موفقیت با وجود تنگناها و کارشکنی‌ها

حدود یک‌سال از روی کار آمدن دولت یازدهم می‌گذرد و انتظار می‌رود که پس از این مدت اثرات عملکرد دولت در حوزه‌های مختلف قابل لمس و سنجش باشد اما اصلاح‌طلبان به‌عنوان حامیان اصلی دولت یازدهم باید توجه داشته باشند که چنانچه بدون توجه به اقتضائات و محدودیت‌ها و امکانات موجود به نقد یک‌سال گذشته بپردازند به‌طور قطع نه‌تنها کمکی به رفع نقاط ضعف دولت نکرده‌اند بلکه بهانه لازم و کافی را به مخالفان این دولت می‌دهند تا از این نمد برای خود کلاه دیگری بدوزند.
در اینکه دولت یازدهم طی یک‌سال گذشته از همه توان خود برای توقف روند مخربی که نتیجه بی‌تدبیری‌ها و سوء‌مدیریت دولت گذشته بوده،استفاده نموده هیچ تردیدی وجود ندارد. از جمله این اقدامات کاهش چشمگیر تورم نقطه به نقطه است که بیشترین فشار را بر گرده طبقات فرودست جامعه وارد می‌کرد. به‌طور طبیعی رویگردانی همین طبقات از رویکرد دولت نهم و دهم انگیزه لازم را برای تحرک جدی در انتخابات اخیر و اقبال به کاندیدای اجماعی اصلاح‌طلبان فراهم کرد. تورم لجام‌گسیخته روزبه‌روز سفره‌های آنان را کوچک‌تر و خالی‌تر کرده بود و اولین انتظار این طبقه نیز توقف این تورم و بازگشت نظم و تعادل در اقتصاد کشور و کسب اطمینان‌خاطر برای آینده‌ای امیدبخش برای خود بوده است. بنابر گزارش‌های مراجع رسمی کشور، رشد تورم نه‌تنها متوقف شده بلکه در حد بسیار چشمگیری نیز کاهش یافته است اما همچنان تا رسیدن به نقطه قبل از روی کار آمدن دولت نهم و دهم فاصله وجود دارد و همین مساله مانع از کسب اطمینان‌خاطر در بخش عمده‌ای از مردم شده است.
ثبت‌نام ۹۲ درصدی مردم در مرحله دوم هدفمندی یارانه‌ها با توجه به سهم اندک یارانه در منابع درآمدی خانوارها را شاید بتوان به عنوان نشانه‌ای از این عدم اطمینان‌خاطر برشمرد. علاوه بر این موضوع کشور همچنان از رکود ناشی از تورم رنج می‌برد که در صورت تداوم این
رکود، فشار به دولت برای کنترل و کاهش نرخ تورم فزونی می‌یابد. بنا بر همین تحلیل علی‌القاعده ضروری است که در سال پیش‌رو برای خروج اقتصاد کشور از این رکود تدابیر لازم اندیشیده شود.
اما یکی از توفیقات دولت یازدهم در یک‌سال گذشته وارد کردن بنزین پاک به کشور است که تاثیر بسزایی در کاهش آلاینده‌های حاصل از بنزین مورد استفاده در چند سال گذشته به جای گذاشته است.
این اقدام دولت نه‌تنها بر محیط‌زیست تاثیر گذاشته است بلکه به‌طور مستقیم در سلامت شهروندان نیز نقشی حیاتی ایفا می‌کند. توفیق دیگر دولت یازدهم در همه‌گیر کردن بیمه سلامت شهروندانی است که تاکنون از هیچ‌یک از خدمات بیمه‌های درمانی استفاده نکرده بودند. اجرای این طرح باعث شده جمعیت قابل توجهی با بهره‌گیری از خدمات این بیمه با فراغ بال بیشتری نسبت به درمان بیماری‌ها و سلامت خود اقدام کنند. گذشته از موارد گفته شده حضور دولت یازدهم موجی از امید و آرامش را در کشور ایجاد کرده است که در سالیان پیشین نشانه‌های آن به شدت رنگ باخته بود.
