23 - 10 - 2022
سیاستبازان فرهنگستیز بالندگی سینما را نمیبینند
پیکر زندهیاد «عظیم جوانروح» جمعه ۷ آذرماه با بدرقه اهالی سینما و تلویزیون از «خانه سینما» به قطعه هنرمندان بدرقه شد. در ابتدای این مراسم پدرام اکبری به عنوان مستندساز و مجری مراسم در سخنانی به شرح زندگینامه عظیم جوانروح و همچنین فعالیتهای هنری که تاکنون داشته است، پرداخت.
در ادامه فرخ مجیدی از همدانشکدههای عظیم جوانروح سخنانی را در وصف شخصیت این هنرمند فقید مطرح و اظهار کرد: در مدرسه سینما و تلویزیون سال ۴۷، با «عظیم» آشنا شدم، او شخصیت پور شور و نشاطی داشت.
این هنرمند یادآور شد: او فردی بود که همه را به خود جلب میکرد، همیشه پیشگام بود و به عنوان موتور متحرک عمل میکرد. در همان سالها او همیشه ما را ساعت پنج صبح بیدار میکرد و زمستان و تابستان به قله توچال میکشاند. در این سالها بارها در خطر سقوط قرار میگرفتیم و «عظیم» بود که جان ما را نجات میداد. مجیدی در بخش دیگری از صحبتهایش با غم و افسوسی که برای از دست دادن عظیم جوانروح بر دل داشت، گفت: عظیم بسیار پرتحرک، شاد و بانشاط بود و با چشمهای یک کودک کنجکاو به دنیای اطرافش نگاه کرده و عمل میکرد و کمتر پروژهای اتفاق میافتاد که «عظیم» فعالیت پورشور و نشاط نداشته باشد. به عنوان مثال در ساخت سریال «آتش بدون دود» در سالهای قبل از انقلاب عظیم چند روزی را برای مرخصی به تهران آمد، دیدم لاغر شده و چشمهایش ورم کرده است، به او گفتم چه شده است چرا خودت را میکشی؟ اما او گفت: نه اینطور نیست کار را سه شیفته کردهایم و من در سه شیفت هستم.
در نتیجه عوامل وقتی نمیتوانستند عظیم را در این سه شیفت وادار به استراحت کنند به او مرخصی چند روزه داده و کار را تعطیل کرده بودند کسانی که با او همکاری داشتند این حرفهای من را درک میکنند. زمان گذشت و چند سالی از ایران دور بودم و تلفنی و از طریق نامه با او در ارتباط بودم که او همیشه مرا تشویق میکرد که برگردم.
فرخ مجیدی در پایان صحبتهایش اشاره کرد: دیگر عظیم آن شور و نشاط را نداشت و گویا اولین علایم بیماری را درک کرده بود و حتی وقتی در بیمارستان بود تمایل نداشت کسی به دیدنش برود. من کمی از این برخورد او دلخور شدم اما تازه درک میکنم که چرا تمایل داشت کسی به دیدنش نرود؟! کسی که همیشه مرگ را دست میانداخت این بار احساس کرده بود مجبور است مقابل مرگ تسلیم شود و حاضر نبود جلوی دوستانش این تسلیم و شکست را تجربه کند.
کیومرثپوراحمد، کارگردان سینمای ایران طی سخنانی با اشاره به شخصیت جوانروح گفت: من با جوانروح در سرنخ و قصههای مجید همکاری داشتم جوانروح به سرعت در گروه تبدیل به محور گروه میشد و سر صحنه بسیار پرانرژی بود و امروز که رفته نیز به نظرم به خاک پوزخند زده است. وی ادامه داد: تلختر از مرگ هنرمندان این است که ما یادمان رفته است چه زمانی به آنها سرمی زنیم و رسیدگی میکنیم و امروز بسیاری از هنرمندان مرگ خاموش را تجربه میکنند.
پوراحمد با انتقاد از سیاستها و رفتارهای گروهی از سیاستمداران با سینما گفت: امروز سیاستبازان فرهنگستیز نمیتوانند بالندگی سینما و فرهنگ را ببینند اما این سینما رشد کرده و خار چشم بسیاری از آنها شده است.
وی ادامه داد: همه ما روزی از این دنیا میرویم و هنرمندان نیز روزی فوت میکنند اما حتی از خاکستر هنرمند هم خلاقیت برمیخیزد.
در بخش دیگری از مراسم تشییع پیکر عظیم جوانروح، حسن بشکوفه، تهیهکننده در سخنانی با چشمانی اشکبار گفت: صحبت کردن برایم سخت است احساس غریبی میکنم در این مدت از خودم پرسیدم چرا خانه سینما؟ و بعد به خودم گفتم خب ما خانهای دیگر نداریم ما از تلویزیون بیرون افتادیم اما سینما و خانه سینما، خانه ماست.
