لیورپول جدی‌ترین تهدید برای سیتی

غیر از آرسنال که مقابل منچسترسیتی شکست خورد، بقیه بزرگان جزیره در هفته اول از فصل جدید لیگ برتر بازی‌های خودشان را با پیروزی پشت‌سر گذاشتند‌‌. در این میان اما نمایش لیورپول چشمگیرتر از بقیه بود و نشان داد انتظاراتی که از تیم یورگن کلوپ پیش از شروع لیگ می‌رفت بی‌جهت نبوده است‌. به نظرم بزرگ‌ترین تهدید برای دفاع از عنوان قهرمانی منچسترسیتی خود لیورپول است، به خصوص از منظر سبک بازی‌‌. لیورپول تیمی است که سیتی را خوب می‌شناسد و به نقاط ضعف اندک این تیم آشناست‌‌. بی‌دلیل نبود که از چهار بازی فصل پیش دو تیم مقابل هم شاگردان کلوپ سه بار به پیروزی رسیدند‌‌. در واقع کلوپ تنها مربی‌ای است که در جدال‌های رو در رو مقابل پپ گواردیولا دست بالا دارد‌.
مساله سبکی دو تیم اینجاست که سیتی خیلی بالا بازی می‌کند و مدافعان مرکزی و فولبک‌هایش فاصله زیادی با دروازه خودشان می‌گیرند، سناریویی که برای محمد صلاح، روبرتو فرمینو و سادیو مانه ایدئال است‌‌. فضا دادن به این بازیکنان و این خط حمله لیورپول که استاد طرح ضدحمله‌های سریع هستند خطرناک‌ترین کار ممکن است‌.
جدا از این جدال‌های رو‌دررو که فراموش نکنیم تنها پیروزی سیتی در آنها وقتی به دست آمد که لیورپول با اخراج زودهنگام مانه مجبور شد بیشتر دقایق بازی را ۱۰ نفره پیش ببرد، حال و هوای کلی قرمزهای آنفیلد بسیار مثبت است و این حقیقت خودش بر خطری که آنها برای سیتی دارند می‌افزاید‌.
لیورپول فصل پیش به فینال چمپیونز لیگ رسید و در بازی‌ای که تمام اتفاقاتش به ضرر آنها پیش رفت در نهایت مغلوب رئال‌مادرید شد‌‌. خود این تجربه انرژی و اعتماد به نفس بسیار بالایی به آنها داده، به علاوه خریدهای تابستانی و قرار گرفتن بین چهار تیم اول جدول در فصل گذشته‌.
در نقطه مقابل هیچ‌کدام از منچستریونایتد، چلسی و تاتنهام حس و حالی چندان مثبت ندارند و دلیلش اتفاقات پیش‌فصل است‌‌. یونایتد با ژوزه مورینیو و مشکلاتش با مدیران باشگاه و نارضایتی آشکار ستاره اصلی‌اش پل پوگبا دست به گریبان است‌‌. تاتنهام حتی یک خرید تابستان نداشته و عمق اسکوادش همچنان برای رقابت با سیتی کم باقی مانده و چلسی هم دوران جدیدی را با مربی‌ای جدید تجربه می‌کند، در حالی که تیبو کورتوا را از دست داده و هنوز نگران از دست دادن ادن آزارد هم هست‌.
بنابراین تنها تیمی که در حال حاضر برای سیتی نگرانی ایجاد می‌کند لیورپول است، تیمی که هیچکدام از مشکلات دیگر اعضای تاپ سیکس را نداشته‌‌. حالا این وظیفه به عهده لیورپول است که نشان دهد این تهدید تا چه حد جدی است‌.
یکی از مهم‌ترین عوامل در پیشرفت لیورپول نه خریدهای تابستانی‌شان، بلکه یک خرید کلیدی در ژانویه بود‌‌. من همیشه فکر می‌کردم ویرجیل ون دایک مدافع خوبی است، ولی باور نداشتم ارزش ۷۵ میلیون پوند را داشته باشد و هیچ وقت فکر نمی‌کردم چنین تاثیری روی خط دفاعی لیورپول بگذارد‌‌. ون دایک من را یاد یاپ استم می‌اندازند‌‌. او یک هیولاست و با برخورد به بازیکنان حریف آنها به این ور و آن ور پرتاب می‌کند‌.
وقتی به خط میانی هم نگاه می‌کنیم کیفیت و کمیت لازم را با حضور نبی کیتا، جورجینو واینالدوم، جیمز میلنر و جردن هندرسون می‌بینیم‌‌ اما آیا خط حمله آنها نیاز به یک مهاجم دیگر نداشت؟ به نظرم وقتی یکی از فرمینو یا صلاح بیرون هستند کیفیت بازی لیورپول به شکل آشکاری پایین می‌آید و سوال مهم‌تر: آیا لیورپول می‌تواند برای جنگیدن در لیگ برتر و چمپیونز لیگ چنین فوتبال پرفشاری را شنبه و چهارشنبه، هفته به هفته پشت سر هم به نمایش بگذارد؟