سایه روشن‌های تجدید ارزیابی‌ها

احسان ذاکرنیا* – اخبار این روزها مبنی بر تجدید ارزیابی شرکت‌ها باعث شد بازار سرمایه روزهای سبزی را سپری کند. نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که در قوانین سابق شرکت‌ها مصوباتی وجود داشت که شرکت‌ها هر ۵ سال یک‌بار امکان تجدید ارزیابی دارایی‌ها و افزایش سرمایه از این محل را داشتند، مشروط بر اینکه ظرف یک سال آن را به حساب سرمایه منتقل کنند. به نظر می‌رسد ماهیت بازار بر این است که تجدید ارزیابی با دفعات قبل تفاوت داشته باشد و امتیازات تازه‌ای برای بازار سرمایه در نظر گرفته شود. موضوعی که باید در نظر گرفت این است که تجدید ارزیابی دارایی‌ها و افزایش سرمایه از محل آن می‌تواند از زوایایی صورت مالی شرکت‌ها را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از آنها مربوط به مالیاتی است که ۵ سال یک‌بار دریافت می‌شد‌، اما هم‌اکنون به نظر می‌رسد امتیاز ویژه‌ای به شرط شفاف‌سازی برای مالیات‌ها در نظر گرفته شده است. اگر دارایی‌هایی که تجدید ارزیابی بر آنها اتفاق می‌افتد استهلاک‌ناپذیر باشند، هزینه استهلاک برای سال مالی آینده آن شرکت تحت تاثیر قرار نمی‌‌گیرد، اما اگر دارایی‌ها استهلاک‌پذیر باشند، می‌تواند بر سود‌آوری شرکت تاثیر منفی بگذارد. افزایش سرمایه اختیار طبقاتی است که شرکت‌ها می‌توانند از محل آن تجدید ارزیابی انجام دهند که می‌تواند اتفاق مثبتی برای شرکت‌ها از زاویه‌های مختلف باشد. اصلاح ساختار مالی شرکت‌ها و خروج شرکت‌هایی که مشمول ماده ۱۴۱ شدند سبب شد تا بتوانند از محل تجدید ارزیابی خروج پیدا کنند، همچنین ظرفیت بدهی و تامین مالی شرکت‌ها اتفاقی از نوع حسابداری است که نقدینگی را به شرکت وارد نمی‌کند، اما باعث می‌شود ارزش دارایی شرکت‌ها در اقتصاد تورمی مانند ایران به‌روز‌رسانی شود.
* فعال بازار سرمایه