شهر برای انسان؟ برای زن؟ برای مرد؟

شیدا ملکی- راننده تقریبا ۶۰ سال دارد، شاید هم کمی جوان‌تر، با خودش حرف می‌زند و بی‌توجه به حضور یک زن در ماشین افکار عجیب خود را به خورد پسر جوانی می‌دهد که کنار او نشسته است‌. از حرف‌هایش می‌شود فهمید که پسر جوان به تازگی ازدواج کرده و فرزند اوست و گویا رفتاری نسبتا منطقی با همسر خود دارد‌. راننده میانسال هر چند دقیقه یک بار روی فرمان می‌کوبد و گویی عصبانیتش اوج می‌گیرد‌.
– ببین پسرجون الان که اول زندگیته دارم بهت میگم‌ اصلا درست نیست انقدر ناز زنتو می‌کشی و هرچی میگه گوش میدی‌. دلیل نداره به حرف زن گوش داد‌. اصلا که چی مثلا وقتی زنت از سر کار میاد میشینه و تو براش چای می‌ریزی میاری؟ ببین پسرجون، هر کاری برای یکی ساخته شده، کار خونه و این خاله‌بازیا هم واسه این زناست‌. اون باید به تو برسه نه اینکه تو دور اون بچرخی…
مرد جوان سکوت کرده بود و از پنجره به خیابان نگاه می‌کرد؛ سکوتی ادامه‌دار در مقابل بیش از ۲۰ دقیقه سخنرانی پدری که تصور می‌کند زن شبیه ندیمه‌ای باید چای آماده کند و زندگی مشترک همین روابط از پیش تعیین شده است‌. سکوتی طولانی که شاید تقریبا ۳۰ سال برای مرد جوان به طول انجامیده است‌. مرد میانسال چندین بار در حرف‌هایش تاکید می‌کند که اگر حالا این کارها رو برای زنت انجام بدی در آینده ضربه‌اش رو می‌خوری‌.‌.‌.
مرد جوان در مقابل گفته‌های پدر که فرمان در دستانش بود سکوت خود را شکست و گفت: اون هم سر کار میره هیچ اتفاقی نمی‌افته که ازش حمایت کنم‌.‌.‌.
حمایت، بی‌توجهی، جنس دوم و افکاری از این دست در شرایط فعلی شهر که زنانگی و مردانگی دوشادوش یکدیگر زندگی را پیش می‌رانند معنی قابل لمسی ندارد‌. هر چند تصور بر این است که بعد از تلاش‌های مداوم فعالان اجتماعی و حتی در مواردی اظهارات دولت به عنوان نهادی مسوول تفکر جنسیتی از جامعه رنگ باخته باشد اما تا امروز رگه‌هایی قوی از این تفکر در زندگی وجود دارد‌. مطالبات اجتماعی زنان بیش از آنچه باید نیست اما افکار متحجر درونی شهروندان امروز هرچند لباسی مدرن بر تن دارند اما قدرتمندانه زندگی را دیگرگونه تصویر می‌کنند‌. برابری در حقوق شهروندی نکته‌ای دست‌نیافتنی شده است و دلیل آن، قوانین مدون حقوقی نیست؛ خانواده به عنوان محل اصلی رشد و تعالی تفکرات انسانی گاه سد محکمی است برای هم‌قدم پیش بردن افکار و زندگی روزمره‌. زنان این شهر در بزرگ‌ترین میدان شهر گاری می‌کشند و بساط دستفروشی پهن می‌کنند اما همان میدان آزادی دایره‌ای سخت ضدانسانی اطراف آنها کشیده است و نگاه زنانه و نه نگاه انسانی بر آنها جاری است‌. نگاهی که معتقد است زن باید فقط چای بریزد‌.‌.‌.
sheidamaleki.journalist@gmail.com