مهمانی «بازی»

هر چند وقت یک‌بار روایتی از یکی از بازیگران زن سینمای ایران به گوش می‌رسد مبنی بر تاثیر روابط و معاشرت‌هایی که خارج از حیطه کار صورت می‌گیرد.
این‌بار مرجانه گلچین پیرامون کم‌کاری خود در عرصه سینما می‌گوید: متاسفانه دیگر جایی برای ما در سینما نیست. چند بازیگر محدود همه فیلم‌ها را بازی می‌کنند. آن زمان که من سینما کار می‌کردم هیچ‌کدام از این دوستان هنوز وارد بازیگری هم نشده بودند، حال امثال من در سینما جایی ندارند و اینها هر روز کار می‌کنند.
بازیگر سریال «سه دونگ سه دونگ» با اشاره به کیفیت بد فیلمنامه‌ها اضافه کرد: روزانه تعداد زیادی فیلمنامه به دست من می‌رسد. باور کنید چند صفحه اول را که می‌خوانم عطای بازی در آن اثر را به لقایش می‌بخشم. مگر می‌شود همه فیلم‌ها تنها به چند سوژه دستمالی شده و تکراری بپردازند.
وی در همین رابطه تاکید کرد: متاسفانه حرف زدن درباره بازیگری مثل تف سر بالاست اما باور کنید سیستم سالمی در بازیگری نداریم. یعنی چه که یک بازیگر برای داشتن نقش صرفا باید به مهمانی شبانه برود، اگر آنجا بود نقش به وی می‌رسد و اگر نه باید سال‌ها خانه‌نشین شود؛ چطور اسم این وضعیت را بگذاریم سینما، هیچ‌کس از پول بدش نمی‌آید اما من حاضر نیستم در این فیلم‌ها بازی کنم.
بازیگر فیلم سینمایی «شب بیست و نهم» با اشاره به وضعیت بازیگران پیشکسوت اضافه کرد: بازیگران پیشکسوت ما همه یا در گذشته‌اند یا در خانه و در بستر بیماری هستند؛ شما اگر به یک تابلو نقاشی پاییزی هم نگاه کنید به عینه می‌بینید که هزار نوع رنگ زرد و قرمز وجود دارد، مگر می‌شود در تعداد زیادی فیلم فقط یک عده محدود فیلم بازی کنند.وی با اشاره به عدم احترام به بازیگران پیشکسوت اظهار کرد: باور کنید هیچ احترامی برای بازیگران پیشکسوت قائل نمی‌شوند، در کوچک‌ترین مورد با یک سرویس چندین بازیگر خوب را سوار می‌کنند و در شرایطی سخت به فیلمبرداری می‌رسانند، حال باید دید بازیگران پرمدعای امروزی هم حاضرند با چند نفر در یک سرویس قرار بگیرند؟ شاید ما از نسلی هستیم که ناز کردن بلد نیستیم، نسلی نیستیم که غذای سر فیلمبرداری‌اش حتما باید از فلان رستوران درجه یک برسد، ما عادت کردیم که بازیگری عشق می‌خواهد و به هیچ عنوان کار سهل و آسانی نیست، اما متاسفانه این نگاه به هیچ وجه در سینمای تجملاتی امروز دیده نمی‌شود.
بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر اضافه کرد: ما از نسل بازیگرانی هستیم که اگر ساعت شش صبح آفیش می‌شوم، ساعت ۵:۳۰ سر صحنه هستم اما بازیگران امروز اگر دیر نرسند به قول معروف کلاس کاری خود را از دست داده‌اند، من این مناسبات را نمی‌فهمم، اما خوشحالم که مردم در نهایت بهترین‌هایشان را انتخاب می‌کنند، زمان نشان می‌دهد که این شبه‌بازیگران پرمدعا چند سال به یاد مردم می‌مانند. من مزدم را از مردم می‌گیرم اما هر چیزی حساب و کتابی دارد، متاسفانه به یک بازیگر جوان آن قدر اعتبار کاذب می‌دهند که جواب سلام ما را هم نمی‌دهد. احترام به بزرگ‌تر در میان نسل جوان کلا فراموش شده است.