13 - 09 - 2022
ریشه مفاسد اقتصادی را هم بخشکانید
سرانجام مهآفرید خسروی یکی از سردمداران پرونده سه هزار میلیارد تومانی به دار مجازات آویخته شد و بقیه متهمان این پرونده که تا به امروز اطلاعات زیادی از نام، نشان، شغل و سمت آنها منتشر نشده در انتظار اجرای حکم اعدام یا زندان خود به سر میبرند اما آیا این پایان کار پرونده سه هزار میلیارد تومانی است و با اجرای احکام محکومیت متهمان این پرونده، دیگر جامعه شاهد تکرار این قبیل مفاسد اقتصادی نخواهد بود؟ هرچند به دلیل غیرعلنی بودن اغلب جلسات محاکمه متهمان پرونده سه هزار میلیارد تومانی، مردم ایرانی یعنی همان ۷۵ میلیون نفری که برای ادامه دریافت یارانه نقدی ثبتنام کردند، هنوز به درستی نمیدانند ماجرای آن سه هزار میلیارد تومان چه بود و عاملان پرونده آن را دقیقا از چه راهی به دست آورده و در چه راهی به مصرف رسانده بودند.
مردم فقط جستهگریخته این را شنیدند که متهمان پرونده از طریق تبانی با چند بانک دولتی LCهای داخلی را نزد بانکهای دیگر تنزیل میکردند؛ مردمی که در کار تجارت، واردات و صادرات چیزی از LC و نوع داخلی و خارجی آن نمیدانند و کسی هم به آنها توضیحی در اینباره نداد. اما سوالی که این روزها بر زبان مردم جاری میباشد این است که چه کسی در نظام بانکی یا جاهای دیگر راه انجام و شکلگیری این فساد بزرگ مالی را برای مرتکبان آن هموار کرد و آیا در همین ایامی که موضوع پرونده سه هزار میلیارد تومانی و اعدام یکی از عاملان آن به نقل محفل همه مردم تبدیل شده، فساد چند هزار میلیارد تومانی دیگری در حال شکلگیری در زیر پوست شهر نیست؟
مردم اطلاعات خود را از رسانهها به دست میآورند و همین رسانهها مدتی است خبر از یک رانت ۶۹۰ میلیون یورویی میدهند و در ماههای شروع کار دولت یازدهم هم معاون اول رییسجمهور چند بار پرده از یک فساد مالی ۹ هزار میلیارد تومانی برداشت اما جزییات مربوطه به هر دو فساد هنوز در پی پرده باقی مانده است. اما همان مردم که بعضی از دولتمردان در سخنرانیهای خود به مناسبتهای خاص، آنها را ولینعمت خود مینامند، میپرسند مگر مقامات با رانتخواران ۶۹۰ میلیون یورویی و عاملان فساد مالی ۹ هزار میلیارد تومانی و امثال آنها رودربایستی دارد که به طور کامل از آنها پردهبرداری نمیکنند؟ چه رازی در پی این همه مفاسد مالی و اقتصادی وجود دارد که ولینعمتانمان نباید از آنها آگاهی پیدا کنند. آبشخور عاملان مفاسد اقتصادی کجاست و چرا ریشه پیدایش این مفاسد خشکانده نمیشود؟ چرا نگران تصویری که به خاطر این همه مفاسد اقتصادی کلان از کشور و جامعه ما در انظار مردم جهان ترسیم میشود، نیستیم. آیا با وجود این همه مفاسد اقتصادی و عدم شفافیتی که در امر اطلاعرسانی مرتبط با آنها وجود دارد، هیچ سرمایهگذار خارجی حاضر به سرمایهگذاری در کشور ما میشود. خودمان را گول نزنیم. اینکه چند تا خرده سرمایهگذار هفت خط اروپایی یا آسیایی با انواع شرط و شروط و گرفتن انواع امتیازها بیایند روی چند پروژه نان و آبدار و زودبازده سرمایهگذاری کنند و یکشبه بار خود را ببندند در مقیاس سرمایهگذاریهای خارجی که در کشورهایی مثل ترکیه، چین، مالزی و… صورت میگیرد، نمیتواند دردی را از ما دوا کند. شنیدن خبر کلاهبرداریها و مفاسد اقتصادی چند هزار میلیارد تومانی کشور ما دل و جرات برای سرمایهگذاران بزرگ خارجی باقی نمیگذارد تا نگاهی استراتژیک به سرمایهگذاری در ایران داشته باشند.
مهآفرید خسروی اعدام شد و شاید کسان دیگری هم در ارتباط با پرونده سه هزار میلیارد تومانی اعدام شوند اما یقینا با شناختی که از ساختار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور خود داریم، نمیتوانیم این اعدامها را نقطه پایانی بر روند مفاسد اقتصادی در ایران تلقی کنیم. تا زمانی که رابطهها حرف اول را در بسیاری از امور جاری کشور میزنند و تا زمانی که اکثر راههای اقتصاد کشور به دولت ختم میشود به قول معروف آش همین آش و کاسه همین کاسه خواهد بود.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد