«ماه»

محبوبه نورعلیشاهی
چشمم امشب تا لحظه‌ی احساس تو نقش می‌زند
قلبم امشب با احساس بودنت فریاد می‌زند
دل پرم از احساس قشنگ ستاره بودن
شیرین و لبریز،
شاید،
نه!
بی‌شک از دوست داشتنت کمی آن‌طرف‌تر
گرم
در گفتنش تردید نکردم
خویشتن خویش را در فاصله‌ی گنگی از زمان که طعم ادراک می‌داد یافتم
لحظه‌ای درنگ مرا از جنس حوا کرد