شهرنشین‌ها نگران آنفلوآنزای پرندگان نباشند

دکتر حسین قاسمی*- با توجه به سد میان‌گونه‌ای ویروس‌های آنفلوآنزا، انسان به دو شکل به ویروس‌های آنفلوآنزای پرندگان آلوده می‌شودگ؛ روش قدیمی یا عبارت از انتقال یا جابه‌جایی هر دو ویروس‌ آنفلوآنزای پرندگان و انسان به یک گونه دامی واسط مانند خوک و گراز است. این دام‌ها، توانایی مخلوط کردن ژن‌های ویروس‌های آنفلوآنزای انسان و پرندگان را دارند. به عبارت دیگر در اثر آرایش مجدد ژن‌های آنفلوآنزا در سلول‌های پوششی نای خوک، ویروس‌های پرندگان توانایی انتقال به افراد انسانی را پیدا می‌کنند. اما روش غیرکلاسیک، انتقال مستقیم ویروس‌های پرندگان به افراد انسانی است که بر اساس تئوری سد میان‌گونه‌ای به راحتی قابل انتقال نیست و افراد انسانی فقط زمانی به شکل مستقیم به ویروس‌های پرندگان آلوده می‌شوند که تماس نزدیک به نسبت طولانی با پرندگان مبتلا به آنفلوآنزا در اوج بیماری داشته باشند. با توجه به توضیحات داده شده مرغداران، کارگران و کارکنان مرغداری‌ها و سایر طیور صنعتی مانند بوقلمون، اردک، شتر مرغ و بلدرچین و… و همچنین پارک‌های پرندگان و دامپزشکان با احتمال زیادی برای درگیر شدن با ویروس‌های قابل انتقال به انسان مواجه‌اند. تمامی ویروس‌های آنفلوآنزای پرندگان مانند H7N7، H5N7، H5N1 و H5N6 که تاکنون به شکل مستقیم، از پرندگان به انسان‌ها منتقل شده‌اند، با وجود داشتن میزان کشندگی بالا برای افراد انسانی، توانایی انتقال فرد به فرد یا انتشار در جوامع انسانی را ندارند. علائم آنفلوآنزای پرندگان یا مرغی در افراد انسانی مشابه آنفلوآنزای انسانی است. به علاوه میزان کشندگی ویروس‌هایی مانند H5N1 برای افراد انسانی بیشتر است.امکان ابتلا به این ویروس در مناطق شهری بسیار ‌اندک است. روستایی در صورت مشاهده در حال تلف شدن طیور روستایی و خانگی، نباید آنها را با ذبح اضطراری مصرف کنند. خانواده‌های روستایی توجه داشته باشند که لاشه پرندگان تلف‌شده را در اختیار سگ و گربه‌هایشان قرار ندهند و در اولین فرصت آن را با استفاده از دستکش و ماسک ایمنی، در گودالی دفن کنند و روی آن آهک و آب بریزند و با نیم‌متر خاک بپوشانند. خانواده‌های روستایی طیور خود را در فضای باز رها نکنند. شکارچیان پرندگان مهاجر آبزی نیز از شکار آنها خودداری کنند.
* پزشک عمومی