عدم حمایت از کسب‌و‌کارهای کوچک، مصداق بی‌عدالتی

«جهان‌صنعت»- مهراد عباد عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در یادداشتی با اشاره به نقش کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در ایجاد اشتغال و ارزش‌افزوده، خواهان توجه به این کسب‌وکارها شد.
وی در این مطلب آورده است: در سال‌های گذشته تلاش‌هایی برای آنچه «حمایت از تولید داخلی و تولیدکنندگان» خوانده می‌شود، صورت گرفته است. در گفتمان رایج، بنگاه‌ تولیدی به بنگاه‌ها و شرکت‌هایی اطلاق می‌شود که دارای پروانه تولید هستند؛ پروانه‌ای که دریافت آن برای یک جوان تازه‌وارد به فضای کسب‌وکار، مصداق عبور از هفت‌خان‌رستم است.
البته بسیاری از شرکت‌های کوچک و متوسط که در حال فعالیت هستند، با وجود ایجاد اشتغال پایدار، حتی در حرف و شعار نیز مورد حمایت قرار نمی‌گیرند؛ به این دلیل که پروانه تولید ندارند و تولیدکننده به حساب نمی‌آیند.
این گروه از شرکت‌های کوچک و متوسط، طیف وسیعی از خدمات و کالاها را برای مردم تامین می‌کنند و بیش از همان تولیدکنندگان بزرگ دارای پروانه تولید، با چالش‌های محیط کسب‌وکار دست به گریبان هستند و این بی‌عدالتی محض است که از آنها حمایت نشود.دریافت تسهیلات اکنون به رانت بزرگی تبدیل شده و هر شرکت کوچک و متوسطی قادر به دریافت آن نیست و موهبت اعتبارات بانکی اغلب به سوی شرکت‌های بزرگ تولیدکننده سرازیر می‌شود.
همچنین شرکت‌های کوچک و متوسط در مواجهه با سازمان بیمه و تامین اجتماعی، متحمل آسیب‌های بیشتری می‌شوند و قادر به توجیه این سازمان بزرگ و نامنظم نیستند و به تعبیری زورشان به این سازمان نمی‌رسد، اما شرکت‌ها و پیمانکاران بزرگ ظاهرا کمتر از این ناحیه دچار
مشکل می‌شوند.
این بخش از فعالیت اقتصادی همه‌روزه با قوانین متغیر و در مواقعی، متضاد وزارت صمت و وزارت بهداشت مواجه شده و رفع و رجوع آثار وضع این ضوابط جدید، برای این طیف از کسب وکارها به نسبت سایر شرکت‌های بزرگ سخت‌تر بوده است. در عین‌حال، قراردادهای یک‌طرفه شرکت‌های بزرگ دولتی با شرکت‌های کوچک و متوسط را هم باید به مجموعه مشکلات صاحبان این بنگاه‌ها افزود. بنابراین، حمایت واقعی باید از این بخش از جامعه اقتصادی صورت گیرد. آنها که کارآفرین واقعی هستند، شغل ایجاد کرده و مالیات خود را نیز می‌پردازند و گویی برای جامعه نیز مفیدتر هستند. اگرچه، مسائل مالیاتی این شرکت‌ها گاه به مشکلات بغرنجی تبدیل می‌شود. این شرکت‌ها به دلیل عدم برخورداری از تجربه کافی و عدم بهره‌گیری از مدیران مالی، بعضا با چالش‌های بسیاری در این حوزه دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. همچنین وجود بازار گسترده خرید و فروش غیررسمی (فروش بدون فاکتور همراه با ارزش‌افزوده) مانع بزرگی برای شرکت‌های شناسنامه‌دار کوچک و متوسط به شمار می‌آید. به هر روی، کسب‌وکارهای کوچک و متوسط، از پتانسیل بالایی برای ایجاد رشد و توسعه پایدار در کشور برخوردارند. از این رو به جای شعار حمایت از تولید باید به طور واقعی از جوانانی که وارد این عرصه می‌شوند حمایت کرد. شرکت‌هایی چون ایران‌خودرو و سایپا یا شرکت‌های عظیم فولادی و… نیازی به حمایت ندارند. یا به عبارت بهتر، ایران‌خودرو و سایپا مهاجرت نمی‌کنند؛ اما این جوانان کارآفرین به دلیل رو‌‌‌ به‌رو شدن با مشکلات غیرقابل تحمل، سودای مهاجرت را در سر می‌پرورانند و البته جایگزینی این نیروها و نخبگان در کوتاه‌مدت غیرممکن است.
نکته حائز اهمیت دیگر آنکه همه فعالان حوزه کسب‌وکار، تولیدکننده نبوده و همه بازیگران اعم از تولیدکنندگان، صادرکنندگان و واردکنندگان باید با یک چشم نگریسته شوند؛ اگرچه تولیدکنندگان نیز طی این سال‌ها به طور واقعی مورد حمایت قرار نگرفته‌اند اما این مرزبندی‌ها باید حذف شود و حمایت‌ها به سایر بخش‌ها نیز تعمیم پیدا کند.