مذاکره دیپلمات‌های سایبری درباره آینده اینترنت جهانی

چشم‌اندازهای متناقضی برای آینده اینترنت جهانی به ‌طور اجتناب‌ناپذیری با یکدیگر برخورد می‌کنند و دیپلمات‌های سایبری مجبور به مذاکره در مورد این گزینه‌های دشوار و ساختن آینده فضای سایبری هستند.
به گزارش ایسنا، روابط قدرت، ارزش‌ها و نهادهای حاکم بر فضای مجازی از زمان توسعه اولیه آن در دهه ۱۹۶۰، امروز توسط کسانی به چالش کشیده می‌شود که در ایجاد ساختار آن حضور نداشتند. در این راستا و به نقل از مرکز ملی فضای مجازی، گرچه اختلافات بین‌المللی در مورد مقررات اینترنتی را می‌توان به دهه ۱۹۹۰ برگرداند، اما اکنون شدت آنها بیش از هر زمان دیگری است. چشم‌اندازهای متناقض برای آینده اینترنت جهانی به طور اجتناب‌ناپذیری با یکدیگر برخورد می‌کنند و دیپلمات‌های سایبری مجبور به مذاکره در مورد این گزینه‌های دشوار و ساختن آینده فضای سایبری هستند.
در سپتامبر ۲۰۱۹، گروهی به رهبری هوآوی که شامل China Mobile وChina Unicom و وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین بود، یک اصلاح اساسی در اینترنت را پیشنهاد کرد: پروتکل جدید اینترنت از بالا به پایین به نام «New IP». از نظر آنها، IP جدید پشتیبانی بهتری از دنیای فیزیکی و دیجیتال کاملا متصل و شبکه‌ای شده از طریق واقعیت مجازی، اتومبیل‌های بدون راننده، اینترنت اشیا و سایر فناوری‌های نوظهور ارائه می‌دهد.
این گروه همچنین استدلال می‌کند که اینترنت در شکل فعلی خود «مشکلات فراوانی از نظر امنیتی، قابلیت اطمینان و پیکربندی» دارد. فراتر از این ملاحظات فنی، برخی این پیشنهاد چین را به عنوان فصلی دیگر از یک حرکت سیاسی گسترده‌تر می‌خوانند که چین و برخی دیگر از کشورها مدتی است آن را دنبال می‌کنند.
فضای مجازی دیگر تحت سلطه غرب نیست و باید بازتاب تعادل جدید قدرت در سیستم بین‌الملل باشد
این همان استدلالی است که ما در «قدرت و دیپلماسی در فضای مجازی پسالیبرال» ارائه کردیم. ما استدلال می‌کنیم که نظم بین‌المللی لیبرال عمدتا پیرامون سه مفهوم بیان شده است: قدرت غربی، ارزش‌های لیبرال و نهادهای تحت سلطه غرب. همان‌طور که در اواخر ربع اول قرن بیست و یکم تلاش می‌کنیم، روابط بین‌الملل به طور فزاینده‌ای در حال عبور از لیبرالیسم است. اگرچه خطوط دقیق نظم جدید هنوز در دست ساخت است، اما مطمئنا کمتر غربی، کمتر لیبرال و به طور بالقوه کمتر همکارانه خواهد بود.
آی‌پی جدید ارائه‌شده توسط گروه تحت هدایت هوآوی را می‌توان به عنوان بخشی از مجموعه ابتکارات گسترده‌تر و البته نه لزوما به‌هم پیوسته که هدف آنها ایجاد تعادل در روابط قدرت در تنظیم فضای مجازی است، دانست. برخی از این ابتکارات در سازمان ملل معرفی شده؛ جایی که در ابتدا دستورالعمل جهانی امنیت سایبری با بحث و گفت‌وگوهای گروه متخصصان دولتی (GGE) انجام می‌شد.
در سپتامبر ۲۰۱۸، مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای اولین بار ایجاد نه یک فرآیند بلکه دو فرآیند موازی را تصویب کرد. یکی از آنها نسخه ششم GGE با حمایت ایالات متحده بود. گروه دیگر کارگروه آزاد (OEWG) بود که توسط روسیه پیشنهاد شد و عضویت در آن برای همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد آزاد بود.
اعضای این دو فرآیند موازی تا حدی همپوشانی دارند که همه اعضای GGE نیز به‌ طور پیش‌فرض اعضای OEWG هستند و (تقریبا ) در مورد موضوعات بسیار مشابهی بحث می‌کنند. ۱۰۹ رای مثبت به پیشنهاد روسیه برای تشکیل OEWG به وضوح نشانگر حمایت بسیاری از دولت‌ها از بحث گسترده‌تری فراتر از GGE انحصاری آمریکا و چشم‌اندازهای جدید در مورد امنیت سایبری و حاکمیت اینترنت است که با ارزش‌هایی که دهه‌هاست توسط غرب پشتیبانی می‌شود متفاوت است.سال گذشته روسیه همچنین پیشنهاد ایجاد کمیته دیگری از متخصصان با هدف نهایی ایجاد یک معاهده بین‌المللی جرائم اینترنتی برای جایگزینی کنوانسیون بوداپست شورای اروپا را داد. قطعنامه روسیه توسط ۷۹ دولت- از جمله دولت‌هایی مانند هند، اندونزی و آفریقای جنوبی که طرف مشخصی ندارند- و با ۳۳ رای ممتنع تصویب شد، در حالی که ۶۰ کشور به آن رای منفی دادند. این قطعنامه یک بار دیگر نه‌تنها جذابیت ابتکارات روسیه، بلکه تلاش‌های جدید غیرغربی برای تعیین نحوه اداره فضای مجازی در سطح بین‌المللی را نشان داد.
پیشنهاد IP جدید بار دیگر نقش برجسته شرکت‌های فناوری بزرگ را در شکل‌گیری بحث‌های ژئوپلیتیک در فضای مجازی مشخص کرد. بحث در مورد پیامدهای ژئواستراتژیک و امنیتی زیرساخت ۵G تا قبل از کووید۱۹ تحت سلطه هوآوی بود و حتی چندین تئوری توطئه نیز پیرامون این موضوع گنجانده شده است.
در غرب مایکروسافت، زیمنس و سایر شرکت‌ها نیز به طور فعال در بحث رفتار مسوولانه دولت‌ها سهیم هستند و اغلب خود رفتارهای دولتی را به نمایش می‌گذارند. برای مثال مایکروسافت اخیرا از ایجاد دفتر نمایندگی خود در سازمان ملل خبر داده که یکی از اهداف آن در کنار اهداف دیگر «پیشرفت همکاری‌های مایکروسافت با سازمان ملل و آژانس‌های آن» است.