معترضیم

در هفته‌های اخیر علی‌اصغر فانی، وزیر آموزش‌و‌پرورش نتوانست نمایندگان را قانع کند و دومین کارت زرد را از مجلس نهم دریافت کرد. بعد از جریان تنبیه چهار دانش‌آموز افغان در یکی از مدارس حاشیه‌ای پاکدشت و اعتراضاتی که به دنبال آن رخ داد، هیاتی برای رسیدگی به این مساله تشکیل شد و در نهایت این اتفاق را تکذیب کردند و نتوانستند اعتماد‌سازی کنند. در روزهای اخیر نیز عدم رضایت معلملان از وضعیت حقوقی‌شان و بی‌توجهی به مطالبات آنها، این‌طور به نظر می‌آید که مسوولان به صورت عملی در این‌باره واکنشی نشان نخواهند داد. حال در این روزها که زمزمه‌های استیضاح وزیر آموزش‌و‌پرورش کشور از گوشه و کنار شنیده نمی‌شود، ادامه تحصن و اعتراضات معلمان می‌تواند استیضاح او را
نزدیک‌تر کند.
تعیین بودجه سال آینده آموزش‌و‌پرورش نقطه آغاز اعتراضات اخیر معلمان شد و زمزمه‌های افزایش ۱۵ درصدی حقوق معلمان، به اعتصاب و اجتماعات آنها در ۲۹ دی‌ماه و یکم بهمن انجامید. معلمان در اعتراض به وضعیت نابسامان آموزش‌و‌پرورش، میزان کم افزایش بودجه آموزشی و حقوق و وضعیت بیمه فرهنگیان، واکنش نشان دادند و با تجمع و تحصن خواهان رسیدگی به مطالباتشان شدند. در جریان این اعتراضات شماری از معلمان در شهرهای اسلامشهر، رباط‌کریم، شهر قدس، کرج، شیراز، شاهرود، بانه، سقز و مریوان از رفتن به کلاس درس خودداری کردند و تعدادی از معلمان شاهرود و مریوان در مقابل اداره آموزش‌و‌پرورش این شهرها تجمع کردند.
اعتصابات خودجوش است
اعتراضات معلمان در نبود کانون صنفی معلمان شکل گرفت و آن‌گونه که خود معلمان می‌گویند تنها از طریق شبکه‌های اجتماعی هماهنگ‌ شد.محمد حبیبی، معلم یکی از مدارس شهریار نیز معتقد است با توجه به نبود نهادهای مرتبط با معلم‌ها، اعتصابات اخیر به هیچ‌وجه متولی خاصی ندارد. وی می‌گوید: «ارتباط اجتماعی بین معلم‌ها شرایطی را ایجاد کرد که بتوانند در شهرهای کوچک‌تر هماهنگی بوجود بیاورند تا معلمان مطالبات خود را بیان کنند».
تهران و شهرهای بزرگ اگرچه اعتراضات کمتری به خود دیدند اما در شهر‌های کوچک معلمان با جمع شدن در اداره‌های مربوطه مطالبات خود را با مسوولان مطرح کردند. معلمان شاهرود نیز در این میان با اجتماع گسترده در اداره آموزش‌و‌پرورش این شهرستان، موفق به صحبت کردن با مسوولان شدند و از آنها قول گرفتند که صدایشان به گوش مقامات خواهد رسید.
حبیبی ادامه می‌دهد: «خیلی از افراد مسایل حاشیه‌ای را مطرح می‌کنند و معلمان معترض را به جریانات سیاسی مختلف ربط می‌دهند اما اینظور نیست چراکه بسیاری از افرادی که همیشه به این مسایل بی‌تفاوت بودند حالا با فشار اقتصادی موجود واکنش نشان داده و حساس شده‌اند. این اعتراضات ربطی به استیضاح فانی و تیتر روز نامه‌ها ندارد.»
مهدی سعیدی یکی از معلمان این شهرستان می‌گوید: «اعتصاب نه، اجتماع » وی ادامه می‌دهد: «در این اجتماعات تنها مشکل معیشتی مطرح بود، نه هیچ بحث صنفی، سیاسی و گرایشی خاص. نمی‌خواستیم بحث از بین صنف ما بیرون برود و از اجتماعات ما سوء استفاده شود. برای همین تمام تلاشمان این بود که از طریق درست پیش برویم و بحث را به مجاری اداری بکشانیم و در مجموعه خودمان حلش کنیم.»
آنطور که بعد از اجتماع فرهنگیان شلاهرود در جلسه‌ای با مدیر اداره آموزش‌و‌پرورش این شهرستان معلمان به مسوولان مربوطه ارجاع دادند و از میان معلمان هشت نماینده انتخاب شدند تا در جلساتی پیام را به مقامات برسانند. بعد از آن در حضور امام جمعه شهرستان و جلسه‌ای برگزار شد تا درباره مطالبات فرهنگیان باز هم صحبت شود. سعیدی می‌گوید: «ما نهاد صنفی نداریم و به همین خاطر از مسیر اداری اقدام کردیم. با مسوولان شهری هم صحبت کردیم و فرماندار شهر هم قول داد که در روزهای پیش‌رو جلسه‌ای با او داشته باشیم و این هفته هم جلسه‌ای با نمایندگان مجلس و رییس فراکسیون آموزش مجلس خواهیم داشت. همین که با روی خوش به ما پاسخ دادند، امید ما را بیشتر کرد.»
