نبرد بزرگ ماراکانا

برزیل از همان پیش از شروع کوپا آمه‌ریکای ۲۰۱۹ شانس اول قهرمانی به حساب می‌آمد. تیمی که تیته درست کرده موفق شده سال‌های تلخ و تاریک لوئیس فلیپه اسکولاری و دونگا را پشت سر بگذارد و یک تیم واقعی بسازد، بدون اتکای بیش از حد به هیچ ستاره‌ای. در این میان مصدومیت نیمار نه تنها لطمه‌ای به تیم وارد نکرد، بلکه شاید از جهاتی به سود آنها هم شد.
در سوی دیگر فینال امشب اما پرو قرار دارد؛ تیمی که سه سال پیش هم به نیمه‌نهایی کوپا سنتناریو (جشن ۱۰۰ سالگی کوپا آمه‌ریکا) رسید و سال گذشته، بعد از ۳۶ سال، موفق شد به جام جهانی بازگردد. پرویی‌ها از همان ابتدای تورنمنت با هواداران پرشور خودشان، یکی از تیم‌هایی به حساب می‌آمدند که قابلیت شگفتی‌سازی را دارند.
برزیل و پرو در یک گروه قرار داشتند. برزیل در بازی اول به لطف سه گل نیمه دوم بولیوی را از پیش رو برداشت و در بازی دوم به نتیجه‌ای بهتر از تساوی بدون گل مقابل ونزوئلا نرسید. پرو هم نتیجه‌ای مشابه برابر ونزوئلا گرفت و موفق به شکست دادن سه بر یک بولیوی شد. اما در بازی پایانی دور گروهی رویارویی دو تیم شکست سنگین ۵ بر صفر را برای شاگردان ریکاردو گارکا به همراه آورد.
دور یک‌چهارم نهایی دو تساوی بدون گل دیگر برای دو فینالیست امسال به همراه آورد و پیروزی نهایی در ضربات پنالتی با این تفاوت که برزیل ۹۰ دقیقه پاراگوئه را تحت فشار قرار داد و پرو ۹۰ دقیقه تحت فشار اروگوئه بود. شاگردان اسکار واشینگتن تابارز در این بازی سه بار دروازه حریف را باز کردند، اما هر سه گل با دخالت VARر مردود اعلام شد. پرو در این بازی حتی یک ضربه درون چارچوب اروگوئه هم نداشت. با این وجود برنده نهایی اینکاها بودند تا به بازی نیمه‌نهایی، برابر قهرمان دو دوره اخیر کوپا برسند.
پرو در راه صعود به نیمه‌نهایی فقط و فقط در یکی از چهار بازی‌اش گل زده بود و مقابل شیلی‌ای قرار می‌گرفت که به نظر می‌رسید با رینالدو روئدا روی نیمکتش به فرمولی کارساز برای استفاده از ستاره‌های سن و سال‌دارش رسیده بود. اما شاگردان گارکا در این بازی بهترین نمایش‌شان در تورنمنت امسال را داشتند و شگفتی بزرگ کوپا ۲۰۱۹ را آفریدند و با نتیجه ۳ بر صفر به پیروزی رسیدند.
در سوی دیگر جدول سوپرکلاسیکوی آمهریکای جنوبی هم با پیروزی ۲ بر صفر برزیل به پایان رسید، در جدالی که خود VAR بخشی از جنجال‌های رخ داده در زمین بود. برزیل در نهایت، پیروز لایق این بازی بود، اما آرژانتین در مقاطعی بر میزبان برتری پیدا کرد و حتی دو بار توسط سرخیو آگوئرو و لیونل مسی تا آستانه فروپاشی سنگر آلیسون بکر پیش رفت که هر دو بار با سدی به نام تیر دروازه روبه‌رو شد.
امشب در استادیوم تاریخی ماراکانا پرو اولین فینال قاره‌ای‌اش از سال ۱۹۷۵ به بعد را تجربه خواهد کرد و برزیل بعد از ۱۲ سال دوباره آماده بالا بردن این جام خواهد شد. آخرین باری که سلسائو در قدیمی‌ترین تورنمنت ملی تاریخ فوتبال تاج‌گذاری کرد به سال ۲۰۰۷ برمی‌گردد. از آن تیم که آرژانتین را در فینال با نتیجه ۳ بر صفر شکست داد، همچنان یک بازیکن باقی مانده؛ بازیکنی که در طول دوران شکوهمند فوتبالش ۳۹ بار مدال طلا به گردنش آویخته: دنی آلوس. ۱۲ سال پیش آلوس در فینال گل سوم را وارد دروازه آلبی‌سلسته کرد و هفته پیش روی گل اول تیمش برابر همین دشمن قدیمی هم نقشی کاملا تاثیرگذار داشت.
آلوس بخشی از خط دفاعی مستحکم برزیل است؛ دژ نفوذناپذیری متشکل از سه ستاره پاری‌سن‌ژرمن و شاید بهترین گلر تاریخ فوتبال این کشور. آلیسون بعد از اینکه نقشی کلیدی در قهرمانی لیورپول در چمپیونزلیگ بازی کرد، حالا در آستانه رسیدن به یک افتخار بزرگ دیگر در انتهای فصل ۲۰۱۸ است. آخرین باری که دروازه دروازه‌بان سابق رم در بازی‌های ملی باز شد به ماه مارس برمی‌گردد.
در سوی دیگر زمین پرو با اینکه جفرسون فارفان را در همان شکست سنگین برابر برزیل به دلیل مصدومیت از دست داد، اما همچنان باتجربه‌ترین و شاید کلیدی‌ترین مهره‌اش را در اختیار دارد. پائولو گررو بهترین گلزن تاریخ فوتبال پرو است و در جمع بهترین گلزنان تاریخ کوپا آمه‌ریکا هم فقط چهار بازیکن را بالای سر خودش می‌بیند. مصدومیت فارفان باعث شد تا گارکا رو به استفاده از مهره‌های پرانرژی‌تری چون‌اندره کاریو و ادیسون فلورس، به عنوان بال‌های هجومی تیمش بیاورد. ترکیب سرعت این بازیکنان با تجربه گررو می‌تواند مشکلاتی برای خط دفاعی برزیل پدید آورد.
در نهایت تمام نشانه‌ها حاکی از شانس بسیار بالای میزبان برای فتح تورنمنت امسال است. اما تاریخ فوتبال خالی از شگفتی‌هایی چنین نبوده. شاید برای پرویی‌ها یادآوری جام جهانی ۱۹۵۴ دلگرم‌کننده باشد. آخرین تیمی که در یک تورنمنت بزرگ شکستی با اختلاف پنج گل را متحمل شد ولی همچنان به فینال رسید آلمان بود. آلمانی‌ها در این جام ابتدا ۸ بر ۳ به مجارستان باختند، اما در فینال، مقابل همین حریف، ۳ بر ۲ به پیروزی رسیدند. آیا گارکا و پرو امشب پیرو آلمان خواهند شد؟
دنی آلوس؛ آقای جام
با وجود آنکه ۳۵ سال دارد اما همچنان از آمادگی بسیار بالایی برخوردار است و در تیم ملی فوتبال برزیل هم در ترکیب اصلی بازی می‌کند. دنی آلوس در دیدار برابر آرژانتین در نیمه‌نهایی کوپا آمه‌ریکا عملکرد درخشانی از خود نشان داد و به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد. این ستاره برزیلی از نظر کسب جام رکوردی عجیب و باورنکردنی را به نام خود به ثبت رسانده است. او در تیم‌های باشگاهی و تیم ملی برزیل تا الان ۳۹ جام به دست آورده و خود را آماده کسب چهلمین جام خود می‌کند.
تیم ملی فوتبال برزیل به فینال رقابت‌های کوپا آمه‌ریکا راه پیدا کرده و در صورت پیروزی برابر پرو، دنی آلوس، چهلمین جام خود را بالای سر می‌برد. این بازیکن برزیلی در فوتبال اروپا برای تیم‌های سویا، بارسلونا، یوونتوس و پاری‌سن‌ژرمن بازی کرده است. او بعد از جدایی از پاری‌سن‌ژرمن هنوز تیم بعدی خود را انتخاب نکرده و حتی خبرهایی درباره احتمال بازگشت او به بارسلونا به گوش می‌رسد.
گذشته سیاه داور فینال
روبرتو توبار شیلیایی قضاوت این دیدار را برعهده خواهد گرفت. این موضوع باعث نگرانی پرو شده است. رقابت تاریخی میان دو کشور کم نبوده است. همچنین کشور توبار در مرحله نیمه‌نهایی توسط پرو پس از یک شکست سنگین حذف شد.
البته گذشته سیاه داور شیلیایی، برزیلی‌ها را هم نگران کرده است. در سال ۲۰۱۲ یک رسوایی در فوتبال شیلی اتفاق افتاد. مدیر سابق کمیته داوران به دلیل هدایت یک باشگاه پوکر اخراج شد. در این کلوب علاوه بر مصرف مشروبات الکلی و بازی، داوران نیز انتخاب می‌شدند. توبار عضوی از این باشگاه بود. به همین خاطر فدراسیون فوتبال شیلی او را برای هشت ماه از قضاوت در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ محروم کرد. پس از پایان محرومیت، دوباره جزو داوران مورد تایید فیفا قرار گرفت و یکی از داورهای محبوب Conmebol (کنفدراسیون فوتبال آمه‌ریکای جنوبی) شد. یکی از بازی‌هایی که قضاوت کرد دیدار رفت آخرین فینال کوپا لیبرتادورس بین دو تیم بوکاجونیورز و ریورپلاته بود.