مرد ۱۱۰ درصدی

در حالی که تقریبا تمام نقل‌و‌انتقالات فوتبال اروپا در فوتبال ایتالیا شکل می‌گیرد، اینتر یکی از بهترین خریدهای ممکن را انجام داد. در برهه‌ای که هیچ نقل‌و‌انتقال بزرگی خارج از مرزهای ایتالیا انجام نمی‌شود، اینتر بیش از سایر باشگاه‌های سری A فعال بوده و با اعلام خریدهایش در ساعت شش صبح به وقت محلی، حسابی همه رقبایش را ترسانده است.
در واقع امضای یک قرارداد سه ساله با یک بازیکن ۳۳ ساله انقلابی در قوتبال مدرن محسوب می‌شود؛ صرف‌نظر از اینکه آن شخص بازیکنی در حد و اندازه‌های گودین باشد. علاوه بر نیاز به یک مدافع میانی باکلاس جهانی، کونته در نقش سرمربی اینتر در بین بازیکنان به یک چهره کاریزماتیک در رختکن نیاز دارد تا پیغام‌هایش را به کیفی‌ترین شکل ممکن به بازیکنان درون زمین برساند. شاید بتوان خرید او را با ماجرای جذب میراندا مقایسه کرد. بازیکن سابق اتلتیکومادرید سال ۲۰۱۵ در ۲۹ سالگی به اینتر آمد و با حضورش علاوه بر درخشش در زمین، بیرون میدان هم منشا اثرات مثبتی شد.
مردی برای تمام پست‌ها
گودین از آن دست بازیکنانی است که مشکلی با بازی کردن در تمام پست‌ها ندارد. در ۲-۵-۳ مورد نظر کونته او کنار اشکرینیار و دی‌فرای، یک مثلث مخوف را تشکیل خواهد داد. این خط دفاعی علاوه بر تجربه از قدرت انتقال هم به خوبی بهره خواهد برد؛ به این معنا که با حضور گودین امکان تغییر فاز بازی به راحتی فراهم می‌شود. مدافع اروگوئه‌ای فصل گذشته در ۳۰ بازی لالیگا و شش رقابت لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت و در مواقعی که سرمربی استفاده درستی از او نکرد به لطف هوش تاکتیکی بالا، گلیمش را از آب بیرون کشید و خودش را با جریان بازی تطبیق داد. برای درک بهتر توانایی‌های گودین، بهتر است تعاریف هموطنانش را از او بشنویم. اسکار تابارس، سرمربی تیم ملی اروگوئه او را بهترین بازیکن کشورش می‌داند و دیه‌گو فورلان، ستاره جام‌جهانی ۲۰۱۰، زننده گل آخرین قهرمانی اتلتیکو در لالیگا را یک رهبر ذاتی می‌داند اما شاید بهترین تعریف از زبان لوئیس سوارس جاری شد: «هیچ موضوعی به اندازه بازی با اتلتیکومادرید مرا در فوتبال خسته نکرد. آنها بسیار جنگنده و گودین یک جنگجوی واقعی است. او حتی یک لحظه هم دست از تعقیب من برنمی‌داشت و اجازه نمی‌داد تنها باشم.»
حالا پس از ۳۸۹ بازی، ۲۷ گل و ۸ جام، گودین در ایتالیا رقابت جدیدی پیش‌رو دارد. حضور در اینتر قطعا تصمیم آسانی برای این مدافع نبود و از طرفی قرار نیست دیه‌گو در ایتالیا بازنشسته شود. گودین و سیمئونه، هر در روز جدایی از هم اشک ریختند و متاثر شدند، درست مانند باشگاه مادریدی که یکی از بهترین مدافعان میانی تاریخش را از دست داد. از طرفی اینتر جدید کونته احتمالا بهترین و مهیج‌ترین تیم نرآتزوری از دوران باشکوه مورینیو در سال ۲۰۱۰ محسوب می‌شود. میزان قدرتنمایی این اینتر به توانایی فیزیکی گودین بستگی دارد. او با خودش سطح جدید و بالاتری را به اینتر می‌آورد؛ سطحی که هم‌تیمی‌هایش باید خود را به آن برسانند. به قول هواداران اینتر، حالا سر و کله یک رییس جدید در شهر پیدا شده و برای آنها بهتر از این امکان ندارد چون گودین نه تنها به خط دفاعی سر و سامان خواهد داد بلکه سطح بازی در سایر خطوط را هم ارتقا می‌دهد. مرد اروگوئه‌ای نه برای رکوردهای شخصی بلکه برای تداوم قدرت‌نمایی به عنوان یکی از بهترین مدافعان میانی دنیا به اینتر آمده است. برای او استفاده ۱۱۰ درصدی از توانش، حداقل میزان کارکرد تلقی می‌شود!