غیبت ایران در شبکه بین‌المللی گردشگری جهان

طبق گزارش اخیری که از سوی مجله تایم منتشر شده، ایران جایی در فهرست ۱۰۰ مقصد برتر گردشگری جهان در سال ۲۰۲۱ ندارد. این اتفاق هرچند تکراری است و در کمتر منابع معتبر بین‌المللی، نامی از ایران به عنوان کشوری با جذابیت‌های گردشگری دیده می‌شود، اما از حیث نقش و اهمیت گردشگری در اقتصاد امروز جهان، روایتی تلخ و معنی‌دار است.
مجله «تایم» در گزارشی، فهرستی از ۱۰۰ مقصد برتر گردشگری جهان در سال ۲۰۲۱ منتشر کرده ‌است که در این فهرست، نامی از ایران و جاذبه‌های گردشگری کشور نیست. «تایم» اعلام کرده ‌است که برای تدوین این فهرست، از شبکه بین‌المللی خبرنگاران و همکاران خود در سراسر جهان استفاده کرده و در این فهرست، از شهر آروکا در پرتغال که طولانی‌ترین پل معلق عابران پیاده در جهان را دارد تا قطب‌جنوب که طی ماه دسامبر امسال (آذرماه ۱۴۰۰) یک خورشیدگرفتگی کامل و نادر را تجربه خواهد کرد، به عنوان مقاصد گردشگری برتر جهان در سال ۲۰۲۱ یاد شده است. با این حال، در فهرست امسال مجله تایم، نامی از ایران در میان برترین مقاصد گردشگری جهان دیده نمی‌شود، اتفاقی که طی سال‌های گذشته، در منابع تحقیقی معتبر بین‌المللی نیز تکرار شده و با وجود جاذبه‌های گردشگری در کشور، دست‌کم از حیث دیداری، نام و نشانی از ایران در این منابع دیده نشده‌ است. عضو هیات نمایندگان اتاق تهران که از بنیان‌گذاران برند گردشگری علی‌بابا در ایران است، از اینکه در فهرست امسال نشریه تایم، نامی از ایران نیست، تعجب نمی‌کند و انتظار برای جاگیری گردشگری ایران در این دست از منابع بین‌المللی را نابجا می‌داند.
او در گفت‌و‌گو با روابط‌عمومی اتاق تهران، ابتدا به این نکته اشاره کرد که راه ورود محققان و نویسندگان خارجی از جمله نشریه تایم به ایران برای بازدید از اماکن گردشگری و بازنشر آن در نشریات بین‌المللی بسته است. حسینی‌نژاد افزود: تایم یک نشریه آمریکایی است، بنابراین به نویسندگان و خبرنگاران این نشریه برای سفر به ایران ویزا داده نمی‌شود. از این رو، تهیه گزارش از مناطق گردشگری ایران برای محققان این نشریه، عملا غیرممکن است.
او سپس به اتفاق دیگری از این دست اشاره کرد و گفت: چندی پیش، یکی از فعالان حوزه گردشگری در ایران که تور عشایر در کشور را برگزار می‌کند، بسیار تلاش کرد تا بتواند یکی از بلاگرها و نویسندگان معروف بین‌المللی در حوزه گردشگری را برای حضور در میان عشایر و جاذبه‌های دیدنی آن و روایت مناطق توریستی در کشور، به ایران بیاورد اما به دلیل عدم صدور ویزا، هرگز موفق به این کار نشد. بنابراین نویسندگان و محققان گردشگری بین‌المللی نمی‌توانند به ایران بیایند و با بازدید از مناطق گردشگری ایران، آن را در رسانه‌های مجازی و نشریات و منابع تحقیقی خود برای جهانیان بازنشر دهند.
عضو هیات نمایندگان اتاق تهران در ادامه به نکته دیگری از غریبگی گردشگری ایران در میان جهانیان اشاره کرد و گفت: امروز متاسفانه کشور ما در شبکه بین‌المللی گردشگری جهان و نقشه جغرافیایی این بخش از اقتصاد جهانی، عملا وجود ندارد. هرچند که در واقعیت، ایران از مقاصد گردشگری ناب و شناخته‌شده‌ای برخوردار است اما به دلیل کم‌کاری‌ها و عدم تدوین استراتژی درست برای معرفی و جذب گردشگر، امروز در ذهن یک فرد خارجی و علاقه‌مند به گردشگری، تمایزی بین ایران و افغانستان یا سومالی وجود ندارد.