اما توافق ژنو توفیق چشمگیر دولت یازدهم در سیاست خارجی بود. دولت نهم و دهم که در ابتدا قطعنامه‌ها را کاغذپاره می‌خواند در سال‌های پایانی خدمتش به‌گونه‌ای تغییر موضع داد که همه ناکامی‌های خود را به گردن تحریم‌ها انداخت. این واقعیت که بخشی از وضعیت نابسامان و بحرانی اقتصاد کشور طی هشت سال گذشته ناشی از تحریم‌ها بوده است غیر‌قابل انکار است اما یقینا سوء‌مدیریت و بی‌تدبیری‌ها نقشی تعیین‌کننده از خود به جای گذاشته است. به هر روی گفتمان غالب در دولت نهم ودهم در صحنه بین‌المللی نتیجه‌ای جز گسترش تنش‌زایی و فروریختن دیوار اعتماد بین ایران و طرف‌های درگیر برای ایران دربر نداشته است. همین رویکرد و گفتمان بهترین بهانه و فرصت را در اختیار دشمنان استراتژیک ایران قرار داد تا با جریان‌سازی اهداف خود در نهاد‌های بین‌المللی ایران را در معرض ظالمانه‌ترین تحریم‌ها و قطعنامه‌ها قرار دهند به نوعی که در انتخابات اخیر سیاست خارجی به گفتمان غالب در انتخابات تبدیل شد و همه جریان‌های سیاسی حاضر در این رقابت انتخاباتی به تبیین برنامه‌های خود در این ارتباط می‌پرداختند. گفتمانی که نه فقط یک طبقه خاص بلکه تمامی طبقات جامعه را در بر می‌گرفت. بر همین مبنا بود که برنامه‌ها و سیاست‌های دولت یازدهم با اقبال بیشتری از جانب مردم مواجه شد و بالطبع اولین انتظار حامیان این دولت نیز باز کردن قفل مذاکرات هسته‌ای و لغو تحریم‌های ظالمانه بود که بیشترین فشار را بر طبقات فرودست جامعه وارد می‌کرد. همزمان با اولین حضور رییس دولت یازدهم در سازمان ملل و پس از آن توافق ژنو، روند تغییرات به سمت بهبود جایگاه ایران در عرصه بین‌المللی آغاز شده است. روندی که به نظر می‌آید تا رفع کامل تحریم‌ها و احیای اعتماد از دست رفته ادامه خواهد یافت.
دولت یازدهم طی یک‌سال گذشته موفق شده است با وجود همه کارشکنی‌ها و بد اخلاقی‌ها به بخش قابل‌توجهی از تعهدات خود جامه عمل بپوشاند. به ویژه تاکید بر رویکرد اعتدال و تلاش برای تحقق آشتی و وحدت ملی اثرگذاری افراطیون را به کمترین حد ممکن کاهش داده است. به بیان دیگر در عالم واقع دولت یازدهم در یک‌سال گذشته با وجود همه تنگناها، کارشکنی‌ها و محدویت‌های موجود عملکرد قابل دفاعی از خود به جای گذاشته است. بدون تردید چنانچه این روند ادامه داشته باشد،این دولت قادر خواهد بود در فرصت باقیمانده به همه وعده‌های خود عمل کند.
اگر بنا بر تشریح منصفانه نقاط ضعف دولت در یک‌سال گذشته باشد. شاید بتوان در دو بخش این آسیب‌ها را برشمرد؛ اول اینکه با وجود امکانات موجود در فضای اطلاع‌رسانی و رسانه‌ای در طیف حامیان دولت، برنامه‌ریزی مدونی برای به‌کار‌گیری این ظرفیت‌ها از جانب دولت دیده نمی‌شود. مقایسه رسانه‌های حقیقی و مجازی مخالفان دولت و توان آنها در به راه‌اندازی پروپاگاندا علیه دولت در مقایسه با رسانه‌های حامیان دولت گویای این آسیب است. دولت می‌تواند با برنامه‌ریزی و استفاده از این ظرفیت‌ها نه‌تنها بر جنگ روانی مخالفان غلبه کند بلکه با تشریح اقدامات یک‌سال گذشته و پس از ان ارتباط لازم را با بدنه اجتماعی خود که اصلی‌ترین نقطه اتکا هر دولتی هستند برقرار کند.
دوم به نظر می‌آید بخشی از کارگزاران دولت در استان‌ها و شهرستان‌ها از اعتماد به نفس لازم در اجرای برنامه‌ها و رویکردهای دولت تدبیر و امید برخوردار نیستند. علی‌القائده این نیروها به‌عنوان نمایندگان دولت در سراسر کشور شناخته می‌شوند و عملکرد آنان نیز به پای دولت نوشته می‌شود. ناتوانی این افراد مستقیما به پای دولت یازدهم نوشته می‌شود. عدم مداقه دولت در این ارتباط می‌تواند این آسیب را به پاشنه آشیل دولت یازدهم مبدل کند.