قرارداد آتی

قرارداد آتی ابزار مشتقه است که بیشتر برای بازار کالاها، شاخص و ارز کاربرد دارد. در قرارداد آتی دو طرف معامله قرار می‌گذارند که در زمانی مشخص (مثلا سه ماه آینده) و با قیمتی معلوم ابزار مورد معامله (کالا یا ابزارهای مالی) را معامله کنند. برخلاف اختیار معامله، در اینجا نوعی تعهد وجود ندارد. معمولا قراردادهای آتی منجر به تحویل فیزیکی کالا نشده و به صورت نقدی تسویه می‌شوند. یکی از کاربردهای اصلی قراردادهای آتی پوشش خطر در معاملات دیگر است. فرض کنید شما معامله‌ای با یک شرکت خارجی به ارزش صد میلیون یورو دارید. قرار است پول
چهار ماه دیگر پرداخت شود. طی این چهار ماه تغییرات قیمت یورو می‌تواند برای شما بسیار خطرناک باشد. پس با خرید قرارداد آتی صد میلیون یورو در قیمتی معلوم (مثلا ۱۳۵۰ تومان) برای چهار ماه دیگر شما خود را در برابر تغییرات قیمت یورو مصون کرده و بهتر می‌توانید برنامه ریزی کنید. البته افراد زیادی نیز به صرف کسب سود از تغییرات قیمت وارد بازار قراردادهای آتی می‌شوند. در زمان انجام معاملات قراردادهای آتی شما باید درصدی از مبلغ قرارداد را که توسط بورس تعیین می‌شود به عنوان ودیعه نزد بورس بسپارید. قراردادها هر روز تسویه می‌شوند و در نتیجه اگر تغییرات قیمت به نفع شما باشد ودیعه شما افزایش یافته و در غیراین صورت ودیعه شما کاهش می‌یابد. اگر مبلغ ودیعه کمتر از آستانه‌ای مشخص شود، باید میزان ودیعه را تا حد اولیه افزایش دهید. در هر زمانی قبل از سررسید قرارداد، می‌توانید با معامله قراردادی در جهت مقابل از بازار خارج شوید «مثلا اگر قرارداد خرید ۱۰۰ میلیون یورو را برای سه ماه بعد خریده‌اید، می‌توانید یک ماه بعد با فروش قرارداد خرید صد میلیون یورو از بازار خارج شوید.»