«سرو سر به زیر»

افشین علاء در دل‌نوشته‌ای خطاب به مرحوم سیدمحمود دعایی، نوشته که بارها گفته‌ام برای کسانی که دوست‌شان می‌دارم در زنده بودن‌شان شعر می‌گویم. نمی‌گذارم از دستم بروند تا مرثیه‌گویشان باشم. حالا هم همان شعر قدیمی را تقدیم‌تان می‌کنم. تا زمانی که در این مصیبت بزرگ به خودم بیایم و عمق این هجران و این خون جگر را درک کنم.
«بی تو خطوط سربی حق دفتری نداشت
آری قلم بدون تو بال و پری نداشت
چون انتشار نور ز دامان پنجره
شب تا رسد به صبح حقیقت، دری نداشت
ای سرو سر به زیر، چمن در کمال و حسن
چون روزنامه تو گل پرپری نداشت
بی‌تو حکایت غم عزلت‌گزیدگان
آیات وحی بود که پیغمبری نداشت
ای یاور امام، نماینده چون تو پاک
در دستگاه خود به جهان رهبری نداشت
نازم به فاتحی که به کشورگشایی‌اش
غیر از کمال و فضل و ادب لشکری نداشت
در قحط سال جوهر آزادگی، قلم
جز قامت تو تکیه‌گه دیگری نداشت
بی‌اعتناتر از تو به دنیا ندیده‌ام
آزاده‌ای که چشم به سیم و زری نداشت
شرمنده‌‌ام دعایی بی‌ادعا! که دل
غیر از دعای خیر گل بهتری نداشت»