فشار به اروپا

حسن لاسجردی*
اکنون اروپا از چند جبهه و نظر تحت فشار است؛ ابتدا از منظر جمهوری اسلامی ایران‌. اروپا به عنوان طرف گفت‌وگوهای هسته‌ای است که در حقیقت از سال ۸۲ آمدند و گپ‌های مختلفی را مثل سعدآباد و وین و در نهایت هم برجام را داشتیم که به نظر می‌رسد در بحث‌های هسته‌ای اروپایی‌ها خودشان را پای اصلی گفت‌وگوها فرض کردند و به همین جهت بیشترین طرف گفت‌وگوی ما هستند.
الان جمهوری اسلامی ایران به خاطر اینکه آنها به تعهدات‌شان ‌عمل نکردند بحث کاهش تعهدات را مطرح کرده. اروپایی‌ها هم خود را در معرض یک خسارت و در عین رقابت بزرگ از منظر تعهدات‌شان به مسائل هسته‌ای قرار می‌دهند‌.
مساله‌ دوم موضوع رقابت آمریکا با اروپاست‌. آمریکایی‌ها بعد از خروج از برجام توسط ترامپ تلاش کردند اروپایی‌ها را همراه خود کنند و در این فضا فشارهای زیادی را هم ‌به اروپایی‌ها وارد کردند و در حال حاضر آمریکایی‌ها دنبال این هستند که اروپایی‌ها را تحت فشار قرار دهند تا از موضوع برجام خارج شوند. در چنین فضایی اروپایی‌ها خود را تحت فشار آمریکایی‌ها می‌دانند.
نکته سوم در خصوص رقابت‌های داخل اروپاست. به هر صورت برخی کشورها مثل فرانسه ابتکار عمل‌هایی دارند.
آلمانی‌ها هم همچنین تلاش می‌کنند که با ایران ارتباط اقتصادی داشته باشند اما آنچه مسلم است این است که دولت انگلیس به جهت بحران‌هایی که دارد دارای شرایط مناسبی نیست و به این جهت به نظر می‌رسد از اروپا صداهای مختلفی به گوش می‌رسد و بحث برجام به عنوان تعهد حیثیتی برای اروپا شرایط سختی برای این کشورها رقم زده است.
به این جهت موضوع تعهد اروپایی‌ها به ماندن برجام و انجام تعهدات در مقابل فشارها شرایط سخت تصمیم‌سازی را برای آنها فراهم کرده که از یک طرف تلاش می‌کنند برجام را به جهت حیثیتی حفظ کنند و از جهت دیگر تحت فشار ایران، آمریکا و حتی فشارهای داخلی
خود هستند.
*کارشناس مسائل بین‌الملل