سعد حریری به دنبال سهم خواهی بیشتر

با گذشت بیش از یک ماه از آغاز تظاهرات مردمی در لبنان و حدود یک ماه از استعفای «سعد حریری» از نخست‌وزیری، یکی از مهم‌ترین سوالاتی که در صحنه سیاسی لبنان مطرح است اینکه، حریری با معرفی برخی نامزدها و دیکته کردن شروط خود به آنان، به دنبال سهم‌خواهی بیشتر دولت آینده است . حریری در هفته دوم اعتراضات با اعلام اینکه در اداره کشور بحران‌زده لبنان به بن‌بست رسیده، استعفا کرد و سپس بازگشت به نخست‌وزیری را به تشکیل «دولت فن‌سالار» (تکنوکرات) مشروط کرد؛ خواسته‌ای که با ماهیت سیاسی این کشور و تنوع مذهبی و طایفه‌ای آن قابل اجرا نیست. در پی فراز و نشیبی که صحنه سیاسی لبنان بین دو مفهوم فن‌سالار و تکنو- سیاسی شاهد بوده است، دو هفته پیش نام «محمد الصفدی» از وزیران سابق لبنان برای تشکیل کابینه معرفی شد و او نیز یک روز بعد موافقت خود را اعلام کرد، اما بلافاصله از ماموریت تشکیل کابینه انصراف داد.
در پی این وضعیت شاهد اتهام‌زنی بین «جریان آزاد ملی» به رهبری «جبران باسیل» وزیر خارجه دولت پیشبرد امور و «جریان المستقبل» به رهبری حریری بودیم، به این معنی که جریان آزاد ملی، حریری را مسوول منصرف شدن الصفدی دانست و در مقابل منابع نزدیک به نخست‌وزیر مستعفی این موضوع را اتهام‌زنی دانسته و آن را تکذیب کردند. در این میان دوشنبه گذشته خبرهایی تایید نشده از معرفی بهیج طباره از وزیران سابق لبنان برای تشکیل کابینه شنیده شد.
حریری به دنبال معادله یا هرج و مرج
در همین ارتباط روزنامه الاخبار لبنان نوشت: برای تمام بازیگران داخلی و حتی خارجی روشن شده که حریری در تلاش است لبنان را در گروی معادله «یا من یا هرج و مرج» قرار دهد، زیرا کاری که در ۲۴ ساعت گذشته انجام داد، موجب عصبانیت برخی متحدان داخلی و خارجی‌اش شد، زیرا وی به ماجراجویی در موضوع مسدود کردن راه‌ها در بسیاری از مناطق لبنان متوسل شد و ارتش و نیروهای امنیتی را برای خودداری از هرگونه اقدامی به منظور جلوگیری از برخورد بین مردم در خیابان‌ها، تحت فشار قرار داد.
از سوی دیگر هیات‌های خارجی که با میشل عون، رییس‌جمهوری لبنان دیدار داشتند، به وضوح در خصوص حمایت اروپا از تشکیل هرچه سریع‌تر دولتی با رویکرد نجات ملی و با حضور تمام گروه‌های سیاسی لبنانی و نیز گروهی از کارشناسان و متخصصان خبر دادند. در این میان موضع توام با شک و تردید آمریکا در حمایت از تشکیل چنین دولتی مبتنی بر بهبود مواضع متحدانش در لبنان است، نه چیز بیشتر. همچنین عون که از مواضع حریری به تنگ آمده است، به متحدانش اعلام کرد که زیاد منتظر نخواهد ماند و آماده است در جهت تشکیل دولتی بدون رضایت حریری و حتی مشارکت او حرکت کند و به او برای آخرین بار فرصت می‌دهد که راه‌حل مورد قبولی را در مدتی کوتاه ارائه دهد. این موضع عون در پی شک و تردید حریری و اعتراض او به معرفی طباره برای تشکیل دولتی متشکل از ۲۴ وزیر از جمله نمایندگانی از نیروهای سیاسی و کارشناسان و نیز نمایندگانی از تکاپوی مردمی اتخاذ شد.
الاخبار در توضیح این مطلب اضافه کرد: حریری خود نام طباره را مطرح و یک ساعت‌ونیم با او گفت‌وگو کرد و از او خواست با نبیه بری، رییس پارلمان و حاج‌حسین الخلیل، معاون سیاسی حزب‌الله و علی حسن الخلیل، وزیر دارایی دیدار کند و طباره نیز با این افراد و نیز جبران باسیل دیدار کرد.
طباره در دیدار با حسین الخلیل و حسن الخلیل موافقت خود را با تشکیل دولت تکنو-سیاسی اعلام کرد، مشروط به اینکه حریری شخصا و با موافقت سه نخست‌وزیر سابق و نیز مفتی لبنان او را به عنوان مامور تشکیل کابینه معرفی کند. به نوشته الاخبار، حریری با مشاهده اینکه فضای کلی «جریان هشت مارس» به جای او به سمت طباره گرایش یافته به کارشکنی اقدام کرد؛ کاری که پیش از این در خصوص الصفدی انجام داد.
به عبارت بهتر حریری، طباره را تشویق کرد، به منظور رویارویی با بحران اقتصادی اختیارات قانونی استثنایی را خواستار شود و اینکه شخص او (حریری) تمام وزیران را معرفی و نامزد خواهد کرد، اما ضامن عملکرد آنان در داخل کابینه نخواهد بود. این خواسته‌های حریری نشان داد که وی به نام طباره به دنبال گفت‌وگو است، نه حمایت از وی و می‌کوشد از طباره برای امتیازگیری از عون و حزب‌الله بهره‌برداری کند تا در صورت بازگشت به نخست‌وزیری بتواند امتیازات بیشتری را به دست آورد، از جمله دور کردن باسیل از کابینه آینده لبنان، حال آنکه حزب‌الله بیش از هر طرف دیگری در این خصوص ملاحظاتی دارد و معتقد است کنار زدن باسیل خواسته آمریکاست. به این ترتیب حریری این بار به مانور دادن بر طباره برای بازگشت به نخست‌وزیری با امتیازات بیشتر متوسل شد و با این کار مانع از معرفی نهایی او برای تشکیل کابینه شده است.