شماره یک، نمره ۲۰

مرتضی یاسری‌نیا
اسطوره، پس از هر قهرمانی مسیری برعکس همه آنهایی که اشک می‌ریزند، طی می‌کند‌. اگر بیش‌تر اشک‌های انسانی این دنیا از گونه‌ آنهایی که روزی قوی بودند و دیگر نیستند جاری می‌شود، تر شدن گونه‌های راجر فدرر اسطوره‌ای از قدرتی می‌آید که پس از یک دوره بزرگ فترت به وجود آمده است‌.
وقتی راجر در ویمبلدون ۲۰۱۲ هفدهمین گرنداسلم خودش را بالای سر برد، دوره‌اش تمام شده به نظر می‌رسید‌. مدام می‌باخت و خبری از جام مهم نبود اما او برخلاف بقیه به خاطر اینکه روزی قوی بود، گریه نکرد‌. صبر کرد و هنگام به دست آوردن مجدد تاج و تخت مصادره شده خودش، اشک ریخت‌. پس از نیم دهه دوری از گرنداسلم، سال گذشته در ماراتن ۵ ستی، گربه سیاهش، رافائل نادال بزرگ را برد و با به دست آوردن پنجمین قهرمانی‌اش درگرنداسلم ملبورن، هجدهمین قهرمانی‌اش در این چارچوب را جشن گرفت‌. در گرانداسلم بعدی استراحت کرد و جام را به نادال، رقیب قدیمی داد اما فریاد قدرتش در ویمبلدون، دنیای تنیس را لرزاند‌. بدون از دست دادن حتی یک ست هشتمین قهرمانی در معتبرترین رقابت دنیای تنیس را تجربه کرد و به تنهایی پرافتخارترین تنیسور مرد تاریخ ویمبلدون شد‌.
دوره کوتاه ناکامی
البته اوضاع برای فدرر همیشه هم آفتابی نبوده است‌. او پس از ویمبلدون ۲۰۱۷ در یک‌چهارم‌نهایی بواس اوپن به دل‌پوترو باخت و فرصت دیدار با نادال را از دست داد هر چند در مسترز شانگهای برای چهارمین بار متوالی ستاره اسپانیایی را برد‌. مسترزهای آخر پارسال برایش خوش‌یمن نبود و در نهایت با شکست در نیمه‌نهایی جام ستارگان با دو گرنداسلم و رده دوم رنکینگ مردان به کار خود پایان داد اما برای نشان دادن زوال‌ناپذیر‌ی‌اش برگشت و اولین گرنداسلم سال ۲۰۱۸ را بالای سر برد بدون باخت حتی یک ست تا فینال‌. قاطعانه قهرمان شد و به چهارمین تنیسور تاریخ و اولین تنیسور مرد برنده ۲۰ و بیش از ۲۰ گرنداسلم تبدیل شد‌. او زمانی گفته بود هدفش رسیدن به ۲۰ گرنداسلم است و اکنون که به هدفش رسیده، شایعات از خداحافظی او در اوج حکایت دارد اما شاید بهتر باشد بماند و با تصرف امپراتوری نادال در زمین خاکی رولان‌گاروس (گرنداسلم بعدی) به اولین تنیسوری تبدیل شود که از دوران موسوم به «اوپن» هر چهار گرنداسلم را بیش از یک بار فتح کرده است!