نئوفاشیت‌ها در ایتالیا چه می‌کنند؟

ده‌ها نئوفاشیست ایتالیایی یکشنبه این هفته یاد موسولینی را در هفتادونهمین سالگرد مرگش گرامی داشتند.
بنیتو موسولینی در دوران به قدرت رسیدن فاشیست‌ها در ایتالیا طی سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ به صدارت رسید و پیش از مرگ در سال ۱۹۴۵ رهبری جمهوری سوسیالیستی ایتالیا را برعهده داشت. به گزارش یورونیوز، دیکتاتور موسولینی همزمان با پیشروی متفقین به سوی شمال ایتالیا هنگام فرار از کشور به سمت سوئیس توسط پارتیزان‌های ضدفاشیست در شهرستان دونگو واقع در نزدیکی سواحل دریاچه کومو دستگیر شد. موسولینی که هنگام فرار، معشوقه‌اش کلارا پتاچی را نیز به همراه داشت، روز ۲۷آوریل ۱۹۴۵، دو روز پس از دستگیری در سواحل دریاچه کومو تیرباران شد.
مراسم یادبود وی نیز همزمان با هفتادونهمین سالگرد مرگش روز یکشنبه توسط ده‌ها تن از فعالان نئوفاشیست که همگی لباس سیاه بر تن داشتند در دونگو برگزار شد. پلیس نیز با چند خودرو به محل آمده بود تا جلوی تنش و درگیری میان مردان سیاه‌پوش حاضر در مراسم و صدها مخالف ضدفاشیست را که در اطراف جمع شده و ترانه معروف «بلا چاو» را می‌خواندند، بگیرد.
به گزارش فرانس‌پرس، مراسم مشابهی همزمان از سوی تعدادی از اهالی چندشهر شمال ایتالیا و نیز در پرداپیو، شهر زادگاه و محل دفن موسولینی در این روز برگزار شد. گفتنی است که مراسم یادبود دیکتاتور سابق ایتالیا در سالگرد مرگش دقیقا با روزی همزمان شد که جورجا ملونی، نخست‌وزیر راست افراطی این کشور خود را نامزد انتخابات پارلمان اروپا معرفی کرد.
حزب «برادران ایتالیا» به ریاست جورجا ملونی ریشه در حزب نئوفاشیستی «جنبش اجتماعی ایتالیا» دارد که ۱۹۴۶ توسط رییس‌دفتر آخرین دولت موسولینی تاسیس شد. این حزب سیاسی پس از سقوط موسولینی، هواداران و مسوولان حکومت فاشیست را به سوی خود جلب کرد. ملونی که در سنین نوجوانی به شاخه جوانان «جنبش اجتماعی ایتالیا» پیوسته بود، اکنون تلاش دارد تا حزب تحت ریاست خود را از ریشه‌های نئوفاشیستی‌اش دور کند.
او از زمان به قدرت رسیدن، سرکوب دموکراسی توسط فاشیسم را به شدت تقبیح کرده و یادآور شده است که راستگرایان ایتالیا مدت‌هاست فاشیسم را به زباله‌دان تاریخ سپرده‌اند. با این حال، جورجا ملونی، رهبر حزب راست‌گرای «برادران ایتالیا» روز یکشنبه چپ‌گرایان را تهدیدی بزرگ‌تر برای کشورش در زمینه تمامیت‌خواهی معرفی کرد.