طمع شیر‌فروشان به فروش مدرسه‌ای

یکم- آیا اگر به کودکان مناطق محروم از هر راهی شیر به صورت رایگان عرضه شود اتفاق مثبتی است؟ بدیهی است هیچ آدم دلسوزی در این‌باره نظر منفی نمی‌دهد و حتی اگر بتواند باید از این طرح که تاکنون چندین بار در ایران اجرا و قطع شده است، حمایت کند.
دوم- بنابراین طرح ارائه‌شده از سوی تولید‌کنندگان فرآورده‌های شیری و شیر که دوباره در دستور کار نهاد صنفی آنها قرار گرفته است باید حمایت شود؟ واقعیت این است که به نظر می‌رسد اجرای این طرح بیشتر از آنکه بتواند کامروا باشد از روز نخست با ده‌ها تنگنا روبه‌رو است.
سوم- می‌شود برای خوانندگان و طراحان در این‌باره توضیح بیشتری داده شود؟ تنگنای نخست این است که چرا به دانش‌آموزان محروم روزانه یک وعده غذایی دارای گوشت که پروتئین مورد نیاز آنها را تامین می‌کند، داده نشود. به این ترتیب می‌توان تولید‌کنندگان گوشت قرمز و گوشت مرغ را نیز وارد این صف کرد.
اهمیت این کالاها در مصرف، کمتر از شیر نیست. دومین مشکل خواسته‌هایی است که شیرفروشان دارند و به نظر می‌رسد تعادل در مناسبات دولت و آنها را به هم می‌ریزد.
تنگنای بعدی این است که سهم هر کارخانه تولید شیر براساس چه معیاری تخصیص داده می‌شود؟ تنگنای بعدی این است که کیفیت شیر توزیعی احتمالی را چگونه می‌توان بررسی کرد و داستان شیر در کیسه‌های پلاستیکی تکرار نشود و…
به نظر می‌رسد این طرح طمع‌ورزی است و باید در اجرای آن بسیار دقت کرد.