سقوط دموکراسی

فاطمه رحیمی- ونزوئلا مدعی است که میزان ذخایر نفتی‌اش بیش از عربستان است، با این حال شهروندانش گرسنه‌اند. ۹۳ درصد آنها می‌گویند استطاعت تهیه غذای مورد نیاز خود را ندارند و سه چهارم‌شان طی سال گذشته وزن کم کرده‌اند. این رژیم که باعث بروز این تراژدی قابل پیشگیری شده عشق زیادی به فقرا دارد. با این حال مقامات آن با اختلاس‌های میلیاردی ونزوئلا را به فاسدترین کشور آمریکای‌لاتین که مصلحانه اداره نمی‌شود، تبدیل کرده‌اند. شرایط این کشور الگویی از چرایی اهمیت دموکراسی است: مردم باید بتوانند دولت‌های بد را کنار بگذارند. شاید به همین دلیل باشد که نیکولاس مادورو، رییس‌جمهور ونزوئلا تا این اندازه مشتاق خاموش کردن همان اندک دموکراسی باقی مانده در این کشور است.
۳۰ ژوئیه مادورو یک انتخابات جعلی را برگزار خواهد کرد تا ایجاد یک مجمع موسسان که هدفشان دایمی کردن رژیم دولت سوسیالیستی اوست را تصدیق کنند. این اقدام قدرت مجلس که در حال حاضر از سوی مخالفان اداره می‌شود را نابود و یکپارچگی انتخابات ریاست جمهوری سال آینده را تخریب خواهد کرد؛ انتخاباتی که اگر آزاد و عادلانه باشد مطمئنا باعث شکست مادورو می‌شود. مخالفان می‌گویند این مجمع یک کمیسیون به سبک کوبا را منتصب خواهد کرد. ایجاد این مجمع دست‌کم باعث تحریک خشونت بیشتر در این کشور می‌شود. طی حدود چهار ماه اعتراضات خیابانی، بیش از ۱۰۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند و صدها نفر دیگر به دلایل سیاسی دستگیر شده‌اند. همه این مسایل مردم ونزوئلا را به خشم آورده است، این مساله باید به جهانیان هم هشدار بدهد. تا پایان سال‌جاری سقوط اقتصادی ونزوئلا از سال ۲۰۱۲ بیشترین شیب را در تاریخ آمریکای‌لاتین مدرن خواهد داشت. حال، سرانه درآمد به سطح دهه ۱۹۵۰ بازگشته است. دلیل اصلی این سقوط ایدئولوژیک است. مادورو در ادامه اقدامات هوگو چاوز، بودجه عمومی را بدون حساب و کتاب خرج و آن را به خصوص صرف حامیان خود می‌کند. قیمت پایین نفت و مدیریت بدون منطق بدان معناست که او نمی‌تواند صورت‌حساب‌های خود را پرداخت کند. بنابراین او دست به چاپ پول می‌زند و دلالان را عامل تورمی می‌داند که انتظار می‌رود طی سال‌جاری از مرز ۱۰۰۰ درصد بگذرد. کنترل قیمت و مصادره شرکت‌های خصوصی منجر به کمبود غذا و دارو شده است. با کمبود عرضه از سوی بیمارستان‌ها، نرخ مرگ و میر مادران سال گذشته به ۶۶ درصد رسید. با این شرایط ونزوئلا حال به مسیر مورد علاقه قاچاقچیان مواد مخدر بدل شده و مملو از تسلیحات است. در این شرایط چه باید کرد؟ بهترین راه‌حل مذاکره برای انتقال قدرت است. مادورو دوره ریاست‌جمهوری خود را تا پایان ادامه دهد اما با احترام به قانون اساسی و پارلمان، زندانیان سیاسی را آزاد کند و تضمین بدهد که انتخابات منطقه‌ای عقب‌افتاده را برگزار کند و رقابت انتخابات ریاست جمهوری سال آینده را عادلانه برگزار کند. با این حال تلاش برای این نوع مذاکره سال گذشته بی‌نتیجه ماند و در حال حاضر نیز هیچ نشانه‌ای از اینکه مادورو و همراهانش بخواهند به صورت داوطلبانه قدرت را واگذار کنند، به چشم نمی‌خورد.
رژیم را هدف قرار دهید نه قربانیان را
آمریکای‌لاتین تهدید را احساس کرده است. ونزوئلا بیش از گذشته منزوی شده و از گروه تجاری مرکوسور هم تعلیق شده است‌ اما ماه گذشته با حمایت متحدان ایدئولوژیک خود و برخی کشورهای جزایر کارائیب که وعده دریافت نفت ارزان گرفته بودند، مادورو توانست مانع از تعلیق عضویت در سازمان دولت‌های آمریکایی شود. آمریکا باید قدرت دیپلما‌تیک بیشتری را صرف رای‌گیری در مورد عضویت در این سازمان می‌کرد. دونالد ترامپ، رییس‌جمهور ایالات متحده تحریم‌های گسترده، از جمله ممنوعیت واردات نفت ونزوئلا یا ممانعت از کار شرکت‌های آمریکایی در صنعت نفت این کشور را مدنظر قرار داده است. این اقدام اشتباه است: مادورو ظرف چند ماه خریداران جدیدی برای خرید نفت پیدا خواهد کرد. در این میان، مردم عادی بیش از وفاداران به این رژیم آسیب خواهند دید. ضمن اینکه تحریم‌های گسترده می‌تواند این رژیم را تقویت کند.