2 - 06 - 2022
شانه خالی کردن، آسیبهای اجتماعی را برطرف نمیکند
گروه جامعه- معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران عنوان کرده شهرداری تهران با وجود اینکه وظیفهای نداشته، مددسراهایی را برای کارتنخوابها ایجاد کرده است تا آنها در شب مامنی داشته باشند.
به گزارش ایلنا حجتالاسلام میثم امرودی درباره اجرای طرح انضباط شهری در منطقه ۱۲ و در واکنش به انتقادات صورت گرفته نسبت به آن گفت: انضباط شهری مجموعه فرآیندی است که در آن بحث از زباله، حملونقل، دستفروشان مطرح است و همچنین برخی از آسیبهایی که در حیطه وظایف شهرداری محسوب میشود.
وی خاطرنشان کرد: برخورد با اشرار، برخورد با اعتیاد و جرم در حیطه اختیارات شهرداری تهران نیست.
همچنین تاکید کرد: طرح انضباط شهری مطمئنا در حملونقل و مسیرهای تردد و تفکیک و تقلیل زباله اثر خواهد کرد.
وی با اشاره به اینکه یک سال است که طرح کارشناسی شده و به صورت جدی ورود اجرایی به آن داشتهایم، گفت: دوسال کارشناسان در منطقه ۱۲ مستقر بودهاند و کتابچه تغییر راهبری را تدوین کردهاند.
معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری تصریح کرد: انضباط اجتماعی به شهرداری مربوط نمیشود. تصور بر این است که شهرداری میخواهد با اعتیاد برخورد کند اما اینگونه نیست ولی بحث کارتنخوابها وجود دارد.
این اظهارنظر در حالی صورت میگیرد که شهرداری دقیقا یکی از نهادهایی است که در امر آسیبهای اجتماعی و ناهنجاریها و دشواریهایی که بیخانمانها و کارتنخوابها را تهدید میکند، مسوولیت دارد. درست است که باید چندین نهاد و سازمان در این زمینه همکاریهای لازم را داشته باشند تا میزان آسیبها کاهش یابد و تعداد کارتنخوابها و معتادان کم شود و شهرداری به تنهایی نمیتواند از عهده این میزان کارتنخواب و معتاد بر بیاید و همین حالا هم در چند گرمخانه حدود دو هزار نفر اسکان موقت داده میشوند و قرار است گرمخانههای دیگری با سازماندهی و ایجاد مشاغل و حرفهآموزی به معتادان و کارتنخوابها ساخته شود اما اینکه به طور کلی گفت شهرداری هیچ وظیفهای برای ایجاد گرمخانهها ندارد، گزاره صحیحی نیست زیرا شهرداری هم در جمعآوری و ساماندهی این مشکلات و معضلات شهری مسوولیت دارد. چندی قبل ابوالفضل قناعتی عضو شورای شهر تهران در گفتوگو با «جهانصنعت» درخصوص مشکلات و معضلات شهری و مساله کارتنخوابها و فسادهای موجود عنوان کرده بود علاوه بر شهرداری سازمان بهزیستی، وزارت بهداشت، وزارت کار و رفاه اجتماعی، نیروی انتظامی و قوه قضاییه هم در ساماندهی مشکلات کارتنخوابها و معتادان مسوولیت دارند و همه این نهادها در کنار یکدیگر با مدیریت یک پارچه باید بتوانند معضلات شهری این چنینی را برطرف کنند. وی معتقد بود شهرداری برای چند روز در نهایت میتواند سرپناه و جای گرم و غذا و معاینات پزشکی برای بیسرپناهان و بیخانمانها و کارتنخوابها ایجاد کند اما دو روز بعد که رها میشوند، نیاز به کار و درمان دارند، نیاز به تامین امنیت جامعه هست و برای برخی مجرمان هم نیاز به این است که قوه قضاییه در کنار سایر نهادها اقدامات لازم را در این زمینه انجام دهد. اما همه اینها نافی مسوولیت شهرداری نیست و نمیتوان گفت وظیفهای ندارد و از سر لطف برای کارتنخوابها مامن و پناهی ایجاد کرده است.
معضل کارتنخوابی
معضل کارتنخوابها و روند افزایشی تعداد آنها، بهخصوص افزایش زنان کارتنخواب معتاد تبدیل به چالشی برای دولت شده است. چه آنکه در دورههای مختلف، آمار متفاوتی از تعداد آنها و اقداماتی که برای سازماندهی و ترک اعتیاد معتادان انجام میشود، اعلام شده است. روزی بهزیستی از وجود هشت هزار کارتنخواب در کل کشور سخن میگوید و روزی یکی دیگر از معاونتهای شهرداری از وجود ۲۰ هزار کارتنخواب فقط در سطح تهران خبر میدهد و همین آقای امرودی از ساماندهی دو هزار نفر از آنها توسط شهرداری خبر میدهد. وجود ۲۰ هزار کارتنخواب فقط در پایتخت اگر رقمی صحیح و ثبتشده باشد، رقم وحشتناکی است چنانچه فقط دو هزار نفر از آنها اسکان موقت بدون سازماندهی و درمان و ترک اعتیاد و ایجاد شغل داده میشوند، این سوال مطرح میشود که پس ۱۸ هزار نفر مابقی در شبانهروز چه وضعیتی دارند و چگونه سر میکنند؟ آیا همه اینها کف خیابانها و کوچهها میخوابند و مواد تزریق میکنند؟ محله دروازه غار و پارک حقانی و برخی محلههای پرخطر تهران به لحاظ امنیت به وضوح ثابت کرده و تصاویر و گزارشهای آن رسانهای شده است که معتادان زیادی در طول روز جلوی چشم ساکنان و رهگذران و کودکان، مواد مختلف مخدر استعمال میکنند و این یعنی بخش زیادی از این معتادان متجاهر برای انجام کار خود راحت و بدون مانع اقدام میکنند. همه این عدد و رقمها که به دلایل متعدد فقر و بیکاری و گرانی و روند شیوع مواد مخدر در میان مردم بوده است، نشاندهنده این مساله است که آسیبهای اجتماعی ظرف سالهای گذشته چه میزان با افزایش متورمی روبهرو بوده و چه میزان ساماندهی و کمک به آنها چه به لحاظ ایجاد شغل، چه به لحاظ کنترل اعتیاد و چه به لحاظ حرفهآموزی و تبدیل آنها به یک عنصر مفید در جامعه محدود بوده است. شاید بتوان دلایل آن را از کمبود بودجه برخی از نهادهای مرتبط با حل مساله کارتنخوابها و بیخانمانها، اهمیت قائل نشدن و ناهماهنگی این نهادها به معضل کارتنخوابی و اعتیاد، وارد نشدن برخی نهادها به حل این موضوع و رها کردن مقطعی این مشکل پس از رفع موقتی از سوی نهادهای ذیربط دانست. شاید بهتر باشد بهجای شانه خالی کردن از بخشی از مسوولیت، جلساتی با نهادهای مسوول و مرتبط این حوزه از آسیبهای اجتماعی جهت یافتن و اجرای راهکارهای مناسب برگزار شود تا چارهای برای رفع مشکل بیابند. اینکه شهرداری وظیفهای ندارد و لطف میکند برای کارتنخوابها سرپناه ایجاد میکند، فقط شانه خالی کردن از بخشی از این مسوولیت مهم اجتماعی در پایتخت است و هیچ مشکلی از کارتنخوابها و تعداد انبوه آنها
حل نمیکند.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد