صنعت ریلی ایران نیازمند درمان است

مهر- کارشناس ارشد ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور با اشاره به اینکه صنعت ریلی نیازمند درمان است، گفت: اتمام خطوط ریلی حائز‌اهمیت باید در دستور کار دولت چهاردهم باشد.
سید مرتضی ناصریان درخصوص اولویت‌های تکمیل و احداث خطوط ریلی کشور در دولت چهاردهم، گفت: روند رشد حمل‌ونقل ریلی کشور مطلوب نیست و جهش در حمل‌ونقل ریلی کشور لازم است و می‌تواند در فرآیند توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور موثر باشد بر همین اساس رشد صنعت ریلی نیازمند مدیریت اصولی و همه جانبه و تخصصی است.
کارشناس ارشد ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور در ادامه تاکید کرد: خدمات حمل‌ونقل یکی از عوامل موثر و پیشران اقتصاد کشور به شمار می‌رود اما طی دو دهه گذشته به حوزه حمل‌ونقل توجه علمی و صحیحی نشده است.
او ادامه داد: با توسعه و مدیریت حوزه حمل‌ونقل بی‌شک می‌توان شرایط بهتری را در بخش‌های اقتصادی و اجتماعی کشور (صادرات و واردات، تولید معادن و کارخانه‌ها، گردشگری، مسافرت و ترانزیت) فراهم کرد، این بخش‌ها خواستار بهره‌مندی از ماهیت اصلی حمل‌ونقل هستند بنابراین بخش حمل‌ونقل به عنوان پیشران کلیدی در اقتصاد کشور دچار مشکلات اساسی (کمبود خدمات حمل‌ونقل همگانی، آمار بالای سوانح و تلفات آن، مصرف انبوه سوخت، آلایندگی، پایین بودن سطح کیفی خدمات ترابری به تناسب قیمت‌ها و…) است.
این مسوول صنفی تصریح کرد: آنچه در حوزه حمل‌ونقل زمینه شکوفایی بالاتری دارد و با توسعه پایدار هماهنگی دارد، حمل‌ونقل ریلی خواهد بود زیرا فرصت‌های قابل‌توجهی برای رشد این صنعت فراهم است که متاسفانه عملی نمی‌شود؛ آمار بهره‌وری در راه‌آهن ایران در شبکه و ناوگان ریلی نصف شاخص‌های میانگین جهانی است. اگر راه‌آهن کشورمان را با کشورهای پیشرو در صنعت ریلی (مانند روسیه، چین و آمریکا) قیاس کنیم، شاخص‌های ایران نسبت به میانگین آنها شش برابر پایین‌تر است که این آمار نشان می‌دهد که نقص‌های جدی در راه‌آهن ایران وجود دارد و برای رفع این نواقص دولت چهاردهم باید تدابیری داشته باشد و اگر موانع موجود در صنعت ریلی کشور به صورت جامع بررسی و با اولویت‌بندی رفع شوند، قطعا بهره‌وری مطلوبی از امکانات موجود بخش ریلی کسب خواهیم کرد و می‌توان خدمات مناسب‌تری به صاحبان بار و مسافران ارائه کرد.
ناصریان افزود: راه‌آهن‌های که در کشور ساخته می‌شود، بناست سالانه بار انبوه در مقیاس چند‌میلیون تن یا مسافران در مقیاس صدها‌هزار نفر یا بیشتر را جا‌به‌جا کند اما طبق مشاهدات خطوط ریلی که ساخته شده آمار قابل‌توجهی از مسافر و بار را جابه‌جا نمی‌کند. بعضی از این خطوط ریلی فایده چندانی ندارند و برخی دچار گلوگاه ظرفیتی هستند، به عبارت دیگر شبکه ریلی راه‌آهن متعادل نیست و جا دارد هرچه سریع‌تر طرح جامع حمل‌و‌نقل مصوب شود تا از افراط و تفریط در برنامه‌های توسعه خطوط پرهیز شود. به طور مثال خطوط ریلی موجود طی ده‌ها سال با سرمایه‌های نجومی در کشور ساخته شده‌اند اما به دلیل عدم نگهداری درست از شبکه ریلی، وضعیت مناسبی ندارند و موجب کاهش سرعت قطارها می‌شود، به همین دلیل تعمیر و نگهداری شبکه ریلی نسبت به ساخت خطوط ریلی جدید اولویت بیشتری دارد.
او درخصوص رفع گلوگاه‌های ریلی افزود: برخی خطوط ریلی گلوگاه ظرفیتی به شمار می‌روند یعنی تقاضای ترابری در بعضی خطوط ریلی بالاست اما زیرساخت آن پاسخگوی حجم تقاضا نیست. نقاطی که گلوگاه ظرفیت هستند نیازمند چاره‌جویی و افزایش ظرفیت هستند و نسبت به احداث خطوط جدید اولویت ‌دارند البته راهکار افزایش ظرفیت هر خط ریلی نیز باید با بررسی تخصصی معلوم شود.