شهرداری بافت تاریخی را «مخروبه» فرض می‌کند

ایسنا- معاون میراث فرهنگی آذربایجان شرقی با بیان اینکه حریم «ارگ علیشاه» و «مقبره‌الشعرا» کوچک گرفته شده و مدام در اطراف آن ساخت‌و ساز شده است، به اختلاف نظر با شهرداری برای حفظ بافت تاریخی اشاره کرد و گفت: ما مدام با این سوال‌ها از جانب شهرداری مواجه می‌شویم که «چرا باید بافت تاریخی به صورت مخروبه باقی بماند؟» یا «یک دیوار کاهگلی چه اثر شاخصی است؟»
وحید نواداد درباره وضعیت تعیین حریم و عرصه آثار تاریخی استان آذربایجان شرقی گفت: از حدود یک‌هزار و ۷۹۵ اثری که در این استان ثبت ملی شده است، ١٢۵ اثر تاکنون تعیین حریم و عرصه شده‌اند. تعدادی آثار شاخص در استان داریم که سال‌های گذشته تعیین حریم و عرصه شده‌اند و در حال حاضر با مشکلاتی مواجه شده‌اند، برای مثال «ارگ علیشاه» و «مقبره‌الشعرا» در تبریز در دهه ۵٠ حریم‌گذاری شده‌اند. این حریم در آن دوره خیلی کوچک گرفته شده است و در حال حاضر در بافت تاریخی قرار دارند و ساخت‌وسازهایی که در آنجا انجام می‌شود، مشکلاتی را برای این آثار تاریخی به وجود آورده و لازم است در حریم این آثار شاخص، بازنگری شود.
او اضافه کرد: یکسری آثار شاخص دیگر هم داریم که علاوه‌بر ثبت ملی، برای آنها پرونده ثبت جهانی تشکیل شده است، مانند «روستای کندوان»، اما هنوز برای آن، حریم و عرصه‌ای مشخص نشده است، «قلعه بابک» و «قلعه ضحاک» در هشترود هم وضعیت مشابهی دارند.
معاون میراث فرهنگی آذربایجان شرقی ادامه داد: تعدادی مسجد بسیار مهم هم داریم، مانند مسجد جامع مرند و شبستر، مسجد تسوج از دوران ایلخانی، مسجد ضریر مراغه از دوران صفوی که هنوز حریم و عرصه ندارند. همچنین در اهر مجموعه «بقعه شیخ شهاب‌الدین اهری» را داریم که پرونده آن می‌تواند برای ثبت جهانی آماده شود، اما متاسفانه عرصه و حریم این اثر هم مشخص نشده است، البته مطالعات آن در حال انجام است، اما هنوز تصویب و نهایی نشده است. از طرفی، محوطه‌های تاریخی دیگری مانند «قلعه بختک لیلان»، «تپه یالدور» در مرند، «قلعه نجف‌قلی‌خان» در میانه، «تپه قره‌آغاج» چاراویماق، «قلعه جوق» و «تپه دوزدوزان» در سراب، «عمارت آینالو» و «کول تپه» در ‌هادی‌شهر از مواردی هستند که به مطالعات تعیین حریم و عرصه نیاز فوری دارند.
نواداد درباره وضعیت همکاری شهرداری‌ها برای حفظ آثار تاریخی، اظهار کرد: میراث فرهنگی یکسری اختلاف نظر اساسی با شهرداری در خصوص بافت، آثار و بناهای تاریخی دارد، وقتی صحبت از آثار تاریخی می‌شود شهرداری‌ها بیشتر به دنبال آثار شاخص هستند و در این خصوص یاری‌دهنده هستند و به حفظ این آثار کمک می‌کنند، اما وقتی پای بافت تاریخی به میان می‌آید، دیگر چنین حمایتی ندارند. قانون‌های میراث‌ فرهنگی دیگر برایشان معنا ندارد و وقتی می‌گوییم تعریض معابر در بافت تاریخی صورت نگیرد، با این سوال مواجه می‌شویم که چرا باید بافت تاریخی به صورت مخروبه باقی بماند؟ یا یک دیوار کاهگلی چه اثر شاخصی است؟ بنابراین درباره ضوابط بافت تاریخی آنچنان که باید با ما همکاری نمی‌کنند.