مقابله با تروریسم وحدت بین‌المللی می‌خواهد

داود هرمیداس باوند*
ریشه اصلی در اتفاقاتی مانند آنچه در پاریس جریان دارد را باید در ایجاد گروه‌های افراطی و تندرویی دانست که به خصوص در هفت، هشت سال اخیر پدیدار شده‌اند و به طور عمده گرایش سلفی دارند.
این گروه‌ها با القاعده آغاز و از آن منشعب شدند، در نیجریه و جاهای دیگر رشد کردند، گروه‌های بیشتری نیز بعد از بحران بهار عرب برای سرنگونی حکومت‌های وقت از سوی کشورهای حاشیه خلیج‌فارس تغذیه شدند که بر ارزش‌های سلفی پای می‌کوبند و راه ترور را مناسب‌ترین شیوه برای کسب قدرت و سرنگونی نظام‌ها در عراق، سوریه، نیجریه، سومالی و اخیرا لیبی می‌دانند.
نتیجه اعتراضاتی که از سوی مهاجران آسیایی و آفریقایی انجام می‌شد اکنون به اروپا کشیده شده است. نکته قابل توجه این است که معمولا قربانی این افراطی‌گری‌ها افراد بی‌گناهی هستند که هیچ نقشی در مجموعه حوادث ندارند، این قربانیان اغلب مسلمان هستند.
بدون شک این رویداد در فرانسه گروه‌های افراطی‌راست را تقویت خواهد کرد. با توجه به اینکه اینها در انتخابات اخیر پارلمان اروپا ۴۰ درصد آرا را کسب کرده بودند حتما از این پس مورد حمایت بیشتر مردم قرار می‌گیرند. در اروپای شرقی نیز احزاب راست افراطی مقبولیت بیشتری پیدا می‌کنند و از همین رو مسلمانان در دنیای غرب با مشکلات جدیدی مواجه خواهند شد. در نتیجه این اقدامات تروریستی، جوامع از فضای دموکراتیک فاصله گرفته و به خاطر نگرانی‌هایی که ایجاد شده است، فضا امنیتی‌تر می‌شود. علاوه بر این محدودیت‌های تازه‌ای برای آسیایی‌ها و آفریقایی‌ها ایجاد می‌شود و حتی باید منتظر باشیم که قوانین سخت‌تری در‌خصوص پذیرش مهاجران تصویب شود. به هر حال آمریکا و اروپا با سکوت در مقابل تغذیه شدن گروه‌های افراطی در منطقه موجب شدند که تروریسم گسترش یابد و روشن است که تروریسم را نمی‌توان در یک منطقه و برای یک دوره کوتاه‌مدت و با هدف مشخص محدود کرد زیرا این گروه‌ها بعد از ایجاد، روش و هدف مستقل خود را پیدا می‌کنند و حتی ممکن است بانیان خود را نیز مورد حمله قرار دهند. همان‌طور که شاهد بودیم طالبان برای پاکستان مساله‌ساز شد یا القاعده علیه آمریکا اقدام کرد.
واضح است که برخورد و مقابله با تروریسم بین‌المللی به وحدت در این عرصه نیاز دارد اما متاسفانه می‌بینیم که کمیسیون مبارزه با تروریسم بین‌المللی که پس از ۱۱ سپتامبر تشکیل شده بود تا این موضوع را پیگیری کند، نقش فعالی ایفا نمی‌کند و نیاز به احیا دارد.
* کارشناس مسایل بین‌المللی