سرمایه‌گذاری‌ نفتی کاهش می‌یابد

قیمت نفت به پایین‌ترین سطح ۱۱ سال اخیر رسیده و به همین منظور بزرگ‌ترین تولید‌کنندگان نفت و گاز جهان با طولانی‌ترین دوره کاهش سرمایه‌گذاری‌های نفتی خود در چند دهه اخیر روبه‌رو شده‌اند اما انتظار می‌رود که برای حفظ پرداخت‌ سود سهام به سرمایه‌گذاران وام‌های بیشتری دریافت کنند.
قیمت نفت که در حال حاضر حدود ۳۷ دلار در هر بشکه است، بسیار پایین‌تر از سطح ۶۰ دلاری مورد نیاز شرکت‌هایی همچون توتال، استات اویل و بریتیش پترولیوم برای متعادل کردن حساب‌های خود است؛ سطحی که در حال حاضر طی ۱۸ ماه گذشته به شدت کاهش یافته است.
به گزارش رویترز، شرکت‌های نفتی بین‌المللی بار دیگر مجبور شده‌اند هزینه‌های خود را کاهش دهند، دارایی‌هایشان را بفروشند، تعدیل نیرو کنند یا پروژه‌های خود را به تعویق بیندازند چراکه دوران کاهش قیمت نفت نشانه‌ای از بهبود بروز نمی‌دهد.
شرکت‌های نفتی شورون و کونوکو فیلیپس آمریکا برنامه‌هایی را برای کاهش ۲۵ درصدی بودجه خود در سال ۲۰۱۶ منتشر کرده‌اند.
شرکت نفتی رویال داچ شل نیز اعلام کرده که اگر خرید گروه نفتی بی‌جی توسط این شرکت طبق برنامه پیش برود، پنج میلیارد دلار دیگر از هزینه‌های خود را کاهش خواهد داد.
انتظار می‌رود سرمایه‌گذاری‌های جهانی در بخش نفت و گاز در سال ۲۰۱۶ به ۵۲۲ میلیارد دلار برسد که پایین‌ترین سطح شش سال اخیر است. بنابر اعلام موسسه مشاور انرژی ریستاد مستقر در اسلو این در شرایطی است که این سرمایه‌گذاری‌ها در سال ۲۰۱۵ نیز با یک کاهش ۲۲ درصدی به ۵۹۵ میلیارد دلار رسیده بود.
بیورنار تونهاگن، نایب رییس بخش بازار‌های نفت و گاز در موسسه انرژی ریستاد به رویترز گفت: این اولین بار از زمان کاهش قیمت نفت در سال ۱۹۸۶ است که شاهد کاهش سرمایه‌گذاری‌های نفتی برای دو سال پیاپی هستیم.
اما با توجه به اینکه نسبت بدهی‌های این بخش به دارایی‌ها در سطح نسبتا پایین حدودا ۲۰ درصد یا کمتر است، منابع صنعت انرژی می‌گویند شرکت‌ها برای جبران کاهش درآمد‌های خود و حفظ پرداخت‌ سود سهام به سرمایه‌گذاران مجبور به دریافت وام‌های بیشتر خواهند شد.
شرکت شل از سال ۱۹۴۵ پرداخت‌ سود سهام را قطع نکرده است؛ سنتی که مدیریت کنونی این شرکت تمایلی به شکستن آن ندارد.
دیگر شرکت‌های حاضر در این صنعت نیز مخالف کاهش پرداخت‌ها به سهامداران شامل بزرگ‌ترین صندوق‌های سرمایه‌گذاری و بازنشستگی‌ جهان هستند چراکه می‌ترسند سرمایه‌گذاران از این بخش خارج شوند.
جیسون گامل، تحلیلگر‌ موسسه انرژی جفریز می‌گوید: اکسون موبیل و شورون کمترین نسبت بدهی را در میان شرکت‌های بزرگ نفتی جهان دارند در حالی که استات اویل و رپسول بالاترین بار بدهی را تحمل می‌کنند.
با توجه به اینکه در سال ۲۰۱۵ تنها تعداد انگشت‌ شماری از پروژه‌های بزرگ نفتی از جمله پروژه توسعه آپوماتوکس در خلیج مکزیک توسط شل و پروژه ۲۹ میلیارد دلاری میدان عظیم نفتی جوهان سوردروپ در دریای شمال توسط استات اویل تایید شدند، سال ۲۰۱۶ احتمالا شامل تصمیمات معدود برای سرمایه‌گذاری‌های بزرگ در این بخش خواهد بود.
گامل گفت: پروژه‌هایی که احتمالا با آنها موافقت خواهد شد شامل فاز دو میدان ماددوگ در خلیج مکزیک توسط بریتیش پترولیوم و پروژه‌ توسعه میدان تنگیز در قزاقستان توسط شورون خواهند بود.
بریتیش پترولیوم اکنون انتظار دارد که پروژه ماددوگ در حال حاضر کمتر از ۱۰ میلیارد دلار هزینه داشته باشد که حدود نصف برآورد اولیه است.
هزینه‌ها در کل صنعت انرژی به دلیل کاهش حجم پروژه‌ها، مذاکره مجدد درخصوص قرار‌داد‌های عرضه و استفاده از فناوری‌های دارای پیچیدگی کمتر کاهش خواهد یافت.
برندن وارن، تحلیلگر نفتی در بازار سرمایه بی‌ان‌او گفت: پس از توسعه سریع صنعت انرژی در نیمه اول دهه جاری زمانی که قیمت نفت بالای یکصد دلار در هر بشکه بود، اکنون انتظار می‌رود شرکت‌های نفتی روی فعالیت‌هایی که بیشترین سوددهی را دارند، تمرکز کنند.
وارن افزود: شرکت‌ها می‌خواهند محدوده فعالیت خود را کاهش دهند و آن فعالیت‌هایی را انتخاب کنند که بیشترین بازگشت سرمایه را دارند.
شرکت شل که قصد دارد خرید ۵۴ میلیارد دلاری گروه نفتی بی‌جی را در ماه فوریه تکمیل کند، می‌خواهد روی بازار‌ جذاب گاز طبیعی مایع و تولید نفت در آب‌های عمیق به ویژه در برزیل تمرکز کند که در هر دو حوزه گروه بی‌جی هدایت آن را برعهده دارد.
بریتیش پترولیوم با همین اولویت‌ها به شکل روزافزونی روی خلیج مکزیک و مصر متمرکز شده جایی که این شرکت با توسعه ۱۲ میلیارد دلاری در سال ۲۰۱۵ موافقت کرد.
در شرایطی که ده‌ها هزار شغل در صنعت نفت طی سال ۲۰۱۵ تعدیل شده انتظار می‌رود امسال نیز کاهش شغل بیشتری رخ دهد چراکه شرکت‌های نفتی در حال محدود کردن تمرکز خود هستند.
در راس کاهش هزینه‌ها از طریق محدود کردن و تاخیر پروژه‌ها شرکت‌های نفتی شاهد کاهش هزینه‌ها خواهند بود چراکه پیمانکاران با کاهش بیشتر قیمت‌ها موافقند. برای مثال هزینه سالانه اجاره یک کشتی حفاری در سال ۲۰۱۵ به متوسط ۳۳۲ هزار دلار رسید در حالی که در سال ۲۰۱۴، ۴۰۵ هزار دلار بود.
این کاهش در سرمایه‌گذاری‌ها تاثیر بدی روی شرکت‌های خدماتی و پیمانکاری که شاهد از بین رفتن شغل خود هستند، داشته است.
اما با توجه به کاهش پروژه‌های تاییدشده، کاهش میادین توسعه‌یافته و تعمیرات کمتر شرکت‌ها رشد خود را در خطر می‌بینند.
کاهش قیمت نفت باعث کاهش چند میلیارد دلاری درآمد شرکت‌های نفتی شده است، اگرچه سود سرشار از فعالیت‌های پالایشگاهی این ضربه را تا حدی جبران کرده است. در شرایطی که رشد تولید نفت و گاز این شرکت‌ها تحت فشار قرار گرفته است، شرکت‌ها ممکن است خرید شرکت‌های رقیب خود را مورد بررسی قرار دهند همان‌طور که شل خرید گروه نفتی بی‌جی را پیشنهاد داده است.