مسکن، بیمار لاعلاج دولت یازدهم

حال این روزهای بازار مسکن به مانند بیماری است که نمی‌توان به بهبود آنها امید داشت زیرا هر راهکار و روشی برای حل مشکل این بخش در نظر گرفته می‌شود در نهایت به جایی نمی‌رسد و یک پای قضیه می‌لنگد.
«بالاخره وضعیت بازار چه می‌شود»، «مسکن گران‌تر می‌شود»، «مسکن ارزان می‌شود»، «آیا برای خرید ملک باز هم صبر کنیم» و… سوالاتی از این قبیل نقل و نبات این روزهای فعالان و متقاضیان بازار مسکن است به‌گونه‌ای که این دیالوگ‌های تکراری شاید روزانه بیش از هزاران بار در بازار مسکن تکرار ‌شود اما متاسفانه پاسخ روشن و قاطعی برای هیچ‌یک از این سوالات وجود ندارد. این ابهام البته کاملا طبیعی است زیرا وقتی متولی اصلی این بخش- وزیر راه‌وشهرسازی- از ابتدای وزارت تا چندین ماه در این خصوص حتی یک اظهارنظر کوچک هم نمی‌کند چطور می‌توان از افراد دیگر انتظار پیش‌بینی داشت.
شاید اگر عباس آخوندی پیش‌بینی این روزها را می‌کرد و می‌دانست قرار است مشکلات مسکن مهر و رکود عمیق بازار تا این حد دامنش را بگیرد حاضر نمی‌شد در خواب هم وزیر شود. وی که هرازچندگاهی نوای انتقاد سر می‌دهد و به شدت از سیاست‌های دولت قبل به ویژه در بخش مسکن مهر خرده می‌گیرد و حتی اعلام می‌کند شاید چندین دولت آینده هم گرفتار این پروژه باشند در نهایت می‌بیند که گلایه و شکایت فایده ندارد و این طرح به‌عنوان ارثیه اجباری به آخوندی تقدیم شده و باید پرونده این پروژه را ببندد.
در چنین شرایطی شاید آخوندی از مسایل دیگر بخش مسکن غافل شده و این حالت باعث می‌شود اکنون پس از گذشت ۵۰۳ روز از وزارت هنوز نتواند برنامه‌ای برای خانه‌دار شدن مردم به اجرا درآورد. نگاهی به عملکرد وی نشان می‌دهد که تاکنون جز افزایش وام مسکن در بخش خرید و ساخت اقدام عملیاتی خاصی برای کمک به خانه‌دار شدن افرادی که نیاز به کمک دولت دارند صورت گرفته نشده است که البته نسبت به این اقدامات هم نقدهای بسیاری وجود دارد.
شاید برای حل مشکل مسکن کشور که به عبارتی می‌توان از آن به‌عنوان بیمار لاعلاج دولت یازدهم- دولتی که با تدبیر و امید پا به عرصه حضور گذاشت- یاد کرد باید به عصر گذشته بازگردیم و در انتظار اختراعات جدید بمانیم زیرا تاکنون که شاهد حل مشکل مسکن در کشور نبوده‌ایم. شاید در نظر مسوولان بازار به آرامش رسیده و حباب قیمتی آن تخلیه شده باشد یا اینکه قیمت‌ها به کف رسیده و اکنون وقت معامله مسکن است اما با گشتی در بازار آنچه مشهود است اینکه فاصله میان قیمت‌ها و قدرت خرید مردم مانند فاصله زمین تا آسمان است با این تفاسیر باید از مسوولان پرسید اگر بخواهند به دور از جانبداری و مسوولیت‌های خود پاسخ دهند به راستی قیمت‌های فعلی مناسب و اکنون بهترین زمان برای خرید مسکن است؟
طبیعتا برای افرادی که به دنبال خرید یا اجاره آپارتمان‌های لوکس و متراژ بالا هستند پرداخت افزایش میلیونی قیمت کار دشواری نیست اما برای کسانی که جمع پس‌اندازشان به همراه وامی که با هزار دوندگی گرفته‌اند به اندازه خرید حتی ۱۰ متر آپارتمان هم نیست این بازار می‌تواند فقط زجرآور باشد. در اینجا ضرب‌المثل «سواره از پیاده خبر ندارد، سیر از گرسنه» عجیب معنا پیدا می‌کند زیرا اگر مسوولان بالادستی کشور یک روز خود را جای این افراد بگذارند و در قفس‌هایی که با عنوان آپارتمان نقلی با قیمت گزافی به آنها اجاره داده شده زندگی کنند امکان دارد تلاش بیشتری برای حل مشکل بازار مسکن کنند و به فعالیت‌های خود سرعت بخشند.