مضحکه‌ای به نام کمیته اخلاق

در آستانه دربی شماره ۸۵، وقتی همه نگاه‌ها به استقلال و پرسپولیس دوخته می‌شود و اخبار سرخابی‌ها بیشتر از همیشه زیر ذره‌بین قرار می‌گیرند، بهترین زمان ممکن برای عرض اندام کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال از راه می‌رسد. آنها با حکمی تازه، ثابت می‌کنند که هنوز هستند. هنوز وجود دارند و هنوز بخشی از بودجه مملکت برای کمیته‌ای هزینه می‌شود که تا امروز بنای فوتبال را حتی به اندازه یک آجر ارتقا نداده است. کمیته محترم اخلاق، وریا غفوری و محسن مسلمان را به «جرم» استعمال دخانیات تا اطلاع ثانوی از همراهی تیم‌های‌شان محروم کرده است.
همه جای دنیا چنین خبری، می‌تواند بالاترین سطوح مدیریتی فدراسیون فوتبال را وادار به استعفا کند اما در ایران، هیچ‌کس به عملکرد حیرت‌انگیز کمیته اخلاق معترض نمی‌شود. این، همان کمیته‌ای است که به خاطر لباس یک هوادار در عکس یادگاری با مهدی رحمتی در ارمنستان، گلر آبی‌ها را محروم کرد. همان گلری که حتی روی عکس‌های اینستاگرامی همسر محسن فروزان حساس شد و برای او محرومیت شش ماهه برید. این چه اخلاقی است که انقدر مبتذل، سطحی و دم‌دستی است؟‌ که بزرگ‌ترین جرایم فوتبال را نادیده می‌گیرد و روی همه ناپاکی‌ها چشم می‌پوشد تا شبیه خالک‌زنک‌ها در آیین پاک‌کردن سبزی برای ویدئوهای تلگرامی و اینستاگرامی حکم صادر کند؟‌ این کمیته قبل از هر چیز، اخلاق را زیر سوال می‌برد و به تصویر فوتبال در ذهن مردم، لطمه‌ای جدی وارد می‌کند.
اعضای کمیته اخلاق برای برقراری عدالت در ظلم‌کردن، وریا غفوری و محسن مسلمان را کنار هم نشانده‌اند و در فاصله چندروزه با حساس‌ترین بازی فصل، هر دو بازیکن را محروم کرده‌اند. وریا بازیکن ثابت تیم ملی است و محسن، یکی از بااستعدادترین فوتبالیست‌های ایرانی. البته که آنها مرتکب اشتباه شده‌اند اما مرجع رسیدگی به این اشتباه، باشگاه‌هایی هستند که با این بازیکنان قرارداد دارند و نه کمیته‌ای که در فدراسیون فعالیت می‌کند. کمیته اخلاق قبل از این محرومیت باورنکردنی باید برای رسانه‌ها و هواداران فوتبال توضیح بدهد که براساس کدام قانون شفاف و کدام بند از کدام قرارداد حرفه‌ای، قلیان کشیدن یک فوتبالیست جرم است؟‌ آنها در چه اساسنامه‌‎ای به ممنوعیت مصرف قلیان اشاره کرده‌اند که حالا به شکل یک مطالبه به آن نگاه می‌کنند؟
البته محروم‌کردن دو بازیکن جوان به خاطر تصاویری که معلوم نیست توسط چه کسانی و با چه انگیزه‌ای در این مقطع پخش شده‌اند، ساده‌ترین کار ممکن است اما کاش کمیته اخلاق پرونده‌های سخت‌تر را برای همیشه به بایگانی نفرستد. پرونده‌هایی مثل آزار و اذیت پسربچه‌ها در فوتبال پایه یا گسترش ناپاکی در فوتبال که هرگز با تحقیق و تفحص جدی کمیته اخلاق روبه‌رو نشده‌اند. باید وریا و محسن از سوی جامعه فوتبال و توسط هوادارها، متوجه اشتباه‌شان بشوند اما کاری که کمیته اخلاق انجام می‌دهد، آنها را به جای سرزنش، با موجی از تحسین و حمایت روبه‌رو می‌کند. دو ستاره سرخابی تا اطلاع ثانوی از همراهی تیم‌های‌شان محروم هستند اما ‌‌«تا اطلاع ثانوی‌« مهم‌تری که فوتبال ایران به آن نیاز دارد، تعطیلی کمیته‌ای است که هر روز دودش به چشم فوتبال و اخلاق می‌رود.