درد تامین معیشت
محمد حبیبی مشکل در بحث بیمه تکمیلی، عدم پرداخت حق الزحمه امتحانات، تصحیح اوراق و کارورزی‌ها و پاداش معلمان بازنشسته را از جمله خواسته‌های معلمان می‌داند. دولت پیشین اگرچه طرح «بیمه طلایی» را مطح کرد اما بعد از مدتی که بیمه ایران تامین حقوق نهادهای درمانی را متوقف کرد، بیمارستان‌ها و نهاد‌های تحت پوشش بیمه طلایی هم حاضر به انجام تعهداتشان نشدند و شانه خالی می‌کردند. دولت جدید هم اگرچه بیمه «آتیه سازان حافظ» را جایگزین بیمه طلایی کرد اما چند فاکتور مهم مثل دندانپزشکی و چشم‌پزشکی را از بیمه تکمیلی حذف کرد و از طرف دیگر پرداختی معلم‌ها بابت این بیمه را نیز بیشتر کرد. آنطور که حبیبی می‌گوید حق‌الزحمه امتحانات، تصحیح اوراق و کارورزی‌ها مدت‌هاست به معلمان پرداخت نشده و آموزش و بدهی چند ساله‌ای به معلمان دارد. علاوه بر این معلمان بازنشسته نیز نسبت به سایر ارگان‌ها پاداش کمتری می‌گیرند و البته همین میزان کم را نیز به صورت قسطی دریافت می‌کنند. در نهایت با وجود تورم موجود، بسیاری از فرهنگیان با مشکل اقتصادی بیشتری مواجه خواهند شد.
کیفیت آموزشی پایین آمده
معلمان خود می‌گویند با وجود مشکلات معیشتی فراوان، توجه آنها به مساله آموزش کمتر می‌شود و کیفیت آموزش پایین می‌آید. سعیدی که در سال‌های قبل در مناطق محروم کهگیلویه‌وبویر‌احمد، بوشهر، اهواز و اصفهان هم تدریس کرده نیز معتقد است در حال حاضر کیفیت آموزشی از استاندارد دور شده است. وی می‌گوید: «بودجه‌ای که برای کیفیت آموزشی در نظر می‌گرفتند صفر شده است. با این وجود تعریف معلم این می‌شود: کسی که دانش‌آموز را از پنج تا هشت ساعت در مدرسه نگه می‌دارد.» آنطور که وی می‌گوید: به دلیل بودجه پایین آموزش‌و‌پرورش امسال به مدارس گفته‌اند کمتر امتحان بگیرند تا کاغذ کمتری مصرف شود یا اینکه خود دانش‌آموزان برگه امتحانی بیاورند. در چند سال اخیر با وجود اینکه بارها از رسانه‌های مختلف اعلام می‌شود که مدارس دولتی هیچ گونه هزینه‌ای از اولیا دریافت نکنند اما شاهد دریافت کمک هزینه حتی در مناطق محروم نیز هستیم و این گواهی بر کاهش بودجه مدارس است. بجز این بودجه ایمنی و بازسازی مدارس نیز کم شده و با این حال افزایش حقوق پرسنل اداری آموزش‌و‌پرورش در مقابل معلمان قابل توجه است.
به ما بی‌مهری شده
با وجود مشکلات معیشتی بسیار، معلمان دو شغله و سه شغله هم بسیارند. سعیدی معتقد است اگر معیشت معلم حل شود معضلات جامعه هم حل خواهد شد. وی می‌گوید: «من در آموزش‌و‌پرورش غریبم. کاری به حقوق بالای مسوولان سازمان ندارم، این حق آنهاست. تنها حرفم این است که ما دیده نشدیم. این حقوق کفاف زندگی ما را نمی‌دهد. این بی‌مهری ظلم است. اگر قرار باشد انسان‌ساز باشیم باید دید درستی به ما داشته باشند. شکم گرسنه دین وایمان سرش نمی‌شود. بسیاری از معلم‌ها، رانندگی تاکسی، کارگری و کارهای خدماتی می‌کنند. بسیاری در شیفت شب کار می‌کنند و صبح‌ها خسته به مدرسه می‌روند. معلم با این شرایط به سمت اعتیاد کشیده می‌شود. همکاری بوده که شیفت شب کار می‌کرده و دستش زیر دستگاه رفته و انگشتش قطع شده، یا اینکه همکاری که نیمه شب گوشواره دخترش را درآورده تا بفروشد و
به زخمش بزند».