16 - 04 - 2020
ساختار فاسد ورزش و مردی به نام کیروش
فاطمه رحیمی- هنوز یک روز از حذف تیم ملی از جام ملتهای آسیا ۲۰۱۹ نگذشته که وزارت ورزش نسخه دهانپرکن دیگری پیچیده برای انحراف اذهان عمومی از این افتضاح ملی! گزینههایی چون زیدان، مورینیو و کلینزمن را برای مذاکره با ایران به صف کرده و میخواهد با اینگونه خبرسازیها، تاثیر باخت را کمرنگ و بیاهمیت جلوه دهد.
شرایط این روزهای کشورمان از نظر اقتصادی به قدری بحرانی و بغرنج است که مردم در تامین مسلمترین و ضروریترین اقلام خود ماندهاند. در کشوری که برای خرید گوشت باید کیلویی ۱۰۰ هزار تومان هزینه کرد، صحبت از گزینههای پرهزینه خارجی به شوخی میماند، هشت سال پول مفت به جیب کسی ریختیم که دستاورد فوتبالیاش برای این کشور رقمی معادل صفر بود. کیروش هیچ جایی برای دفاع از خود باقی نگذاشت.برخی میگویند فوتبال ما به او یک تشکر و عذرخواهی بدهکار است، سهم او چیست و چه بود؟ آیا او حتی یک عذرخواهی ناچیز هم بدهکار نیست به مردمی که هشت سال از او حمایت کردند و توهین شنیدند؛ مردمی که براین باور بودند که او کلاس فوتبال ایران را در تورنمنتهای جهانی بالا برده و حال بازیکنانی در سطح جهانی داریم؟کدام جام، کدام مدال و کدام افتخار را در کارنامهاش ثبت کرد مربی سابق منچستریونایتد و رئالمادرید و پرتغال؟! حرف از رکورد میزنند آقایان! رکوردشکنی در برابر گینهبیسائو و لیتوانی و لیبی، سوریه و…. در مقابل حریفان دست چندمی دنیا همیشه پیروز میدان بودیم و در صفآرایی مقابل بزرگان جهان، در لاک دفاعی! هنوز بازی ضعیف و اعصابخردکن تیم ملی ایران مقابل ضعیفترین اسپانیای تاریخ را در جام جهانی ۲۰۱۸ فراموش نکردهایم. حریفان مبتدی جام ملتها که جای خود، انتظار شکست مقابل یمن را داشتیم یا ویتنام؟ حتی از پس عراق هم که برنیامدیم و در برابر نخستین حریف جدی خود، ژاپن هم که گلباران شدیم و حسرت جام در آسیایی که داعیه رتبه نخست بودنش را داریم، بر دلمان باقی ماند.اشتباه نکنید زمانی که پای طرفداری از تیم ملی میرسد، «وطن» تنها گزینه قطعی هر فردی است، فارغ از رنگ و نام. ما هم از این گزینه مستثنی نیستیم. امید داشتیم بهاین تیم در جام جهانی ۲۰۱۸، و تمامقد از مردان سرزمینمان دفاع کردیم، اما کیروش کار را به جایی رساند و با حاشیهسازیها و مصاحبههای بیربط و توهینآمیز دیگر رمقی برای فوتبالدوستان باقی نگذاشت. عصری از فوتبالزدگی را در دوره او تجربه کردیم، دودستگی میان طرفداران، کیروشیپورها و آنتیکیروشها. مگر نه اینکه تیم ملی یک کشور نماد اتحاد و یکپارچگی است؟ پس این تفرقه از کجا آمد؟ در کدام دوره از ادوار تیم ملی، میان مردم دودستگی ایجاد شد جز زمان مرد پرتغالی پرادعایی که خوب دندانهای ما را شمرده بود.اما ذکر این نکته ضروری است که در این باخت و حقارت سهم زیادی به کیروش و بازیکنان تیم ملی ایران نمیرسد، چراکه مقصر اصلی، ساختار فاسد و بیمسوولیت و کارنابلد ورزشی است که مدیرانش دودستی فقط میز ریاست را چسبیدهاند و قصد رها کردنش را هم ندارند، با هر ترفند و بهانهای در قدرت ماندهاند و میخواهند این کرسی را با چنگ و دندان حفظ کنند.کیروش هر چه خواست گفت و هیچکس دم برنیاورد؛ نه کفاشیان و نه تاج. یک روز به وزیر ورزش توپید، یک روز که تاج رییس سازمان لیگ بود گفت برنامه لیگ را راننده تاکسی نوشته، ۴۸ ساعت بعد از رفتن کفاشیان از ریاست و نایبرییسی او در فدراسیون علیه او موضع گرفت، اسدی دبیرکل وقت فدراسیون را به مار و عقرب تشبیه کرد، روز دیگر به وزیر پیشین وزارت ورزش و جوانان تاخت، یک روز ترابیان را به باد انتقاد شدید گرفت و البته در بحبوحه جام ملتهای آسیا هم ترک عادت نکرد و علیه وزیر ورزش موضعگیری و به او حمله کرد.
تاریخ مشخص خواهد کرد رانت و دستهای پشت پردهای که او را با تمام تهدید به رفتنها نگه داشت! گربهرقصانیهای او را هیچکدام از مربیان وطنی و غیروطنی نداشتند. آقایان تاج و کفاشیان جوابگو باشند و وزیر ورزشی که او هم خوب سکوت را آموخته. در واقع این باخت، آینه تمامنمای شرایط جامعه ورزش کشور را به رخ میکشد. نه رفتن کیروش دوای درد این فوتبال است و نه ماندنش کمک بیشتری با این شرایط به ارتقای آن میکند، وقتی ساختار خراب است و همچنان مسوولان فقط یکقدمی خود و منافعشان را میبینند، اتفاق خوبی رخ نخواهد داد و دوباره درجا خواهیم زد. الگو قرار دادن ژاپنی که با بازیکنان زیر ۲۱ سالش به این رقابتها آمد شاید کار آسانی نباشد اما این کشور از همین جام ملتها پایههای موفقیت در جامجهانی ۲۰۲۲ را پیریزی کرده و چشمانداز وسیعتری را برای فوتبال کشورش رقم میزند و مسوولان ما هنوز اندر خم یک کوچهاند و پنهان شدن پشت کیروشی که میتوانست با تواناییهای فنیاش فوتبال ما را متحول کند.
gmail.com1@rfateme62
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد