نامزدهایی با حرف تازه

جلال‌جلالی‌زاده*
مناظره دوم که دیروز برگزار شد، به نظر من بهتر از مناظره قبلی بود و هر کدام از نامزدها به مسائلی در کشور اشاره کردند. این البته از یک‌سو، استفاده ابزاری و از سوی دیگر بیان حقایق بود. بحث جوانان، زنان، اهل سنت، اقوام و مذاهب، کرونا، حقوق کارگران، فرهنگیان و خیلی از مسائلی که اشاره شد، مهم بود. همچنین به نکاتی در باب اقتصاد و معیشت مردم پرداخته شد. هر یک از نامزدها وعده‌هایی دادند.
برخی افراد به هیچ‌وجه حاضر نیستند که حقایق را ببینند و مشکلاتی که خودشان یا اطرافیان و همفکرانشان به بار آورده‌اند بپذیرند. هر کدام از این نامزدها زمانی در کشور مسوولیت داشتند و می‌توانستند در حیطه مسوولیت خودشان اقداماتی را انجام دهند و اگر هم اشکالاتی داشته‌اند، عذرخواهی کنند. البته آقای رییسی به این نکات اشاره کرد. آقای همتی و محسن رضایی نیز به موضوع اقوام و مذاهب پرداختند.
آنچه مهم است و شاید جرات گفتن آن را نداشتند بحث تحریم، مذاکره، دخالت نظامیان در اقتصاد و استقلال دولت است. من معتقدم که این موارد اشاره شده درباره خانواده، سربازان، جوانان، معلولان و مسائل مهم روز درخور و ارزنده بود اما از این مناظره برداشت نمی‌شد که هر کدام از این نامزدها برنامه علمی و تحلیلی داشته باشند.
به هر صورت حرف‌های دیروز کاندیداها منسجم‌تر از مناظره قبلی بود و هر کدام تلاش کردند که از کارنامه خود دفاع کنند. همتی باز هم خودش را مقابل آن پنج نفر قرار داد و احساس می‌کند که رقابت بین او و اصولگرایان باشد. آقای قاضی‌زاده‌هاشمی نیز به نظر من به دو نکته مهم اشاره کرد: یکی بحث سربازی و دیگری کنکور. به نظر من هرچه این نامزدها بتوانند حرف‌های جدید و جامعه‌پسندتری را مطرح کنند، بهتر و مهم‌تر است. قطعا نامزدهایی که با هم تعارف می‌کنند و حرفی برای زدن ندارند از صحنه حذف خواهند شد. اما مناظره دیروز نشان داد که هر کدام از این نامزدها حرف تازه‌ای برای گفتن دارند.
در مجموع و بعد از دیدن این مناظره تصور می‌کنم که اگر این انتخابات به سوی دوقطبی شدن برود می‌توان به افزایش مشارکت هم امید داشت اما در غیر این صورت وضعیت تغییری نخواهد کرد. با در نظر گرفتن مباحثی که دیروز مطرح شد نیز این دوقطبی شدن دور از انتظار نیست.
* عضو حزب اتحاد ملت