سینمای نفتی

حرف و حدیث‌ها درباره هزینه‌کرد بودجه‌ ارگان‌های دولتی برای ساخت فیلم‌ در سال ۱۴۰۱ از جنس همین قصه پرغصه است چراکه با وجود اینکه انتظار می‌رود هرساله شاهد ساخت و تولید آثار فاخر برای اعتلای میهن و فرهنگ کشورمان باشیم اما عملا اتفاقی نمی‌افتد و بخش ناراحت‌کننده ماجرا اینجاست که هرساله با افزایش میلیاردی بودجه‌های سالیانه این نهادهای عریض و طویل فرهنگی، شاهد افت کمی و کیفی فیلم‌های سینمایی در کشور هستیم و متاسفانه گویی این مساله برای ارگان‌های نظارتی چندان اهمیتی ندارد.
نهادهای مختلفی در عرصه‌های هنری بودجه‌های کلانی دارند و نسبت به ماموریت‌ها و برنامه‌هایشان برای آن هزینه می‌کنند، ولی مشکل آنجایی بیشتر نمایان می‌شود که برخی از این نهادهای فرهنگی نه تنها اقدامی برای جلب رضایت مردم در سینما نکرده‌اند بلکه حتی تلاشی برای بهبود معیشت هنرمندان و در نهایت احیای سینمای ایران انجام نمی‌دهند.
کمک به افزایش رونق سینماها در سال اخیر از جمله موضوعاتی است که اگرچه می‌تواند نقش موثری در فرهنگسازی و احیای فرهنگ ایرانی اسلامی ایفا کند اما به نظر می‌رسد، برخی از ارگان‌ها تنها به گرفتن بودجه اکتفا کرده و اهتمامی برای
ادای دین خود در جنگ رسانه‌ای علیه ایران ندارند و به نوعی سینمای ایران در این حوزه با وجود بودجه‌های کلان تنها مانده است. هرچند وضعیت بغرنج اقتصادی مردم هم در بی‌فروغ شدن سینماها بی‌تاثیر نبوده و نیست اما تجربه استقبال مردم از سینمای فاخر با فیلمنامه‌های قوی نشان داده که اگر اهتمامی برای احیای سینمای ایران وجود داشته باشد، قطعا این مساله حل خواهد شد.