فرار «شنبه» و «یکشنبه» از دست روحانی!

محمدرضا ستوده
حسن روحانی: پیروزی ملت ایران را در روزهای شنبه و یکشنبه هفته بعد تبریک می‌گویم.
شنبه: شنیدی چی گفت؟!
یکشنبه: بیچاره شدیم.
شنبه: یعنی می‌خواد چه بلایی سرمون بیاره؟
یکشنبه: سر ما که بلایی نمیاره. سر مردم یه بلایی میاد.
شنبه: خب اگه شنبه سر مردم یه بلایی بیاد، بدنامیش واسه ما هم هست. اسم‌مون‌رو میذارن شنبه سیاه!
یکشنبه: عجب گرفتاری شدیم… این همه روز حالا چرا شنبه و یکشنبه…
شنبه: بیا بریم خودمون‌رو گم و گور کنیم.
یکشنبه: کجا بریم؟ هر جا بریم پیدامون می‌کنن. بعدشم نمیشه که ول کنیم بریم. نمیشه که هفته از دوشنبه شروع شه. ملت کار و زندگی دارن.
شنبه: ما نباشیم و مردم به کار و زندگی‌شون نرسن بهتر از اینه که یه فاجعه بزرگ براشون رقم بخوره.
یکشنبه: اصن گیرم که فرار کردیم. چه فایده… اون کاری که می‌خواد شنبه و یکشنبه بکنه، دوشنبه و سه‌شنبه می‌کنه!
شنبه: خب دوشنبه و سه‌شنبه رو هم با خودمون می‌بریم. اصلا هر کدوم‌مون میریم یه طرف گم‌وگور می‌شیم. امشب یه جلسه با دوشنبه و سه‌شنبه و چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه می‌ذاریم، به گروه‌های دوتایی تقسیم می‌شیم. هر گروه از یه سمت از کشور خارج می‌شیم. اینجوری دیگه نمیتونه هیچ روزی خبر این پیروزی بزرگ رو به مردم بده!
یکشنبه: عملی نیست. حتی اگه یکی‌مون هم نتونه از مرز رد بشه کار خراب میشه. اون یه روز رو دستگیر می‌کنن و روحانی خبر پیروزیش رو توی اون روز میگه…
شنبه: بالاخره تلاشمون‌رو کردیم. بعدشم حداقل دیگه از این مملکت رفتیم. من دیگه ظرفیتی برای جا دادن خبرهای بد توی خودم ندارم. تا خرخره پر شدم.
یکشنبه: تو شنبه‌ای… هر جای دنیا بری بهت فحش میدن. ایران و آمریکا برات فرقی نداره!
شنبه: ولی شنبه بودن توی هلند با همه فحش و فضیحت‌هاش بازم به اینجا می‌ارزه.
یکشنبه: من هیچ‌جا نمیرم. می‌مونم کنار مردم. اگه ما بریم، حتی اگه قرار باشه یه روز خوب هم بیاد دیگه نمیتونه بیاد. چون دیگه روزی وجود نداره…