ضرورت آینده‌نگری در باز‌چینش کابینه

به بیان دیگر این حاشیه امن، کاغذی یا از جنس شیشه است که اساسا مخاطره‌ساز و شکننده است و با توجه به نزدیک شدن به انتخابات می‌تواند با ناتوانی وزرا در انجام ماموریت‌های وزارتی از یک سو و با تدارک و تمهیدات سازمان‌یافته جریان‌های ضد‌دولت و منتقدان دائمی از سوی دیگر وارد فاز جدید شود و ابعاد گسترده‌ای به خود گیرد.حسن روحانی باید متوجه باشد که این استعفاها، جریان‌های منتقد و همیشگی دولت یعنی دلواپسان و جریان رادیکال را برای تداوم تزاحم‌ها و کارشکنی‌ها امیدوار کرده و متضمن اعتماد و آمادگی مضاعف آنها برای کارشکنی در برنامه‌های آینده می‌شود. همین حالا هم آنان این استعفا‌ها را مزد و پاداش تلاش سازمان‌یافته‌شان می‌دانند بنابراین بدیهی است که آنان بتوانند در سایه این تلاش‌ها و اعتماد‌های حاصله دولت را در اجرای برنامه‌های خود ناکام و با سلسله اقدامات تزاحمی و ایذایی قوه مجریه را از چنگ اصلاح‌طلبان و فراکسیون امید در انتخابات آینده در‌آورند.در این راستا آنچه برای حسن روحانی می‌تواند حائز اهمیت باشد، توجه خاصی است که باید به تجربه برآمده از رخدادهای وزارتخانه‌های فرهنگ و ارشاد، آموزش پرورش و همچنین وزارت ورزش نشان دهد. با توجه به باز‌چینش کابینه، حسن روحانی باید دقت لازم را در انتخاب وزیر یا احتمالا در صورت عدم کسب رای اعتماد به گزینش سرپرست جدید مبذول دارد و تجربه گذشته وزارتخانه‌هایی چون فرهنگ و آموزش و پرورش که از دولت اصلاحات تاکنون همواره دستخوش تغییر از جنس استیضاح یا استعفا بوده، مایه درس و عبرت باشد.

واقعیت‌ غیر‌قابل انکار‌ اینکه استعفاها و برکناری‌های مورد بحث را باید تاوان بخشی از انتخاب‌های بد، انتخاب‌های فاقد حزم و آینده‌نگری و همچنین تعجیل در گزینش وزرا از سوی حسن روحانی دانست. مهم‌ترین سند و نشانه بابت درستی این ادعا همین بس که او با توجه به اولویت‌های دولتش، تمام تلاش خود را به حل بحران هسته‌ای معطوف کرد و با گذاشتن تمام تخم‌مرغ‌ها در سبد هسته‌ای به میزان زیادی از دقت در انتخاب وزرا دور شد و همین سبب شد کابینه‌‌اش در چینش و آرایش از توازن و تعادل لازم و کافی برخوردار نباشد.در بعد دیگر دولت روحانی باید تمام مساهمت خود را برای گزینش بهترین‌ها در شرایط حساس کنونی مبذول دارد، به ویژه بهترین‌ها برای وزارت ارشاد که هم بتواند نزدیکان و هم مخالفانش را راضی نگه دارد. در همین راستا‌ بهترین وزیر برای وزارت در آموزش و پرورش و وزارت ورزش وزیری است که بتواند به مطالبات بر زمین مانده معلمان و آموزگاران پاسخ دهد و از تنش‌های موجود در وزارت ورزش بکاهد. طبیعی است که این دست از انتخاب‌ها و دقت عمل در گزینش‌ها خواهد توانست به برنامه‌های تزاحمی جریان رقیب پایان دهد و نشانه خوبی برای دولت او باشد. در غیر این صورت انتخاب‌های فاقد دقت، فرجام و سرنوشت وزرا و همچنین فرجام دولت او را گرفتار مصائبی از جنس دولت مستعجل می‌سازد.

* مدرس علوم سیاسی و روابط بین‌الملل

S.Harsani.k@gmail.com