مصائب بی‌تفاوتی مدیران منطقه آزاد کیش

اقتصادنامه- طی روزهای اخیر بزرگان فولاد و معدن در مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی کیش حضور یافته‌اند. صدها تن از نقاط مختلف کشور غالبا با خانواده‌هایشان آمده‌اند تا از آخرین دستاوردهای بخش معدن و فولاد مطلع شوند. آنها اما یک پرسش مهم دارند‌ چرا در آستانه برگزاری جام‌جهانی، کسی از مدیران و کارکنان منطقه آزاد در غرفه‌ای به آن بزرگی حاضر نشده‌اند تا کیش را به آنها معرفی کنند؟ خیلی‌ها می‌پرسند سهم ایران از جام‌جهانی قطر چیست؟ دولت رییسی چه برنامه‌ای برای جذب گردشگر داخلی دارد تا میزبان علاقه‌مندان به فوتبال باشد؟ چرا در بهترین فصل و خوش آب و هواترین زمان، برنامه‌ای برای جذب گردشگر وجود ندارد؟ چرا به‌جای مدیران و کارکنان منطقه آزاد، کیسه‌های زباله، بطری‌های خالی آب معدنی و ساندیس در این غرفه حضور دارند؟
بی‌انگیزگی، بی‌حالی و بی‌تفاوتی مدیران فقط در نمایشگاه به چشم نمی‌خورد و نوعی ولشدگی اقتصادی دیده می‌شود که در سرتاسر جزیزه قابل مشاهده است. تاکسی‌های فرسوده، هتل‌های گران با کیفیت پایین و خدمات ابتدایی، نبود کالا در جزیره و بالا بودن قیمت‌ کالاها نسبت به تهران، نشان از کاهش جذابیت کیش برای گردشگران دارد. فروشندگان می‌گویند کالا‌ها را از تهران خریداری کرده و به کیش می‌آورند! چون هیچ برنامه‌ای برای حضور برندهای معتبر خارجی وجود ندارد. همچنین پروازهای کیش، با قیمت بالا و کیفیت پایین ایرلاین‌ها مواجه است و کسانی که مسافر جزیره هستند باید جان‌شان را کف دست‌شان بگذارند و راهی این منطقه گردشگری شوند. وضع به‌گونه‌ای است که حتی برخی از رستوران‌ها به تعطیلی کشیده‌اند، چراکه از تعداد مسافران و گردشگران کاسته شده است.
کارکنان ناوگان فرسوده حمل‌و‌نقل در اینجا حتی برای گذران زندگی‌شان با مشکل مواجه شده و برخی از ساکنان قدیمی به دلیل نبود شغل درآمدزا مجبور به کوچ اجباری شده‌اند. نبود ثبات مدیریتی و مدیران کاربلد، خود به چالشی بزرگ تبدیل شده که این منطقه را برای جذب سرمایه‌گذاران جدید غیرجذاب کرده است. وقتی از رانندگان تاکسی، فروشندگان و رستوران‌داران می‌پرسی که آیا برای برگزاری جام‌جهانی آماده هستید، با پوزخند مواجه می‌شوی. بی‌برنامگی دولت برای اداره این منطقه کاملا مشهود است و کیشوندان می‌گویند از زمانی که دولت رییسی روی کار آمده، کسب‌و‌کارشان با مشکل روبه‌رو شده است.