وی سپس از دوستان خانه سینما و همراهانش تشکر کرد که این خانه را پابرجا نگه داشتهاند و همراهشان بوده است.
بشکوفه در ادامه سخنانش در مراسم تشییع پیکر عظیم جوانروح گفت: آن چیزی که درخصوص عظیم جوانروح میگویم به حرفه خودم برمیگردد یک زمانی تهیهکنندگی تعریفی داشت و تهیهکنندگی عاملی بود برای تعامل با هنرمندان، مخاطبان و مدیران اما برای مدیریت پشتوانه نیاز بود. یک تهیهکننده زمانی میتواند موفق باشد که پشتوانهای پشت او باشد. وی ادامه داد: فیلمبرداران تلویزیون و سینما پشتوانههای اصلی تهیهکنندگان بودند و در این میان او از این هم فراتر بود، او پدری میکرد تیم را جمع میکرد و در این سه، چهار کار بزرگی که انجام دادیم تنها کسی که میشد به او اتکا کرد، «عظیم» بود او آنقدر حوصله داشت و هیچ چیز از چشمانش دور نبود.
بشکوفه سپس با اشاره به تعامل خوبی که با اعضای تیم داشته است، گفت: عظیم جوانروح تیمش را همچون بچههایش دوست داشت از اعضای تیمش به حدی حمایت میکرد که حتی بزرگترین اشتباهات یک فرد را در جمع نادیده میگرفت اما در خفا این اشتباه را به او گوشزد میکرد.
وی در پایان درحالی که اشک از چشمانش جاری میشد با پرسشی از میان حضار گفت: نمیدانم آیا عظیم امروز آرام میگیرد؟
انوشیروان ارجمند، بازیگر مجموعه تاریخی «مختارنامه» از دیگر سخنران مراسم تشییع پیکر زندهیاد عظیم جوانروح بود. این بازیگر سینما و تلویزیون یار مهربان، رفیقی شفیق، غمزدا، همدمی نیکوصفت را در وصف عظیم جوانروح بیان کرد.
وی یادآور شد: زمانی که در سال ۵۳ از تهران به مشهد منتقل شدم با عظیم چندین تله فیلم کار کردیم. وقتی همه اعضای تیم تلویزیون و تئاتر با هم جمع میشدیم واقعا اینطور بود که جای عظیم خالی است و همه به دنبال او بودند تا جمع را سازمان ببخشند. «عظیم» همچون زنجیری بود که همه را به هم وصل کرده بود.
بازیگر مختارنامه در ادامه گفت: من امروز تنها از جانب خودم برای تسلیت نیامدهام. شب گذشته با محمود فلاح (تهیهکننده مختارنامه) تلفنی صحبت میکردم که او با بغض و گریه به من گفت آیا فردا میروی و من نیز گفتم بله. او گفت که من حالم خوب نیست و از جانب من به خانواده عظیم، خانواده سینما و تلویزیون تسلیت بگو. انوشیروان ارجمند سپس در ادامه قطعهای را که پیش از این در دیگر مراسمها خوانده بود در این مراسم نیز قرائت کرد و گفت: شاید این قطعهای که من میخوانم در یادداشتهای عظیم باشد، باور نمیکنم آدمی با آن انرژی در قالب بزرگ آنقدر نازکدل، نازکبین و زیباییشناس باشد.
وی سپس گفت: همکاریام با «عظیم» در سریال «مختارنامه» و «معصومیت از دست رفته» برایم افتخار بود.
این بازیگر سپس به جمله محمود فلاح خطاب به زنده یاد عظیم جوانروح اشاره کرد که گفته است: «عظیم اگر تو نبودی مختارنامه هم نبود»
در مراسم تشییع پیکر عظیم جوانروح علیرضا رضاداد دبیر جشنواره فیلم فجر، هنرمندانی چون داود میرباقری، حسن پورشیرازی، مسعود کرامتی، فریبرز عربنیا، فرشته طائرپور، منوچهر شاهسواری، گیتی معینی، تورج منصوری، محمدرضا موینی، حسن فتحی، فریبا کوثری، مسعود فروتن، مهدی میامی، حسین جعفریان، فرهاد ورهرام، حسام نوابصفوی، حسن زاهدی، ضیاءالدین دری، محمد داودی، محمد آلادپوش و... حضور داشتند.
مراسم ترحیم عظیم جوانروح یکشنبه نهم آذرماه ساعت ۲۰ تالی ۲۱:۳۰ در مسجد شهرک قدس برپا خواهد شد.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد