان G20 در سال ۲۰۲۳ شعار خانواده جهانی را مطرح کرد. به همین دلیل همزمان با اینکه پیروزی دوباره مودی در انتخابات وی را هم‌ردیف جواهر لعل نهرو به عنوان اولین نخست‌وزیر هند قرار می‌دهد، از سوی دیگر باعث پیگیری سیاست یکجانبه‌گراتر این کشور نیز خواهد شد؛ امری که بر خلاف سیاست‌های نهرو و خاندانش است. به عنوان مثال نهرو پیشنهاد جان دالاس وزیر خارجه وقت آمریکا را مبنی بر پذیرش کرسی دائم شورای امنیت در قبال مواجهه با چین رد کرد اما مودی در طول سال‌های اخیر نشان داده که قائل به چنین رفتاری نبوده و یکی از اولویت‌های اصلی دولتش به دست آوردن کرسی دائم شورای امنیت سازمان ملل است.
مسیر متفاوت مودی
برخی تحلیلگران معتقدند که مودی در صورت سومین پیروزی خود در انتخابات به طور گسترده‌تری سیاست خود در قبال اصلاح و تغییر نمادهای ملی هند را دنبال خواهد کرد. به عنوان نمونه در حالی او نام بهارات را بر کشورش ترجیح می‌دهد که گفته می‌شود به دنبال تغییر سرود ملی از جانا گانا مانا به آهنگ استقلال هند است. در این شرایط بعضی معتقدند که چنین اقداماتی از سوی مودی به عنوان سیاست‌های غیر‌دموکراتیک نیست زیرا در دل آن نمونه‌هایی از تکثرگرایی و چندفرهنگی هند نهفته است.
با این حال مودی به دلیل اقداماتش مانند نحوه مواجهه با مسلمانان و نیز تاکید بر آیین هندو مورد انتقادات فراوانی قرار گرفته است. به عنوان مثال افتتاح معبد رام در اوایل سال جاری میلادی هر چند که در میان بخش قابل توجهی از مردم به عنوان یک دستاورد مورد استقبال قرار گرفت، اما در عین حال به خصوص در خارج از هند به عنوان یک اقدام تفرقه‌انگیز توصیف شد زیرا این معبد روی دوران بابری بنا شد.
در حالی که گفته می‌شود مودی قصد دارد در سومین دوره نخست‌وزیری خود هند را تبدیل به سومین اقتصاد بزرگ جهان کند، احتمالا برنامه دولتش تلاش برای پر کردن شکاف اقتصادی و نظامی با تمرکز بر چین به عنوان مهم‌ترین رقیب چین باشد. در خصوص سیاست خارجی نیز سوءگیری دولت مودی به خصوص در طول یک سال اخیر در نزدیکی به آمریکا و اروپا نمایان شده است؛ امری که با استقبال کشورهای غربی مواجه شده سعی دارد هند را به عنوان حلقه وصل اقیانوس آرام، اروپا، آفریقا و آسیای مرکزی قرار دهد.